zaman tüneli

benimle ağlayan bir ablam oldu, bir babam, aileymiş tek yanında kalan..

gül gibi kızı kaybetmiştir.

piston aşağı eed..

bana oradan bir on bin euro lütfeeeeğn. n’olmuş ya? on bin bile az aslında. sonuçta bir şato istiyorum. birikim nasıl yapacağım? neys’ realist olayım hadi. ayda beş bin euro’ya tamam diyim, el sıkışak?

#4066793

elle yukarı, donlar aşaa!
sökül paraları moruk.
yoldaş’a reddedemeyeceği bir teklif yap da düzelt.
anca koca karı gibi vır vır vır…

herkesin yeni birini bulma süresi farklı farklı olduğundan haliyle "beklenmesi gereken ideal süre" de kişiden kişiye göre değişir. benim için ideal süre yeni birini bulana kadardır. bu bazen 1 hafta, bazen 1 gün bazen de 2 yıldır.

aklıma geldi bak yine o neydi öyle ya 2 yıl elizabeth. allah düşmanımın başına vermesin.

işte bu, ucuz dedikodu...bu sözlükte dedikodudan başka bi cücük dönmüyo, dediğim zaman bana kızıyosunuz, ama bak...bu dedikodu işte;;))

aaaaa daha yeni ayrıldı, hemen yeni kız arıyooo !!;;))) ( <--- işte bu 17. sınıf mahalle karısı dedikodusu)

işte bu sözlüğün problemi, bu yazarlar, bu başlıklar, ve bu seviye dir...bu değişmedikçe bu sözlük " seviyesiz bir sözlük" olarak bilinir.

20 yaşında şu anda wim olan ama wgm normu da bulunan kadın satranç oyuncumuz. açılış hazırlıklarıyla tahtada pırıl pırıl parlıyor. satranç olimpiyatlarında önceki turda dünyanın en iyisi olan çin takımına karşı masasında beraberlik alırken oynadığı çok acayip bir fransız varyantı görmeye değerdi. bakınca geleceğe dair ümitleniyorsunuz.

kadın milli takımımızın böyle gencecik ve pırıl pırıl olması, ekaterina atalık'ın yaptığı liderlik çok güzel.

ben ayrılmadan önce buluyoduk diye hatırlıyorum. bulmadan neden bırakayım gül gibi sevgiliyi hehe..

(bkz: terk ettiği erkeğin bir süre yas tutmasını isteyen kadın)lara bir sorudur. 40 gün yeterli mi mesela? söyleyin ona göre ayarlayalım kendimizi, evet.

twerk yapsana...
o nedir?
neyse boş ver, sen git bir çay koyda içelim.

#4066783
kardeşim fyodor dostoevsky misin bu kalem nedir böyle bee hehe..

bok gibi bir teklif.

hocam hoş geldiniz, endişelendirdiniz beni, umarım önemli bir şey yoktur, sağlığınızla ilgili.
çin çin yapamayacakmışız onu okudum sadece, bu aralar bende perhizdeyim, umarım yapacağımız günler gelir.
kelenderis ...

aslanmış.

ben de google'ın yalancısıyım. yoksa kendi kendime ben karizmatiğim diyecek halim yok.

herhangi bir çocuk gördüğümde başıma gelen hadise. içimdeki bütün sevimsiz önsezilerim olduğu gibi tetikleniyor. birden kendimi hüzünlere boğulmuş bir biçimde buluyorum.

aptal yetişkinler tarafından yapmak istemedikleri şeyleri yapmak zorunda bırakılıyor bu çocuklar. aynısı başıma geldi. oradan biliyorum. ben hiçbir şeyi unutmam. yetişkinler tarafından; çocuk olmak var cümlesini duymak, bende kusma isteği uyandırıyor.

çocuk olmak kadar iğrenç çok az şey vardır bu dünyada. mesela isteklerinin sürekli ertelenmesi felaketine bir yetişkin katlanabilir, bunun için belli başlı, ahmakça mazeretler öğrenmiştir, değil mi? ama çocuklar daha yolun başında. daha ne tür bir pisliğe bulaştığının tam farkında olmadan, öyle avel avel geziyor gariplerim. üstelik bunlara büyüyünce her şeyin süper olacağına dair masallar da anlatılıp, duruluyor.

yetişkinlerin hepsi de ortalıkta mezar kazıcısı gibi dolanıyorlar. önce hayal satıyorlar, sonra o hayaller için mezar kazıyorlar. bütün heveslerin hepsi koca koca mezbahanelerde gün aşırı katledilmekte.

üstelik bu yetişkinler o kadar mallar ki kendi çocukluklarını, geriye dönüp hatırlayabilecek zekaları bile yok.

ha. o çocuklar da sonra büyüyüp, bu mallardan bir diğerine dönüşüyor. orası ayrı. hep beraber sonsuz döngüye girmişler. bir nevi cehennem ama kim yakıyor, kim yanıyor, o bile belli değil.

neyse. en azından çocuk yapmayarak, döngünün dışına çıktım bir nebze olsa. ben hiçbir insanın yasaklayıcısı, zorlayıcısı falan olma heveslisi değilim.

tabii yaşadığın bu saçma dünyada başka türlüsü mümkün olsaydı. o da var elbette. çocuğun geleceğini düşünmekten helak edip, şimdisine ipotek koymak zorunda bırakıyor hayat insanları. kerhane bile bu dünyanın yanında lunapark gibi bir şey.

sonra bağışıklık denen o saçma sistemin güçlenmesi de lazım. zırt pırt hasta ol dur. ateşler içinde öyle dön dur. diş dökmesi var bunun. var oğlu var. sonra ergenliğe girip çük kalkması var. regl olması var. osu var, busu var. ha bu arada da tabii, o olmayan tırt gelecekler için bir sürü bilgi biriktirmesi var.

rüyamda bazen çocukluğuma dönüyorum da; rüya değil kabus tabii. bin kez cehenneme atılmaya eş değer bir kabus.

hiçbir yetişkin de sana inanmıyor üstelik. yok. benim bu işin içinden çıkabilmem zor. o yüzden çocuk gördükçe böyle iç burulması falan devam o yoldan.

insan hayatının bu kadar rezil olmasına gerek yoktu bence.

toprak-toprak olarak sürdürdüğüm hayatım, beni, kendimi, keyfimi ve kafamı da yoruyor. kendim, kendimi yoruyorum. bari biri değişik olsaydı.

* tahta - tahta nasıl olurdu? mermer, mermer veya berberlerle pireler? oof, zor ya. zor.

gözün gütelmiş!

kararında bi şapşiklik iş yapar, ama kararında olması lazım, gözlerdeki zeka parıltısını örtemeyen bi şapşiklik, hıhı!

kaç gün sonra koşabiliyoruz?

yaav bırak gitsin dönerse namerttir.