anlatırken ağlarım diye anlatamadıklarımız

seni anlatamıyorum kimseye. seni anlatmasam da sana ağlıyorum ama anlatirken hiç tutamıyorum. gerçi seni ağlamasam da kimselere anlatamıyorum. kimse anlamıyor anlayamaz, kimse bildiklerimizi bilemez çünkü. kimse bizi bilemez bizden başka. bir rüya sadece ikimizin gördüğü. uyumak ve yine o rüyada olmak istiyorum. denedigim bütün yollar beni sana çıkarıyor. sen benim rüyam, sen benim en içim, bana benden daha yakın ama sanki şu an her şeyden daha uzak. bütün uzaklıkları bütün yolları aşabiliyorum bütün imkansızlıkları yikabiliyorum ama bir tek sana ulaşamıyorum, neden. iş yerinde bir arkadaşım var doğumgünü seninle aynı. ben onun doğumgününü o gün kutlayamam, ben senin yanında değilken o gün, o gün ben sana uzakken öyle yabancı hiçbir şeyi kutlayamam. tam şu an tv'de 'dunyadan uzak' çalıyor. aklımda o an...bir akşam, biz birlikte, ikimiz aynı masada göz göze, bu şarkı çalıyor, gözlerine bakarak eşlik ediyorum...bu şarkı bizim şarkımız. hayat geçiyor, bir yer bulalım dünyadan uzak.

hoşlandığın insandan bahsetmek benim hep gözlerim dolar

anlatırsam ağlayacağım için bahsedemiyorum şu an.

gittiğiniz psikologda terapi koltuğunda başa gelecek muhtemel olaydır

işte başlık diyor ya anlatırsam ağlarım.

o yüzden buraya yazamıyorum.

yazanlar ağlamıyorlarsa yalan söylüyorlar demektir.

ağlarken anlatırım diye ağlayamadıklarımız.

küçükken uğradığım taciz bir kişiye anlattım ve ağladım

bir yabancıyı bekliyorlardır.

ablamda yazar ve okur diye anlatamıyorum yıllardır kimseye anlatamadım öylece tutuyorum içimde

yazarken de ağlama ihtimalim olduğundan yazamayacaklarımdır.
şaka şaka ne ağliycam, yaşandı bitti saygısızca.

başlığı okurken bile gözyaşlarım hareketlendi... güçsüz hissetmek böyle iliklerine kadar ...

artık hiçbir kıymeti kalmamıştır.

anlamazlar diye anlatmadıklarımı birgün anlayacak birini bulursam, anlatırken ağlarim belki.

kedimin ölüşü...

yaşarken ne kadar çok sevdiğimin farkında değilmişim... aslında ölüşüne değil buna ağlarım.

anneme söyleyemediğim her şey, iyi değilim anne.

yakın zamanda birini çok büyük umutlarla tam bir adanmışlıkla çok sevdim gerçekten çok sevdim. sandım ki o da beni sevdi evim oldu. böyle memleketimi buldum zannettim çocukluğumu buldum tutacak o eli buldum sandım. sandım..ben de ona hep tutunacak bir dal olurdum ki. şimdi her şeye rağmen halen onu özlüyorum elini özlüyorum ya insan bir insanın elini mi özlermiş ? ben özlüyorum işte o ele sarılmayı özlüyorum. yiyemiyorum içemiyorum gülemiyorum uyuyamıyorum çok özlüyorum ve kızıyorum. o ise beni umursamıyor üzülmüyor. çok üzülüyorum anlatamıyorum ki anlamaz kimse sevgimin ve hayal kırıklığımın büyüklüğünü.

geçen aldığım ayakkabının alarmını söktürmeye gittim çıkarken çalmadı alarm girerken çaldı anlattım işte mutlu musunuz..

bu normalbirinin kankası mı ne vardı sözlüğün en güzel kızlarından biriydi nereye gitti o yav neyse daha fazla konuşamicam boğazım düğümlendi..

babamın vefatı :(

kula dil dökülmez.