zaman tüneli

manifest - toz pembe.

sosyal medya kullansaydım, sol en alt üç kaburgamdaki ağrıyı cidden paylaşırdım. 18 yıl boks yaptım ve solak olduğum için ağırlıklı olarak sağ kapalı gard alıyordum. burası oldum olası ağrırdı ama geçen ay düştüğümden beri zannederim yine zedelendi.

pileygöööööörl

(bkz: eski dostum tankla gelmiş)

görünce şok olduğum kadın cinsel organli caps.
sözlükteki ergenlere kötü örnek olan bu tarz paylaşımlar üzücü cidden.
daha dil çıkarma çağında çoluk çocuklar okuyup yazıyor.

kendini takımın patronu sanan bir dallamanın demeç verirken şu kıymetli adam hakkında arkasından sallamalarına şahit oldu bu kulaklar. yahu sen kimsin lan, ha kimsin yavşak? maçı 1-1 kurtarmış adam, bir de diyor ki halkımız ismail kartal'a sahip çıksın, ulan sen kendin adama sahip çıkmıyorsun, halk neden sahip çıksın hıyarto!?

sanırım darbe oldu müslüman.

tam üzerine gelmiş başlık. biraz önce grip başlangıcı yaşadığımı tüm takipcilerime duyurmuştum. geçmiş olsun mesajları yağıyor.
biraz iyi geldi

yersiz ve gereksizdir.
bir dönem neredeyse akım hâline gelmişti serumlu kol fotoğrafı paylaşmak. bu kısmı buna katılmadan atlatabilen herkesi tebrik ediyorum. pek tabii kendimi de.

(bkz: tara caf)

çok şükür kurtulduk. dilerim aykut kocaman'ı takımın başına getirmezler..

tahta bir masada, zeytinli tepelerden esen rüzgarın bilgeliği altında radyo dinlemek için manuel kanal aramak sürprizlere açık olmaktadır.

fakir avlumu şenlendiren radyo kanalı “joy fm” oldu. izmir joy fm frekansı 97.7 imiş.



kaset çalarım var ama kasetlerim öldü. bu radyo beni de gömer diye düşününce canım sıkılmıyor değil…

önünü alamayacağınız sonuçlar doğuracak sıkıntılı durum. bu karakterler ile herşey çizilir
（๑人๑）

zeki müren ve bülent ersoy gibi popüler yıldızların, klasik üslubun daha köklü temsilcilerini halka tanıtmayı kendilerine misyon edinmemiş olduklarından dolayı kendilerine öfkeliyim... türk sanat müziği denilince insanların akıllarına en başta bu iki popüler şarkıcının gelmesine de öyle...
kişisel hırslarının yönlendirmesi yüzünden ve kendi markalarına/isimlerine verdikleri önem yüzünden, sanat güneşi ve diva gibi abartı ünvanlarla halkın gönlünde yer etmeyi tsm'nin gerçeklerinin üzerinde bir değer olarak görmüşlerdir...
elbette bu, bunu hiç yapmadılar anlamına gelmiyor, klasik icra tavrının en önemli temsilcilerinin adını hiç ağızlarına almadıklarına dair bir kanıtımız yok. lakin bu gibi şeylere rastlamak da pek kolay değil.. yani kendilerine böyle bir sorumluluk yüklediklerini söylemek biraz güç.
söz konusu türk sanat müziği olunca genelde piyasayı popüler işler belirlemiş. klasik ekolün kıymeti ise daha çok kendi çevrelerinde bilinmiş....
mesela bekir sıdkı sezgin'in çok saygı gördüğüne dair ciddi tanıklıklar var. ama bu daha ziyade klasik icra camiası içinde kalmış. yani şöyle bir paradoks var aslında. sezgin gibi isimler alanın ustası olarak görülmüş ama geniş kitleler nezdinde müren gibi pop figürleri kadar görünür olmamışlar. bu da aslında dönem medya yapısı ile de ilgili biraz. o popüler ünvanlar sanat tarihindeki hiyerarşiyle birebir aynı şeyler olmasa bile, halkta oluşturulmaya çalışılan kanaatler büyük bir ayıbı da beraberinde getirmiştir... insanları da iyinin, doğrunun, güzelin ayırdına varabilecek bilgi ve zevkten yoksun kılacak hale getirmiştir... yani, halka pompalanan isimlerin o sanatı temsilen en önemli kişilermiş gibi basında gösterilmeleri telafisi mümkün olmayan yanılgıları da beraberinde getirmiştir.

bu açıdan bugün tsm dediğimiz vakit, lütfen gözlerinizin önüne gelen görüntüyü unutun sevgili kardeşlerim. bu tsm değil, tsm'nin dejenere olmuş, arabeskle harmanlanmış bir tuhaf versiyonudur sadece...

e yeni nesil...dinci mi kinci mi ne haltsa o nesil..."türkiye ' nin geleceği" nesil ;;))... bu nesil bu sözlüklere " kitap okumanın ne kadar gereksiz bişey olduğunu " yazıyor !!;;))...

almanya'da da " fransızca öğrenen alman gençleri" sınıfları, internet sayfaları rekor kırıyor !!

alman şehir kütüphaneleri, yaşları 25' in altında 2025- 26 arasindaki üyeler konusunda rekor kırıyor!!

ama tabii ki de "türkiye şahlanıyor !!" ...;;)))

ıyi şahlanmalar, dileyelim size...

kartım, bulunduğum şehirde olmasına rağmen 8 gündür kartımı teslim etmemeyi görev bilinci saymış kuryedir. varlığına gelirsek felsefedeki ontoloji sorunlarına taş çıkarır. ahmet kaya'nın koçero şarkısındaki bir bilinmez gibidir bu şirket. var mı yok mu belli değil. ingilizceki grapefruit gibidir. grape diye geçer adı; ama ortada üzüm yoktur. her yere şikayet ettim bu şirketi. sürekli aynı mesajı attılar. başardıkları tek şey "bana en kısa zamanda" diye başlayan başka bir mesaj atmayın ricamı kabul etmeleriydi. bir daha bana bu tür bir mesaj atmadılar. bu, beni birkaç gün daha götürür. kartımı şubeye yönlendirdim. umarım gelir.

ps: tasavvufla ilgilenip nefs tezkiyesi yapan arkadaşların hayatlarında mutlaka bir kere deneyimlemesi gereken vak'adır kuryenet...

yazanın kendi vicdanını rahatlatma yöntemi. internette millet upuzun bültenleri tek solukta bitiriyor, saatlerce süren videoları gözünü kırpmadan izliyor. derdimiz metnin boyuyla değil aslında; o uzunluğu taşıyacak bir ağırlığı, bir derdi var mı yok mu ona bakıyoruz.

arama motorunun iki saniyede önümüze döktüğü ham bilgiyi alt alta kırk satır dizince mecra kütüphaneye dönmüyor. insanı ekranda tutan şey kuru veri değil, o bilginin arkasından konuşan ses, okurla kurulan o canlı temas.

bir entry fav ya da artı oy almıyorsa büyük ihtimalle okunmamıştır, bu kadar basit. kimse ruhsuz bir metne dakikalarını harcamak istemiyor. uzun yazmak tek başına bir şey anlatmaya yetmediği gibi sıkıcı olma hakkı da tanımıyor. bağ kuramayan her satır akıp gidiyor, faturayı metnin boyuna kesip kenara çekiliyoruz.

(bkz: uzun yazınca derin yazdığını sanmak)

（  ͜•人 ͜•） sever bir yazar. kim sevmez ki gerçi. ehe

tüm sevip de kavuşamayanlara gelsin

voca.ro/11lZmE8rUyUO

dışarıda tank görüyorum faruk kutlama mı var