zaman tüneli

sokak lahmacuncusu görünce yemek. yani lahmacun yemek sokaktan hehe..

ben bazen kendi osuruğuma tahammül edemiyorum...

hala her yılbaşı yüzüklerin efendisi üçlemesini izlerim. çıktığı yıldan beri değişmemiştir bu sistemim. 2001'den beri mütemadiyen izlerim. bir gram da sıkılmamışımdır. filmden gidince, filmden geleyim dedim.*

suça inanmıyorum, günaha da. o yüzden hiçbir zevk günah ya da suç olamaz bana göre. zevke de inanmıyorum bu arada. o da hayatın bin litre zehri ağzına itelemek için önden verdiği bir damla baldan ibaret.

aveller ağzını açıyor bal tadına, boğazlarına kadar boka batıyorlar. çocuk yapmanın zevki bir saat, kahrı ömür boyu mesela. zevkine sokayım.

zübeyir bin avvam siffın günü ali (kerremallahu veche) ile yaptığı münazara da kendisinin aşerei mubeşşere'den (cennetle mujdelenmiş on kişi) olduğunu sözünün hüccet olduğunu ileri sürünce, ali (aleyh es-selam) say bakalım şu on kişiyi deyu mukabele edince 9. kişiyi saymış onuncuyu bir türlü saymayınca, ali (hz.)'nin zoruyla onuncuda sensin ya ali, demek zorunda kalmıştır!. nedir bu ehli beyte gadr etmek, anlaşılır gibi değil?

#4077314

dayı bi mesaj engelini çok görme ya. sanki başlıklarını engelledik.

itiraf ediyorum amelie'yi 150 kere izledim ve iflah olmaz bir yann tiersen fanıyım. canım sıkılınca dispute açıp tribe giriyorum....

#4077316 bize bunlarla gel ya. bırak boş işlerin peşinden koşmayı. gurmeliğini göster. 10 üzerinden 7 şimdilik.

tamam söylem belki biraz kaba ama bir anne olarak hak veriyorum, içinde bence gerçekten bir gerçeklik payı var.
itiraf edeyim gençliğimde çocuklarla aram pek yoktu. onlarla nasıl konuşacağımı, nasıl vakit geçireceğimi bilemezdim. çocukların dünyasına girmek bana zor gelirdi. hatta galiba yalnızca zeki, konuşkan, kendini ifade edebilen çocuklara karşı sempatim vardı. diğerleriyle arama mesafe koyardım.

sonra anne oldum ve insanın kendi çocuğuna karşı nasıl olup da bu kadar değişebildiğini yaşayarak gördüm. ben bunu asla yapmam, buna dayanamam, buna tahammül edemem dediğim ne varsa yaptım. uykusuzluğa, dağınıklığa, bitmek bilmeyen sorulara, aynı cümleyi yüz kere duymaya, hiç susmayan ağlamalara ve bazen sınırlarımı zorlayan davranışlara karşı tahammülün inanılmaz bir noktaya geldi. sanki içime daha önce varlığından haberdar olmadığım başka bir sabır yerleştirildi.

bazen kendi hoşgörümün sınırlarına ben bile şaşırıyorum. eskiden başkasının çocuğunda tahammül edemeyeceğim bir davranış, kendi çocuğum söz konusu olduğunda anlamı değişiyor. çünkü artık o davranışın arkasındaki ihtiyacı görüyorum. yorgunluğu, korkuyu, ilgisizliği, açlığı, kıskançlığı, sevgiyi isteme biçimini… zihnimde çocuk sadece yaramazlık yapan bir çocuk olmaktan çıkıyor anlaşılmayı bekleyen küçük bir insan haline geliyor.

ayrıca annelik yalnızca kendi çocuğuma karşı değil, bütün çocuklara ve hatta canlılara karşı bakışımı değiştirdi. bir çocuğun veya bir hayvanın korkusuna, açlığına veya çaresizliğine karşı da daha hassasım. sanki kendi çocuğum üzerinden bütün savunmasız canlılara açılan bir kapı var içimde.

beni engellemiş gül goncası. sağlam basaydın butona, ben sert severim.

(bkz: köşe yastığı (yazar)) ile birlikte kopuyoruz.

görenler maşallah desin.

ee aptal döndüyse, sen de dönebilirsin mesela.

aptal biri gibi. inşallah kızdır.

elektrik aksamına sahip olan tüm aletlere tanrı acısın zira kendisi acımayacaktır. hoş gelmiş.

kadın erkek ayırmaksızın böyle saçmalık olamaz, olmamalı. alt tarafı 2 tane pedal var; biri gaz, biri fren. normalde tek ayağınla kontrol edebileceğin şeyi nasıl 2 ayağın varken kontrol edemiyorsun? kafayı yememek elde değil ya. ha bu arada aşağıdaki videoda kaza yapan kişi büyük ihtimalle kadın...

kaynak

holy shit.

#4077289 hayır sevilsem hak vereceğim de. sevilmiyorum da. okan içmiş heralde.

#4077298 onun yerine sen mi yazdın? sağol.

yoldaş kız değil miymiş

tencerelere kapaklara tahta kaşıkla vuruyor. destekliyorum.

aptal nickli silinen yazar olması muhtemel kişi. öyleyse hoş gelmiş. ibretlik ayarlarına devam eder büyük ihtimalle.