zaman tüneli

aka close up, yakın plan. sinemaya tutkuyla bağlı, yoksul ve sıradan olarak adlandırabileceğimiz bir adam, kendisini ünlü yönetmen mohsen makhmalbaf olarak tanıtır. bir aile onun sözüne inanır ve bunun seyrinde ilişkileri gelişir. sonrasında ise aile kandırıldığını fark eder ve mesele mahkemeye taşınır. kendisini ünlü bir yönetmen olarak tanıtan sabzian hem aileyle hem kendisiyle hem de taklidini yaptığı yönetmen ile hesaplaşır.

kiarastomi bu hesaplaşmalarda suçluyu bulmaya çalışmaz aslında. hatta sabzian belki de hayatında ilk kez önemli biri olmak istediği için suçlu mudur? sadece bir kimliğin arkasında görebildiği değerin gücüyle hayallerinin peşinden koştuğu için sahtekar mıdır? yanlışında hemfikiriz ancak burada kendini anlatmaya çalışan insan neyle mücadele etmektedir?

film süresince hesaplaşmalar devam ederken izleyici için de hesaplaşmaya yetecek kadar zaman kalır. ailenin inandığı ve değer verdiği yönetmen ile sabzian aynı kişidir ancak ünlü yönetmen kimliğine sahip olmadığında artık bir dolandırıcı, sahtekara dönüşmüştür.

kadınların eli sıkılmaz, yanında erkek olan bir kadınla konuşulmaz kocasıyla/babasıyla muhattap olunur

“ölü deniz” şovu komik olmuş ben güldüm, hem iktidara hem muhalefete sallaması güzel. celal şengör’e çok sağlam oturtmuş.

ama keşke islam hakkında yaptığı esprileri atatürk için de görebilseydik :) her millî değere sallayıp atatürk’ü pas geçmesi samimi olmadığını gösteriyor. komünist dalya****.

o zamanlar itü sözlük sene 2007 2008 falan. taksimde bir barda zirve yapılacak ateist zirvesi, ateist olma ve evrime inanma şartı aranıyor. ben de gittim beni hemen anladılar sen ateist değilsin burada ne işin var, kovdular beni. nasıl anladınız diye sordum senin yüzünde nur var dedi bir tanesi.

(bkz: sen niye sürekli o kızın profilindesin)

küçük çocuk olan eve çatkapı misafirliğe gidilmez. daha bugün çocuğun uyku saatinde geldi biri delirdim.

kesin öyledir.

özel hayat diye bir şey olmaması. isteyen istediği eve istediği saatte gidiyor.

"kimden ötürü" kalıbını günlük konuşma dilime ekleyen nadide eser.

gelmiş geçmiş en absürt diziydi.

dizinin bir bölümünde kirli, bahtiyar ve cengiz gemiyle italya’ya kaçacaktı, silivri açıklarında karaya vurdular. bir balıkçı kulübesinden 2 zabıta elbisesi bir de dalgıç elbisesi buldular. dalgıç elbisesini cengiz giydi ama hep araya kaçıyor. bu üç avanak kendilerini italya’da zannediyorlar.

gecenin bi yarısı bunlar ormanda kaçak hayatından bıkmış teslim olmayı planlarken jandarma yakalıyor ama bizim aveller italyan jandarması zannediyorlar ve olaylar gelişiyor.

-berlusconiiiiii, tutti frutti, emre belözoğliiiiii, italyano jandarmo!

+komutanım 3 italyan ajan yakaladık, ikisi resmi(zabıta elbiselileri kastederek) biri sivil!

-ne italyan’ı kardeş dohatlıyım ben!

+komutanım biri ileri derecede türkçe konuşuyo!

ahahasdasdkj! ne gülmüştüm be!

karşı tarafı kırmamak için dürüst davranmamak. öğk. kendi iyiliğinden vazgeçip seni önceliyormuş gibi masumane görünüp de bu kadar kibir yüklü ve kırıcı bir şey daha görmedim. vazgeçtim. bu kırıcı gibi görünüp kırıcı olan bir şey.

kesin yapalım

uyuyacağım ya, bundan daha iyi karar mı olur?

1988 senesi, istanbul'dan giresun'a gidecek çamoluk seyahat otobüsü tıklım tıkış balık istifi doluydu. çamoluk fasfakir ve çarşısında yiyecek ıvır zıvır hariç hiçbirşey bulunmayan yokun yoku bir ilçeydi. insanlar istanbul dan oraya gerekli ne varsa yanlarında götürmek isterlerdi, ondan sebep orta koridor full çakılı oturacak yerler zaten dolu olurdu.

yanında 6 yaşında torunuyla köye gidecek saniye teyze yer olmadığı için torununu kucağında götürmek zorunda kalmıştı. 1000 km yolu torun kucakta gidince bacakları varis oldu zavallının.

hayatı boyunca kıt kanaat neyi varsa eşine çocuklarına torunlarına adamıştı. vasiyet edecek başka şeyi olmayan saniye teyzeden geriye kalan tek şey bu seyahatin ona mecburi kıldığı varis çorapları olmuştu.

işte o torun mirasını alırken önce yüzünü ekşitti, sonra anlattılar ağladı. neyin ne kadar kıymeti olduğunun hikayesini bilenler olmasa bu da anlaşılmazdı.

başınız sağolsun. giden gittiğiyle, kalan onun boşluğuyla kalıyor. konukluk dünyası bu. sabırlar dilerim.

yazma arama görüşme

mesene’den olacak o.

doğrudur. sen haklısın. hayırlısı. kısmet .

yabancıların gelip yerleşmesi.

deniz kum güneş çok güzel ama ipini koparan her türlü pisliğin gelmesi de bir o kadar kötü