zaman tüneli

yirmili yaşlarda olağan hadise. gönüldü bu. herkese zıp zıplamak isterdi. artık dev tekerlekleriyle patinaj çizmekte olan bir cadillac'ın geride bıraktığı asfalt üstü izlerinden ibaretiz.

herkesle birlikte olmak istemiyorum. bendeki son duygu parçacığını da kedim kapmıştı. şalalaa dönemimde kimseyi hayatıma buyur etmiyor, kimsenin memelerine pardon hayatına burnumu sokmadan, arada sırada ee hadi biraz sevişeyim modunda takılıyorum.

masumum. kimseyi kandırmıyorum. vicdanım rahat. s

(bkz: puding dolu bir küvete atılan genç kız)

zamanında alınmayan kararlar nedeniyle yaşanılan ani motivasyon çöküşü.

bir erkek bu kadar da düşmemeli ya.

dışarıda neşe içinde eteğini sağa sola savuran, güleç ve yardım sever onca kadın varken. meymenetsiz suratlılara bakmak yakışı almaz bize çocuklar. bugün suratını asan yarın ben yemek yapmam der dikilir karşınıza. olmaz öyle şey.

memeleri kurusun onların. bırakın. ne halleri varsa görsün. sısıs

gömleğimiz yırtılmasa bari. sısıs

memeniz gün yüzü görmez inşalaa. vahşilerrr.

abazanlığına eyyamı bahur diyebilme kalitesini gösteren yazar ancak bu sözlükte olur.

seviyom la burayı.

çok usturuplu bir tarzı vardı. sözlükte kısa süre kaldı ve muhtemelen ortamın gevşekliğine tahammül edemeyip ayrıldı.

hatta dizi vefilmlerde bunun klişesi vardır :

"sinirlenince çok güzel oluyorsun".

ben en fazla 18 kadına aşık oldum. 30 benim için uzak bir hedef.

bir günde olsa olsa en fazla 3 kadına aşık olunur, 30 tanesine aşık olmak da ne bileyim eşyanın tabiatına fazla aykırı. burada kalp değil gözler mesai yapmış, yani kalpten çok radar çok geniş çalışmış.

"erkeklerin hayatlarının yarısı başkasının karısını elde etmeye çalışarak, diğer yarısı da kendi karısını başka erkeklerden koruyarak geçer" demişti bi yazar. böyle bi durumda korumanız gereken cinsiyet birken iki olur ve bu manyakça bi paranoyaya sürükler insanı.

+aşkım ben çıkıyorum, neclayla alışveriş yapacaz, ordan da buselere gidip kısır yiyecez.
iç ses: acaba buseyle mi yalaşacak neclayla mı dilleşecek.

kimden şüpheleneceğini karıştırır be insan.

bir şarkı… nasıl tatlı.. bir instagram hikayesinde karşılaştık.. iyiki birileri güzel şarkılar dinliyor ve biliyor.. çok yakışmıştı çektiği videoya şarkıya.. bir ağaca tırmanıp orada hamakta kaldığı bir video…

“insanların içinde hep menfaat falan,
onların kalbi sadece kan pompalar,
benimkinde ise renkler çocuklar falan..

işte o yüzden, işte o yüzden kimseyi almaz bahçesine..”

insanın kendi yalnızlığının nasıl gelişip de günün sonunda o duvarlarının arkasındaki bahçeyi güzelleyen bir şarkı.. ilişkilenmenin git gide zorlaştığı zamanda ki ilişkinin adı önemli değil arkadaşlık da zor, sevmek de sevildiğine inanmak da… ve burada böylece olmaya çalışmak, görülmeye çalışmak, her defasında kalbi kırılarak kendi evine dönmek..

kendimden kendime döndüren bir şarkı.. duvarlarımın arasında iyi hissetmeye çalışırken dönüp de geldiğim o yere anlam kazandırdığı.

daha da kötüsü kendi anne babasının evinde içmek.. üstelik ailesi sigara kullanmadığı halde..

hans heinz holz'un felsefenin aşılması ve gerçekleştirilmesi serisinin 1. cildi olan tam adıyla "devrimin cebiri hegel'den marx'a" özellikle sosyal bilimlerin kıyısından geçen herkesin okuması gereken kitaplardan birisidir. ana hatlarıyla hegel'den aldığı diyalektiği tolyatti, gramsci, lukacs, mao'ya kadar götürüp bir sentez sunma çabasını yansıtır. bana sevgili büyüğümüz (bkz: cengiz kılçer)in tavsiyesi olmuştur. yordam basmıştır dolayısıyla çevirisi de iyidir.

dinleyen herkese teşekkürler.

tatar ramazan sürgünde filminde geçen bir vecize.

her insanın yüreğinin bir yerinde ışık vardır. hem de pırıl pırıl.

ekşi sözlük tarihinin belki de okununca en fazla hüzünlendiren entrysidir. yazar ve hamit'in arkadaşı soner bastiat'ı uzun süre twitter'da takip etmiştim.

aman kızçelerim.. ilk uzak durmanız gereken erkek grubu bunlar. beni çok korkutuyolar ve nedense vurduruyor gibi bir halleri var hep.

başlığın ilk tanımını 5 yıl önce ben yazmışım. 2017 de aldığım kitabı 2027 oldu hala okuyacağım. bazı kitapları alırken çok heyecanla alıyorum ama zaman içinde kitaba dair aynı heyecanı koruyamıyorum. bu da benim ayıbım. ben aslında başta ilk çağ düşünüyordum ve o zaman okumaya niyetlendim. zamanla ilk çağ eski cazibesini yitirdi. şu ara yakın cağ tarihine karar verdim.

en son 31-41 arası liselerde okutulan 4 ciltlik tarih kitabını okumaya başladım ama orada da sebat edemedim.

şu an runik kitabın 101 kitap serisini aldım. hemen her konuda 150-200 sayfalık giriş seviyesi (101) kitaplar bunlar.

giriş seviyesi olsa da alanında uzman kişiler tarafından akademik bir dille yazılmış kitaplar. şu an serinin 46. kitabı olsa da en çok merak ettiğimden başladım.

biride elinden tutup çekip demiyor ki ne bok yiyon sen otur şurada.