zaman tüneli

ayak fetişlerinin en sevdiği olay

renk ırkçılığı, siyah-beyaz dualizmine dayanan ırkçılık türü.

özellikle avrupa ve amerika'da beyaz avrupalılar tarafından zencilere yönelik yapılan ırkçılıktır. bu ırkçılık ilk başta zencilerin insan olmadığı, onların "farklı bir canlı türü" olduğu düşüncesine dayanıyordu. çünkü kolonizasyon ve istilacı doktrin, bir ahlaki zemine muhtaçtı ve zencileri "insan" olarak niteleyip köleleştirmek diğer beyaz "insanları" tedirgin edebilirdi. 15. yüzyılda başlayan kölelik sistemi, 19. yüzyılda şiddetlenerek artmıştı.

lakin zencilerin ingilizce öğrenmesi ve köle olarak da olsa sosyal hayata dahil olmaları şu görüntüyü verdi:

bunlar bildiğin düz insan olabilir mi ?

insan gibi konuşan, düşünen, hisseden zencilere karşı zamanla toplumsal bir merhamet duygusu gelişti.

haiti devrimi ve amerikan iç savaşı batıda ırkçılığa bakışı kökten değiştirdi.

türklerde ise bu renk ırkçılığı hiçbir zaman olmamıştır. türkler asla ırkçılık yapmadı diyemryiz, lakin renk kompleksi asla olmamıştır deriz. zira türkler, rengin başlı başına bir milliyet ifade etmediğini iyi biliyordu. zaten çoğu islami ekolde siyahlara ayrımcılık yasaktı ve geleneksel türk öğretisine göre de bu iş saçmalıktı.

biz türkler tarih boyunca bazı milletlere ırkçılık yaptık, nitekim bu fikirlerimiz belli başlı kimlik kategorizasyonları ile şekillenmişti.

çinlileri sinsi,
yahudileri hilekar,
arapları medeniyetsiz

oldukları için pek sevmezdik. lakin siyahilerle bir derdimiz olmamıştır. kendileri osmanlı ordusunda ve istanbul esnafları arasında yer almışlardır.

sakatat yemeyin guzum dedirten başlık

sanane a.k diye düşündüren başlık

bir gozlem

(bkz: sözlük yazarlarının kulak buşonları)

sana bu bilgiler nerden geliyor archie abi? yönetmenlerle mi sıkısın fıkısın feşmekansın mesela?

bütün youtube videolarını izlediğim, röportajlarını bayıla bayıla okuduğum analog kişi.
şimdi her şey dijital.

isveç'de yok bu zıkkım. en ama en özlediğim yiyecek.
8 aydır kokoreç diye yanıyorum.

archie bunker’ın entry’sinde kullandığı betimlemeler dostoyevski’ye nal toplatır..

hele “her derde deva şifalı zikiyle beraber artık ışıklar içinde uyumaktadır. ne kıvanç ne de kenan'ın kendisiyle boy ölçüşecek bir zekeri yoktur.” tespitiyle malafat boyu/altın portakal paritesini hayatımıza kazandırması gerçekten çok ilginç olmuş.

öte yandan, inşallah kötü niyetli sanat eleştirmenleri ödül alamayan sanatçılara “bamya” yakıştırması yapmaz.

en yakınımdan bile sakladıklarımdır.

mantıklıdır.
daha çok korkulmalıdır hatta. çocukların yabancı kavramının içinden geçiyorsunuz yoksa.

işte bunlar hep seks.

dokuz canlı işte. dokuz kere öldü desen yine canlısı karşına çıkacak.

oğk, pissiniz ya .

televizyon taşınması zor olduğundan aileler tercih etmiyordur.

yine de düşüyoruz be yav. insan istediğine inanıyor çünkü.

değişmeyen tek şey değişim.

eşittir