zaman tüneli

manisa kebabı çok boş çar ya, keşke başka şeyler yeseydin.
gitmeden meşhur tahinli simitçiye uğrayın, bak o çok iyi işte.
o bambaşka iyi.
sırf onun için bazı sabahlar izmir'den git-gel yapıyorum(misafirim varsa, bayılıyorlar)

memleketim. yıllardır gitmiyorum.

bir tane o’çe vardı.

lanet karı, rüyasında görmüş gibi gelirdi. restoranın kapısına varmamışım daha, orada dikilirdi işsiz. kilidi açardım, içeri girerdik. bara geçerdim, anahtarı çekmeceye koyarken kahve istiyorum derdi. teras dünden kalma yağmurdan dolayı ıslak, sandalyeleri ve masaları silmem lazım kurusun diye. buda kaynana gibi başımda dikilirdi. ya defol git. bir kahve makinesini çalıştırayım, kendim de içmemişim daha, sal.
mal gibi dikilirdi yanımda, domuşuk suratıyla. neys, lambaları aç, kahve makinesini aç, bunun her zaman ki oturduğu yeri sil ki, tepemde dikilmesin. sonrasında kahvesini götürürdüm. her seferinde extra bir şey isterdi. süt istiyor yanına. götürüyorum, sıcak değil soğuk istemiştim diyor. ertesi gün geliyor, aynı rutin. soğuk sütü koyuyorum tepsisine, sıcak istemiştim diyor. ertesi gün aynı terane. inisiyatifimle kendiliğimden sevdiği gibi yapıyorum kahveyi, koffeinsiz içecektim diyor. olum senin bu hayattaki tek amacın bana kanserlik yapmak mı lan? kak sttr git! vereceğin 4 euroyuda münasip yerine sok. aptal karı. bunun değişik versiyonları da var. entry uzamasın hade.

hakan gündayı çok severim.
kitaplarını özenle sakladığım, kimseye dokundurtmadığım tek yazardır.
ne zaman kötü bir dönemden geçsem açar okurum.
az ile başlar serüven kinyas ve kayra ile biter...
bu hep böyle oldu.
içine düştüğüm kasvet hemen kendini boşluğa bırakır.
büyük adamdır hakan günday.

miko'ydu çünkü çok pozitif annecim.

yine dahil olmadığım için şükrettiğim bir liste, ewed.

kadın “bir şeyler ters gidiyor” diyor, adam “ne oluyor?” diye soruyor, normal insanların maksimum üç seans çift terapisiyle çözebileceği bir meseleyi alıp evlilik, ihanet, cinnet, berlin duvarı ve bir adet ahtapot seviyesine taşıyorlar.

insan izlerken sürekli araya girip “arkadaşlar bi oturun da konuşun...” demek istiyor.

(bkz: armullah)

merkezi bangladeş e 5 kala olan şehir. her yer araba daracık sokaklar, otopark sorunu var. asansörlü teknolojik bir otopark var orayı bir şekilde bulup park ettim.
2.5 porsiyon manisa kebabını yapıştırdım geçtim orası ayrı, tüm hıncımı manisa kebabından çıkardım diyebilirim hehe...

susamıyorum ya. dilimi seveyim ki susamıyorum...
hır gür çıkartıyosun hepten aykırısın nidalarından yoruldum.
yok yok. fıtratımda yok.

kimse çünkü kimseyi okumuyom

biliyor da vermiyor, yemin ederim.

ulaşım sıkıntım olmasa, yapacağım çok kötü şeyler var. o yüzden elimi kolumu bağlıyor sanki. mesela arabam olsaydı, o şehre giderdim. yıllar boyunca çocuklarını görmeyip, çocuklar onda kaldığında sabahtan akşama kadar aç bırakıp, benle iletişimlerini kesen o babanın, evinin camlarını yere indirirdim. yine yaparım ama her yerde kameralar var ve taxiciyle n’apacağım?

evde bir şey unutmuşum iki dk gidip geliyorum, bekleyin, diyip, koşarak camlarını kırıp, koşarak taxiye dönmek istemiyorum. beni yakalar korkusuyla.

camlarını kırdığımda, saklanayım. dışarı çıksın. o nursuz yüzünde korkuyu, o sinirini göreyim. bas bas bağırışını izleyeyim. bunu kim yaptı diye mal mal etrafına bakıp, hıncını alamadığını göreyim mesela.

o kendini biliyor, özel mesaj yolu ile de bilgilendirme yapmıştım hehe...

aslında ermenilerin kurduğu bir yerdir (hrant dink) daha sonra bölgeye argun türkleri yerleşmiş, alevi türkmenler. çok kültürlü bir hayat oluşmuş, o türküler boşuna çıkmamış oradan. 6 yıl malatyada yaşadım, hiç gitmedim ona yanarım.

birilerinin uşaklığını yapıyordur.

sodanın kapağını çakmak ile açtım az önce.

çok garsonluk yaptım. o kadar gördüm ki bu dallamalardan...
şeytan neler neler fısıldadı kulağıma lakin bir kere bile içeceklerine tükürmedim.
kendimize saygımız var çünkü.
geberin lan.

ya o kadar şey yaşıyorum rüyalarda, ama şu öpüşme kadar duygusal yaralayan bir şey yok, yani +18 diğer eylemlerde olmuştur çokça ama hiç biri etkilemiyor sadece güzeldi deyip geçiyorsun ama şu öpüşme olayı çok farklı, işin duygusal kısmı çok ağır, muhtemelen sevgi görmek istiyor beynim bilinç altına yansıtıyor. eylemden de öte o anki duygular çok unutulmaz ya...

tuborg'un şişe birasının kapağını küllük olarak kullanıyorum ve içine 5 izmarit sığdırabiliyorum.

tüm çabalar özden gelir.

günün sonunda geriye sen kalır katıksız.