zaman tüneli

kezban stayla bir yaklaşım
ağlıyorlar işte sonra arkamızdan.

yatağında tek başına yatmak zorunda kalan garibanlar.

boş tenekeden de o kadar çok ses çıkıyor dedirtenler.

erzurum'da önemli yöresel celebrity people bard (halk ozanı) oğuzhan lâl in, oldukça melankolik ve pesimist yoruma sahip yol ver ulu dağlar adlı uzun hava türküsünde geçen can alıcı sözler.

düüüüüüşmeeeee düşme yol daaaşşş gaaffan yarılıııııırrr yarılır oy oy oooyyy yaa rıı lııır

içme hoşşaaaaf hoşşaaf oof of of offff buzdur hoşşaf daaaalak yarılır oyyy oyy oooy (dayanmaz) ya rı lırrr

yol verrmez ulu dağlar kime vermiş ki sana versin, hep verecek gibi yapar, bu sefer kesin verecek sanırsın aldanırsın, herkes verecek diye savunur sen ortada kalırsın, olan sana olur büyük sözü dinle düşme yollara, aldanırsın.

lâl oğuzhan dedi sözünü kimse yiyemedi üzümü, şimdi yürek yarılır.

ağzı torba olmuş da artık lastik tutmayan.

salmış.

çok somurtmaktan gevşeyen düşünüş görünümleri alımlı olmasına alımlı da sonuç hayret..

kamu spotu:
insanları olduğundan güzel/yakışıklı çiziyor

bu bir örnektir.

kesinlikle oturmaya gelmedik şarkısıdır.
omuzlar hareketlensin.

bi meme atın
bu iş huzur içinde çözülsün

erdi baba söylüyor.
lütfen hareketlenin artık.
soxam sürecine.

şerefsizliktir.

olası durumların proaktif hareketlenmelerinden doğan düşey hareketleri bir tarafıma iplememezlik ettiğimi görmek istiyorum.

gariban yaptığında suç, zengin yaptığında ticaret, gariban bir ülke yaptığında barbarlık, batı ve amerika yaptığında medeniyet götürmek demokrasi ve barış elçiliği olarak nitelendirilen; eylem

bu "yokluk mecrası"nda götünü yırtarak kaos çıkarmaya çalışırlar.

ama nafile... yok. kimsede bu enerji, tutku, motivasyon yok.

rüzgar dalları kırabilir elbet ama köklere zarar veremez, sandığından derinde köklerimiz.

“o zaman şarkı söylemek lazım avaz avaz..”

onları dinleyerek olabilir.
kendi kendine. he canım, şimdi ne diyorsun diye sorduğunuzda ve gerçekten dikkatli bir şekilde dinlediğinizde susuyorlar.

mümkün olduğunu düşünmediğim durumdur.
zaman zaman belki bastırabiliyorumdur ama devamlılığı hiçbir zaman olmuyor.
zihnim hafta sonu iznini alamadan çalışmaya devam ediyor.
aynı anda o kadar fazla şeyi kafamın içinde halletmeye, çözmeye, anlamaya ve unutmaya çalışıyorum ki hiçbirine yetişemiyorum.