zaman tüneli

eskiden de sevmezdim bu başlığı, artık nefret ediyorum. tebrikler başardınız.

anın fotoğrafı benim beğendiğim mecra.

siz kendi cehenneminizin dibinde debelenin. tüü reziloşlar...

beyaz eşya, televizyon, mutfak gereçleri, mobilya ve elektronik aletlerin terbiyecisi olan yazar kişisi. hoş geldiniz iyi sözlükler saygılar..

"sonbahar geldi"
"gelen sonbahar"
bunlar hep iyimser söylemler oysa gerçek farklı;

giden bir yaz söz konusu olan. ömrümüzden bir yaz daha gidiyor. "iyi bak kendine" diyor, eyvallah...

yanlış anlaşılmasın yürümek amacıyla demedim hehe..

yaşlılar akımına uyum sağlayalım bakalım biz de..

yapılması gerekeni yapmıştır

şahtınız sahbaz oldunuz. kendiniz olmayacaksanız, bari estetik kaygılarla paylaşım yapın.

charles bukowski gülün gölgesinde kitabından mola vermek şiirini seslendiriyor olacağım iyi dinlemeler..

voca.ro/1kBMhwzNRH4Z

gay babanızdır, bakın bakayım gay a benziyırmuyum ?
ayranınızı da dökerim, bir takım kötü şeyleride yaparım.
yaşasın cehaaled, çehalet kazanacaaahh. o ğadder.

bazı arkadaşlarıma duyduğum güven seviyesi. karşımızdaki insana bu güveni verebilmek güzel duygu olsa gerek.

bu kez kadıköy.. yavru karganın mekanlarında.. afiyetle..

kötü niyetini gizleyen insan. cesaretsizlik örneği insandır aynı zamanda. söyleyeceğini doğrudan söylemek yerine ima eder, rahatsızlığını açıkça dile getirmek yerine küçük hesaplarla ilerler, yüzüne başka arkandan başka konuşur falan… bunlar insan ilişkilerini yoran davranışlar. yoruldum ben de, yarın biriyle hesaplaşmam var.

bugün arkadaşlarıma bir olay anlatırken cümle arasında hadi ben salağım dedim. yo yo sen salak değilsin diye itiraz ettiler. e yeter, kısa günün kârı.

müdürümden aldığım sen “pratik zekalısın” sözü oldu. daha fazla iş yaptırabilmek için bir gaza getirme cümlesi de olabilir. *

dosta güven, düşmana neler neler veren özgüven patlaması.

iyiler kazanır kötülükler kazınır dedileeer..

kazındık mı; hayır.

yeterince kötü bile olamadık anneğ.

hakan günday’ın zargana kitabında rastladığım italyanca sözcük.
aslında tam olarak "benden kıymetli mi?" deme sanatı. etrafta bir sürü kaos, çözülmesi gereken pürüzler ve kafa ütüleyen detaylar varken, şöyle bir geriye yaslanıp "ne hali varsa görsün" diyebilen o rahat insan tipi.

dünya yansa umrunda olmaz, olayları asla kafasına takmaz. saçı varsa tarar, yoksa kafasını kaşır..
bir nevi, hayatın o bitmek bilmeyen koşturmacasına ve stresine karşın ete kemiğe bürünmüş koca bir "boşver" butonudur.

başkalarının ne düşündüğü, işlerin ne kadar karıştığı ya da neyin ters gittiği onun ilgi alanına girmez, o sadece kendi huzurunun ve anlık keyfinin peşindedir.*

velhasılıkelam, kendi süzgecimden geçirdiğimde bu kelime bence, tam anlamıyla profesyonel ve bilinçli bir umursamazlık halini özetliyor.

ve (bkz: elzem (yazar)) ukdesini okudunuz.*

entlerin son resmi selamı.

hepinize merabayın.

peacekeeper ukdesiymiş.

evet kötüsün, her insanın içinde hem iyi hem kötü olduğu düşüncesini taşıyorum. hangi taraf baskınsa o oluyorsun, çevre ve deneyimlerde bunu geliştiriyor.

beyin gücüne çok inanırım. neyi sürekli düşünürsen o sana geliyor. iyiyim dersen iyi olursun, kötüyüm dersen kötü.

hayatta herşey dengeden ibaret. içimizdeki iyiyi ve kötüyü dengede tutup dosdoğru yaşayabilenlere selam olsun...

isot’tur. a.k.a. patron bozuntusu.

yazmaya üşeniyan aslında. diğer patronun babası ölüp, tr’ye gittiğinden beridir usul usul zehir zıkkım etmeye çalışıyor modumu. seziyorum.

kendisi benden fazla oturuyor ve service kısmına bakmıyor. orası boş kalamaz. sürekli girip, çıkanlar var.

kilerden şişe bira getir diyorum, elimde iş var sudok’ sen getir diyor, boş dururken. 24’lü kasalardan bahsediyorum. ağır ama 2 kat aşağıdan yukarıya taşırım sorun değil ama bel ağrıtıyor. neys’ çalışmayı sevdiğimden takılmıyorum bunlara. buradaki mesele isot’un tavrı. yukarı çıkıp yerleştiriyorum, bakıyorum isot’un elinde iş falan yok…

cam şişelerden değil, çeşmedeki içeceklerden içmeliymişim çünkü cam şişeleri az sipariş ediyormuşum. mmm, öyle mi isot? hani her şeyi içmem serbestti? patron mu oldun başıma?

telefonlara bakmıyorum. bu konuda anlaşmıştık. sipariş için arayanlar kaç dakikaya gelirsiniz dediği ve coğrafyam bok gibi olduğu için. neeeeeeys’ neys’… isot telefonları açmamaya, bana bırakmaya başladı. masalardan bir tane boş tabak taşımıyor. bir tane içecek götürmüyor. yetişemediğim anlarda gördüğü halde. ulan dükkan benim mi lan? çıldırıyorum bazen…

geçen yavaaaaaş, yavaş ön tarafa geldi. n’oluyor sana? bi derdin mi var dedim. yo, az uyudum diyor omuzlarını silkelerek. tam suratına yapıştırmalık yemin ederim. sinsi köpke. bilerek yapmıyorsa sudok’ değilim.