zaman tüneli

"la repubblica / corriere çizgisi: maçın özellikle ikinci setteki kırılmasının ve dördüncü-beşinci setlerdeki konsantrasyon kaybının altını çiziyorlar. corriere’nin bugünkü değerlendirmesinde, italya’nın ilk üç setin ikisini ezici biçimde kazanmasına rağmen ikinci setteki avantajı değerlendiremediği ve sonrasında türkiye’nin geri döndüğü belirtiliyor. buna rağmen yazı bunu “büyük bir spor hikâyesinin” başarısızlığı olarak değil, çok güçlü bir takımın final kaybı olarak görüyor.

gazzetta dello sport: daha eleştirel. özellikle 12-6 öne geçilen ikinci setin kaybedilmesi ve bazı kenar yönetimi/değişiklik tercihlerini sorguluyor. maç sırasında gazzetta’nın canlı anlatımında da italya’nın iyi başladığı, servis ve blokla türkiye’yi bozduğu; fakat sonra üstünlüğün korunamadığı vurgulanıyor.

rainews: italya’nın “iki yüzlü” bir performans verdiği değerlendirmesini öne çıkarıyor: birinci ve üçüncü sette çok üstün, dördüncü ve beşinci setlerde ise fazla hata yapan ve oyun netliğini kaybeden bir italya. özellikle türkiye’nin italyan hücumcularını okumayı başardığı belirtiliyor.

italyan voleybol basınında ise oldukça ilginç bir nokta öne çıkıyor: türkiye’nin geri dönüşünün yalnızca vargas’a bağlanmaması gerektiği. vargas 29 sayı ile yıldızlaşsa da cebecioglu’nun oyuna girmesi ve türkiye’nin kenardan yaptığı hamlelerin çok iyi çalışması özellikle vurgulanıyor. italya federasyonu da aynı şekilde türkiye’nin yaptığı değişikliklerin etkili olduğunu kabul ediyor.

italyan oyuncuların kendi yorumları

ekaterina antropova oldukça gerçekçi konuşmuş. özetle “gümüş gümüştür; sporda kazanmak ve kaybetmek arasında fark var” diyerek hayal kırıklığını gizlemiyor. türkiye’nin kötü başladığı halde maçın içinde kalmayı ve kritik anları kazanmayı başardığını söylüyor. ayrıca türk takımının birlikteliğini ve oyuncu değişikliklerinin işe yaramasını özellikle takdir ediyor.

myriam sylla ise daha duygusal ama yine de açık sözlü: gümüşün altın kadar değeri olduğunu, fakat “bugün onlar bizden daha iyiydi ve belki daha acımasızdı” görüşünde. italya’nın buraya kendi emeğiyle geldiğini ve başlarının dik olması gerektiğini söylüyor.

julio velasco ise dikkat çekici biçimde oyuncuları savunmuş. “bu kızlarla gurur duyuyorum, hiç bırakmadılar” diyor. ancak teknik neden konusunda oldukça açık: italya’daki teknik sorunların psikolojik sorunlara dönüştüğünü, türkiye’nin özellikle yüksek ellere hücum etmeye başlayınca italya’nın bundan sıkıntı yaşadığını söylüyor.

italyanların en çok konuştuğu iki nokta

birincisi, “bu maç elimizdeydi.”
italya birinci seti 25-16, üçüncü seti ise inanılmaz bir şekilde 25-12 aldı. bu yüzden 2-1’den sonra maçın verilmesi italyanlarda ekstra acı yaratmış durumda.

ikincisi, melissa vargas.
italyanlar vargas’ın özellikle maçın son bölümünde oyunun dengesini tek başına değiştirebildiğini düşünüyor. sky sport da türkiye’nin dördüncü ve beşinci sette vargas’ın seviyesini yükseltmesiyle maçı çevirdiğini belirtiyor. vargas 29 sayı ile maçı tamamladı ve turnuvanın mvp’si seçildi.

taraftar havası

sosyal medyada ve italyan taraftar söyleminde gördüğüm genel çizgi “takıma kızgınlıktan ziyade kaçan fırsata üzülme” şeklinde. çünkü bu takım olimpiyat ve dünya şampiyonluğunun ardından avrupa şampiyonluğunu da alıp aynı anda üç büyük unvanı taşıyan ilk italyan kadın takımlarından biri olma fırsatını kaçırdı. italyan basını bunu “triplete/grande slam” fırsatının kaçması şeklinde özellikle öne çıkardı.

bir başka önemli konu da şu: italya’nın 39 maçlık avrupa takımlarına karşı resmi maç galibiyet serisi sona erdi. bu da italya’da finalin “beklenmedik çöküş” hissini artırıyor.

kısacası italyanların ortak kanaati:
“türkiye hak ederek kazandı ama italya maçı kendi ellerinden bıraktı.”

yani türkiye’ye yönelik genel saygı oldukça yüksek; esas öfke 12-6’lık ikinci set avantajının ve 2-1’lik üstünlüğün korunamamasına yönelik."