zaman tüneli

tehlikeli silah kategorisine girdiği için kavgada diğer insanlara zararından dolayı ağır cezası var diye biliyorum.
boksör yazarlardan bilgi veren olacaktır.

en dürüstlerini suikastle öldürdükleri için öyle bir siyasi yok.
günümüzdekilerin ve yakın tarihtekilerin alayı çıkarcı menfaatçi tiplerden ibarettir.

ölüm nedir bilenlerin acı gerçeği.

çünkü toprak soğuk toprak nemli.

(bkz: allahım sen nasip etme)

(bkz: tamam da kanka ne alaka)

ayaz kaplı’nın 1999 yılında çıkardığı ayaz kaplı albümünün ilk şarkısıdır.

1. menderes

2. menderes (özal)

3. menderes (rte) diye gider işbirlikçi siyaset.

"bağımsızlık karakterimdir" diyenle "bağımlının daniskaları" birbirine benzetilemez bence....

acayip çıkarımları olan bir yazar.

katılım zorunlu aşure workshop..

konserlerınde canlı yok, hatta bazen söylemekte yok. sadece dans var. ilginç.

(bkz: yallah tinder'a)

ankarada deniz yok ama diyenler utanır mı, sanmam. *


tüm eşyalarım paketli, valizler hazırken cuma günü tek bir imza yetişmemesi üzerine iki gün daha burada kalmayı ben de beklemiyordum. madem istanbula gidemedim ankaranın istanbuluna geleyim, dedim.

çiçeklerin sembolik okumasını yapmayı çokça sevdiğimi -esasında her şeyin- buraya her gelişimde bi çiçekle gelişiminden bilirsiniz. bugünkü assolist "gülhatmi"



boynu bükük görünce arka planda çalmaya başladı:


ruhun karanlık gecelerinden, defalarca değişim eşiklerinden, ölüp ölüp dirilmeklerin cenneti haline gelen ömrümde bir yeniden doğum ve kabuk değiştirme eşiğinden geçiyorum. ve esasında bu sefer biraz başaracağıma dair ümitsizliğe kapıldığım bir dönemin ta ortasından.

gülhatmi gibi, kayaların ortasından, dimdik ve şifa dolu. dilerim başarabilirim, dilerim.

antalya'ya geldiklerinde maruz kalacağım grup *

bana göre dünyayı yaşanabilir kılan şey, insanın insanı anlama çabasında ve hayatın detaylarına gizlenmiş o sessiz estetikte saklıdır.
​dünya; bir insanın diğerinin acısını veya sevincini gerçekten hissedebildiği o samimi empati anlarında yaşanabilir kılınır. sabırla, emekle ve sevgiyle ürettiğimiz her şeyde —yazdığımız bir satır şiirde, ellerimizle şekil verdiğimiz bir hediyede ya da hiç bilmediğimiz bir kültürün dilini anlamaya çalışırken genişleyen zihnimizde— hayata bir anlam katarız.
​benim hayat felsefem; insanı anlamaya çalışmak, dünyaya bir sanatçının hassasiyetiyle bakmak ve her gün yeni bir şeyler öğrenerek kendi iç dünyamı büyütmektir. çünkü dünya, biz içimizdeki güzellikleri dışarıya yansıttığımız sürece yaşanabilir bir yer olmaya devam edecektir.
ve tabii ki de annem

rte ve kk değildir.

kişi +100kg değilse mümkün olan eylem

(bkz: biz sanki biliyoruz da oynuyoruz)

ayakta olmadığı sürece sıkıntı yok, antremanda sık tekrar ettiği vuruslardan birine denk gelirsek sıkıntı agaaa. şeytan g*tune kurşun

benim o erkek. bile derken neyi kastettiniz onu anlamadım. önüne gelene aşık olan şıpsevdilerden ya da sevgilisi var desinler diye aşık olmadığı insanları koluna takanları baz alıyorsak, almayalım. ben böyle mutluyum. bazıları toplum domal dese domalacak kıvamda olabilir. herkesin tercihine kimse karışamaz. ama kendi adıma konuşacak olursam, aşık olmadığım sevmediğim bir insanla neden sırf yalnız demesinler diye sevgili olayım ki? bu, hem bana hem de bu mantıkla birlikte olduğum insana saygısızlık.

suratına yersen direk bayılırsın. nakavt için bayıltan noktaları iyi bilirler ve direk buralara vurmaya alışkınlar.