zaman tüneli

kendine iyi bak, beni düşünme. su akar yatağını bulur.

ben okuduktan sonra artı vermek istiyorum ama sistem kabul etmiyor.

hayat bazen sevdiğin insanı sana vermez.
birkaç güzel detay bırakır ..
sonra sen ,
yıllar boyunca o detayların içinde kaybolmadan yaşamayı öğrenirsin ..

sevgi bazen kavuşmak değil ;
uzaktan sevmektir …!

düşünerek yazdığım, emek verdiğim tanımlar için yaptığımdır. tekrar tekrar okuyup otomatik düzeltmenin hatalarını vs gideririm. kendi zihnime aşık olurum.

ama sözlük bazen kıymet bilmiyorsunuz. heyecanla favorileri beklerken uyuyakalıyorum telefonun başında.

mesela bakın #3970381 bu tanımım varya o kadar güzel ki. giriyorsun tanımı okuyorsun dejavu ne öğreniyorsun. bakınıza tıklıyorsun ve dejavuyu deneyimliyorsun. olum bu 10d sinema gibi bir şey lan sözlük için. kimse beğenmedi. ben o gün, güzel kızlar hariç diğer sözlük yazarlarına küstüm.

sanki g.tüne kazık sokmuşsunuz gibi davranır, kancıkoğlu kancık olurlar.

sen yine de e-devletinden bi zührevi hastalık geçmişini sorgula kardeşim, dünyanın binbir türlü hali var, bu derece arşsal bir libido çok hayra alamet değil, canını yolda mı buldun, hoffff!

neden hesabını dondurdu acabası?

ben alman vakıfları, vakıf okulları, dernekler, kitapevleri vesaire üzerine de aynı şeylerin yapılması gerektiğini düşünüyorum.

para alan emir alır. ben lgbt düşmanı değilim, bana ne, adamların bana ağzı değmemiş, yüzü değmemiş.

ama tek bir hastanedeki tek bir cerrah grubu inanılmaz bir miktar “cinsiyet değişimine uygundur” raporu verip, ardından çok pahalı bir ameliyatla devletten büyük paralar alıyorsa ya da birileri yurt dışından para kabul ediyorsa bu hayvan derneği mi, gay derneği mi, emekli derneği mi, horoz severler derneği mi, ben buna bakmam. sorunum gay’ler değil, ülke güvenliği..

değişmeyen polen filtresi yüzünden, kimin gardaşı bak klima menfezi hep toz olmuş, aşkopat çocuk bunlar çok mikrobiyal şeyler, falenjit oluruz akutik pnömoni oluruz niye anlamıyon, hofffff!

var böyle modeller, baktılar olmuyor, fedailerini gönderiyorlar üzerinize sonra.

heheeeey, sözlük çok rezil bir yer.
allah bizleri böyle kadınların şerrinden muhafaza eylesin.
bir kere terslemeyin,
hz. yusuf gibi saldırıya uğrarsınız.

hesabını dondurmuş olduğunu fark ettim.. umarım bu iyi kalpli arkadaşımızı bütünüyle kaybetmemişizdir.

rivayet odur ki kurtuluş savaşı zamanı urfalılar fransız işgalcileri şehirden atmak için dağa çekilmiş. gelgelelim kuvâ-yi milliye yetersiz, cephane kıt... günler geçmiş, dağda tık yok. ne memleket sevdası nede kurtuluş hırsı kimseyi dağdan indirmeye yetmemiş.
​ta ki o meşhur çocuk dağa soluk soluğa koşup haberi verene kadar:
— "beyleee! fransızlar isot tarlasına girdi!"
​işte o an filmin koptuğu an olmuş. "vatan esir düşebilir ama isot tarlası asla!" felsefesiyle ayaklanan ahali, "namus elden gidiyor!" nidasıyla dağdan öyle bir inmiş ki... fransızlar neye uğradığını şaşırmış, urfa tek bir günde kurtulmuş.
bugün isot alınca aklıma bu hikaye geldi. dedem anlatmıştı yıllar yıllar önce..

son yıllarda perinçek tarikatı lgbt dayanışma aglarını ve aktivistlerini hedef gösteriyordu,yandaş medya kamuoyunu hazırlıyordu aile kurumu kisvesi altında,gözaltılar sonrası lgbt karşıtı provakatif eylemler gerçekleşebilir,savunmasız suçsuz kişiler zarar görmemeli.

o kadar önemli bir işin bel kemiği olan o kadar önemsiz bir işi o kadar uzun bir zamandır bekliyorum ki, ailemin hukuk danışmanı ile günde iki kere, ailemin kendisiyle haftada bir kere görüşüyorum ve bu dandik iş için o kadar yüksek insanlara ulaşmak zorunda kaldım ki.. fakat iş, başladığı noktadan çok farklı yerlere geldi, anlatsam inanılmaz..

neyse, zannederim yarın çözülüyor, çözülmeye başlıyor da olabilir, olmayabilir de.. artık gözüm korktu, bir şeye kesin olur diyemiyorum ama hallolacak gibi duruyor.

büyük ihtimalle 1 ay boyunca sabah kahvaltıda ve akşam yemeğinde yiyebileceğim bir lezzet.

devletin işleyisi hatalı olabilir, bu düzeltilmek için uğraşılabilir ama devletin olmadığı bir vatan da hayal edemiyorum ben.

yaşadığın her deneyim bir iz bırakıyor hayatında.. ve her yeni deneyimden sonra yeni bir insan olarak başlıyor ve devam ediyorsun hayata..
şimdi 20 yaşımdaki beni düşünüyorum da.. muhtemelen şuan geldiğim noktadaki bana inanamayacaktır.. çoğunluğu tesadüf, bir kısmı şans, bi o kadar şanssızlık, bir bölümü seçim.. sen kurguladığın hayatı yaşadığını zannederken kimi zaman koluna girerek , kimi zaman sürükleyerek seni bambaşka yerlere götürüyor.. kötü bir kimse değilim, olmamaya özen gösterdim hep.. bilerek isteyerek kimseyi kırmadım hiç, en azından kurgulamadım, korkarım bundan çok.. hatta kıramam kimseyi, hayır diyemem.. mutlu edemediğim, hayal kırıklığı yarattığım tonla insanla hergün her gece yüzleşirim kimse bilmez.. götümü dönüp, hiç var olmamışlar gibi yapamam.. götümü de si... bu sonucu değiştirmez.. kolay kolay kıyamam kimseye, çok kızarım kırar dökerim ama nefret besleyemem, kin bilmem, tüm kalbimle beddua ettiğim tek bir kişi bile yoktur.. kendimle bunları konuşurken, herhangi birşeye ikna olma peşinde de değilim aslında.. bi başkası için bu söylediklerimin hiç bir geçerliliği yoktur ve bambaşka biriyimdir muhtemelen bilmiyorum.. konum da bu değil zaten.. ilk başa dönecek olursak, hesabın dibinde eşitlikten sonra geriye kalan= üzgünüm..
yaşadığım, yaşamak zorunda kaldığım, beni bugüne taşıyan çoğu şey için çok üzgünüm.. ama bu hiç birşeyi değiştirmeyecek, değiştirsin de istemiyorum.. ama herşeyi geride bırakacak sağlam bir yeniden başlangıca ihtiyacım var artık, sürüklenmekten yoruldum..
hayatımın en kötü günlerini yaşadım, daha bikaç sene olmadı, yeni bir başlangıç demiştim, yeni hayatımın ilk günü olsun artık.. beceremedim başa döndüm.. tutunabileceğim herşeye uzandım, bir kısmını tutamadım gücüm yetmedi, bir kısmı sandığım doğru şey değildğ.. bilmiyorum gerçekten.. hiç bilmiyorum.. tek bildiğim alkol dışında bişeylere tutunup durmam gerektiği.. çünkü bunun bir dibi yok.. yarın sabah bu yazdıklarımdan köpek gibi pişman olacağım, adım kadar iyi biliyorum.. çelikten yapılmış şizofrentirtil tüm simlerini döker bu yüzleşme.. ama ben artık güçlü olmaktan da yoruldum.. bugünü hayatımdan silmek istiyorum..tamamını.. kendimden nefret ettiğim bir gündü.. yarın yepyeni bir gün olsun istiyorum, sabah yepyeni bir sizofrentirtil olarak uyanmak istiyorum.. bunu yapmalıyım, yapıcam, yapmazsam götüm.. tüm gün size sövüyorum, derdimi de çekeceksiniz götlük yapmayın, kime anlatıcam aq.

amerika’da bir idam mahkumuna bir teklif yapılır: infazı darağacı yerine zehirli serumla gerçekleşecek, karşılığında ailesine yüklü bir para verilecektir. mahkum kabul eder.
​infaz günü doktor, serumdaki renkli sıvıları gösterir: "yeşil sıvı bittiğinde el ve ayakların, mavi sıvı bittiğinde kol ve bacakların uyuşacak. kırmızı sıvı bittiğinde ise kalbin duracak."
​her şey tam doktorun dediği gibi gerçekleşir; mahkum sırayla tüm hissini kaybeder ve kalbi durarak ölür. oysa serumdaki sıvı zehir değil, sadece sudur. mahkumu öldüren şey zehir değil, öleceğine olan sarsılmaz inancıdır.
​inanarak kendini bile öldürebilen insan; inanarak yeniden doğabilir de... özgürlüğe, mutluluğa ve geleceğe.
güzel düşünün, güzel yaşayın.
ümitle...

kayahan sabahlar uzak ile her şeyi anlatmış benim ekleyecek bir şeyim yok. bir daha böyle sevecek olsam bir kalemde silerdim seni. seni değil, hissettirdiklerini özlüyorum hadi eyw

hiçbir zaman istediğin gibi olamayacaksın.