zaman tüneli

kavga değil o bayağı sevişme gibi, ewed.

ben ten uyumunu bıraktım. bundan yıllar mukaddem, aşırı üst düzey güzel olduğumdan mütevellit bir hanımefendi benden faide etmişti. sonra her zaman açık olan tevbe kapısından girdim ve adeta betül meryem gibi hayatıma devam ettim.

hayır asla. benim için önemli olan, balıkçıda seçtiğimiz balık tavada mı olsun ızgarada mı? uyumudur.

mesale, levrek önerdi bize balıkçı ben bunu dedi ekmek dilimi yapayım dedi ne zaman isterseniz yapayım dedi balığı attı tartıya 1 kilo 200 gram geldi. 300 gramı filan kafası gelir. ne kaldı? 900 gram levrek, kuyruğu dahil. kuyruğu 50 gram gelir mühim değil, yarısı ızagara yarısı yağda olsun derse tamam ben onunla anlaşırım. ama yağı çekmeyecek, pişirme önemli, kendi yağda yesin.

bütün projeyi ve her şeyi kazanamaz diye yapıyorlar da kazara kazanırsa "anırarak güleceğim"...

tüm dünya onları öyle kabul etmiş ama bizimkiler hala "hayır hayır öyle değillerdiiii" derdinde*

ilk mektup
aşk mabedim, efendim, söyler misin, nedir bu çektiğim acıların manası? bu ayrılığın esrarengizliği, yüreğime saldığın alevlerin lavlaşması içinse, yeterince erimedim mi ateş toplarında? öyle yandım ki; sen yandıkça, ben yanayım! sen dondukça, ben de donayım!

son mektup:
şükürler olsun “sana” bana hayatta öğretilmeyenleri hissettirdin. hiç kimse için yapamayacaklarımı yaptım. pişman mıyım? hayır, hiç pişman olmadım ve aşkı sonsuzluğuma saklarken bile mutluyum. hayatımın son basamaklarında bana böyle bir aşkı yaşattın. seni sevmeme izin verdiğin için teşekkür ederim.


he he allah aşkıyla yanıp tutuşuyorlar aynen.
dostlar bunlar tabi, hı hı.
aynen.

adamı dümdüz savunmak yerine eserlerine, bıraktıklarına, öğretilerine odaklanılsa belki bazıları bu zulüm psikolojisinden kurtulurdu.

ben doğrudan kupayı kazanana oynadım. 90 dakikanın kazananı arjantin oranı 3.70 falan çok iyi oran ama bu kadar kolay olacağını sanmıyorum bu işin.

genelde olaysız dağılma ile son bulur.

gurmeler megadeth der geçer. sabi sübyanlar için her zaman metallica'dır bu sorunun cevabı.

hangi insan iyi abi? kafayı kaldırıp bi etrafına bak. herkes dertli herkes darda.
iyiyim diyecek tabi, ne diyecek? ne desin?

menajeri iyi koparıyor beşiktaş'ı yalnız. sürekli yeni istekle geliyormuş.

yazarı (bkz: georgi gospodinov). geçmişe dair ayrı dünya yaratıyor sanki, çok etkileyici bir kitap. büyülendim, ummadığım kuytularıma dokundu.

şöyle derin bir pasajı var:

“hiçbir zaman sana ait olmaz, hiçbir yer senin olmaz. aradığın şey seni aramaz, rüyanda gördüğün rüyasında seni görmez. başka bir yerde ve başka bir zamanda sana ait bir şeyin olduğunu bilirsin, bu yüzden de geçmişe ait odalar ve günlerden geçip durursun. ama doğru yerdeysen zaman farklı olur. doğru zamandaysan yer farklı olur. tedavisi yok.”

p.s: imlâ.

kutlu olsun.

yavaş yavaş size ısıtılıp kahramanlaştırılan özgür özel hepinize hayırlı uğurlu olsun. gerçekten makyajı, estetiği, kaşı, gözü, mitingi pr ı falan muhteşem oldu, kemal kılıçdaroğlu kötü polis bu iyi polis. bu kurgu güzel beğendim.

mahpustakini unutun, o öldü içeride. aday dediysek kazanacak demedik. ben cehepeden aday olur diyordum ama yeni parti falan filan, parasını zaten koymuşlar kenara ahahahaha. finansı sizden aday sizden oylar sizden.

kovalent bağdır

london’dur

iyon ametaldir.

yaz sıcaklarında güneş altında çok kalmamak lazım.

güzel bir kariyer yakaladığım site.

yani le ballon rouge.

albert lamorisse'in bir çocuğun kırmızı balonla arkadaşlığını anlatan kısa filmi.

tatlı ve masum küçük dostumuz çok az diyaloğun yer aldığı filmimizde kırmızı balonuyla paris sokaklarında dolaşır. evvela bunlar imgedir imge. çocuktur balondur hatta sinemadır.

alber lamorisse, bir balon ve bir çocukla 1956 yılında bol ödüllü bir kısa film yaparak sinemanın herkes için olduğunu göstermiştir.

kırmızı balon bazısı için kırmızı balondur bazısı için sevdiği oyuncaktır bazısı için peşinden koştuğu hayalleridir o yüzden açın izleyin.

açın çocuğunuzla izleyin açın köpeğinizle izleyin açın kedinizle izleyin açın kendi çocukluğunuzla izleyin.

ani bir ilham gelmesiyle müstakbel yeni fülörtüküme şiyir yazdım.

ajur dantelli çiçekli elbiselerin
çok eğilme görünür memelerin
bana karışılmasını sevmem ama
ah o "çok içme mastor" demelerin

*

somuçta beni düşünüyor ki çok içme diyor, somuçta geber öl dese iç iç zıkkım iç derdi. "sen bana lazımsın sağlığına mukayyet ol" diyor. romantik bence. ne iyi kız ya, valla.

biraz adana'ya geldim. çok sıcak ve susadım. mars'a giderken birlikte gideceğimiz müstakbel yol arkadaşım, sayın arkadaşım osman'la bira içiyoruz. dedesi mars keşiflerinde bizatihi robotabi olarak görev yapmıştı.

göt ile birleştirilip küfür olarak da kullanılır zaman zaman. nereden çıkmış, neden kullanılmış, ne anlama geliyor hiç bilmiyorum ama birçok kez kullanıldığını duydum.

biraz erik topladım adana'ya gelmeden. rahmetli babannem hep erik hoşafı yapardı. erikleri döver, az şekerle kaynatırdı. eşek hoşaftan anlamaz. erik hoşafından hiç anlamaz. mesela eşeke kayısı hoşafı verin ve deyin ki, bu erik hoşafı mı? bilemez, anlamaz çünkü.

hoşaf olacağını bilmeyen hüzünlü eriklerim.