zaman tüneli

az önce köle pazarından geçerken gördüm 10 sikkeye alıcı bulamıyorlardı .

(bkz: ben kimin feykiyim)

benim feykim. ister bana inanın ister ona siz bilirsiniz.

kadınsa beni eklesin. çok önemli anlatacaklarım var, çok mühim.

yapana kadar yanlış olduğunu bilmediğim davranışlarım vardır. önce yaparım, sonra bakarım ki yanlış. neyse der, bi sigara yakar devam ederim. bana ne o da o anda orda olmayıverseymiş.

arkadaşlar ben geldiğim gün 3-4 tane kadın geldi.

bakın ben 34 tane kadın takip ediyordum şu an 1 tane kadın kalmış kalanı gitmiş. muhtemelen bundan rahatsız oldum ve fake hesaplarla ortamı şenlendirmeye çalışıyorum. hani azıcık sözlük deneyimi olan bunları bilmeli bu kadar hızlı gelmeyin tezgaha.

ev telefonundan arardık başkası açarsa bişi demeden kapatır, aradığımız kişi açana kadar denerdik şansımızı.

(bkz: aranızda hala link vermeyi bilmeyen cahiller var)

artık olan oldu bize
gelsende bir gelmesen de
gelemeyiz biz yüzyüze
gelsende bir gelmesen de

hep kendini çektin naza
yok bahara yahut yaza
bıktım gayrı yaza yaza
gelsende bir gelmesen de

demir tavında döğülür
ağaç yaş iken eğilir
çocuk küçükken sevilir
gelsende bir gelmesen de

bir candır bu, bir andır bu
giden gelmez, bir handır bu
dağ-taş değil, insandır bu
gelsende bir gelmesen de

göreceğin bir boş kafes
ceset kalmış, çıkmış nefes
nerde o can, nerde o ses
gelsende bir gelmesen de

serdengeçti artık bitti
bu ayrılık cana yetti
o bir kuştu, uçtu gitti
gelsende bir gelmesen de

tabula rasa akar. o kadar boşum ki bu sözlüğe gelirken “anne tarafı kürt alevisi baba tarafı ermeni olan dostoyevski geceleri tarsus garında çorbacılık yapan bir incel olsaydı nasıl bir sözlük yazarı olurdu?” sorusuna cevap olmaya çalışıyorum.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

geçen böyle oturuyoruz arkadaşlarla kurtlar vadisi repliği söylemeye başladı biri. ortamda 4 kişiyiz ve dördümüz de repliğin doğrusu böyle düzeltip durduk. en son dayanamadık açtık youtubedan doğrusunu öğrenip rahatladık. sonra da ne kadar boş işlerle uğraşıyoruz ya biz diye söylene söylene evlere dağıldık olaysız.

dijital kıskançlıklar yoktu. " son görülme, çevrimiçi, hikayemi gördü mü? " gibisinden mevzular yaşanmazdı.

#4021706

nick ve entry uyumunun hakkını vermişsin. ayakta alkışlıyorum seni. böyle tutarlı insanlara hasretiz bu ülkede. tutarlılıkta hep böyle ol sevgili yazar.

nickinin hakkını verdiğin bir ömrün olsun.

durumumuz yoktu okuyamadım.

karşısındakini olduğu gibi kabul etmemek de, olduğu gibi görünmemenin aşamalarından birisidir.

bir insanı olduğu gibi kabul etmek, onun sınırlarını, artılarını ve eksilerini değiştirmeye çalışmadan şefkatle onaylamaktır. bu durum, her davranışı onaylamak demek değil; kişiyi kendi potansiyeliyle ve hatalarıyla, değiştirmeye zorlamadan kucaklama olgunluğudur. bizim toplum, bu olgunlukta asla değildir ve bu sosyolojik erozyonla asla da olmayacaktır.

olduğu gibi kabul etmenin temel unsurları

1- değiştirmeye çalışmamak: kişinin karakterini, mizacını veya alışkanlıklarını kendi ideallerinize göre şekillendirme çabasından vazgeçmektir.

2- koşulsuz sevgi ve saygı: "şöyle olursa severim" demek yerine, kişinin öz benliğine değer vermektir.

3- sınırları korumak: kabullenmek, kişinin her türlü zararlı veya size uymayan davranışına katlanmak anlamına gelmez. değişimi dayatmak yerine, o insanı o haliyle hayatınızda konumlandırıp konumlandırmayacağınıza karar verme özgürlüğüdür.

bizler ise kafamızda bir soulmate yahi ruh eşi kavramı kurup, onu istiyor ve arzuluyoruz. taban tabana zıt olunmamalı bunu savunmuyorum ama karşınızdakini de kıvama getiremezsem, ben onunla dostluk etmem, ben onunla sevgili olmam demeyin. bu sorumluluk almaya, maçası yemeyen insan davranışıdır.

maçanız yemiyorsa da, o zaman maçanızın yemediğini kabul edeceksiniz. kervanı yolda düzeriz demeyeceksiniz. hayattan ne istediğinizi bileceksiniz.

özetle, daha kendi ilişki dinamiğimizi yönetemiyoruz. sonra her şeyden 5 yaşındaki zırlık bir velet gibi şikayet ediyoruz, çözüm istiyoruz. çözüm belli ama onun için de uzuvlarımızı dahi kıpırdatmıyoruz.

o zaman sonunuz ya depresyon, ya yalnızlık, ya intihar, ya toksik bir çevre ve de toksik bir toplum.

üzgünüm, burası mezotopamya. hayalleri uyuyanı, gerçeklerle uyandırırlar ıslak ıslak.

ben genelde kılıbık olmadığım, olduğum gibi kabul ettiğim için ve olduğum gibi kabul gör(e)mediğim için yalnızlık safındayım. türkiye güzel ülke de, insanı üstüne para versen de bir halt etmez.

(bkz: hükümet gibi kadın)

sıfır km insandır. kafası rahattır. ayrıca kime göre hangi uğraşa göre boştur önce onu tanımlamak gerek.

hiçbir işe yaramayan, sadece oksijen tüketen birisi olmaktır.
yani ben.

(bkz: naber) ifadesinin kısaltılmamış hali.
genellikle “n’aber” şeklinde yazılır.

(bkz: ot (yazar)) ukdesi.

herkesi ve her şeyi önce allah'a sonra anneme şikayet etmeye geldim