zaman tüneli

şair'in hayali dir.

hayatın gerçekleri ise "kirli sakalıyla bir katil" dir.

gömülmeden önce sorarsın "neden" diye sonra gök gürültülü bir karanlık...

erdemin ve iyiliğin en nihayetinde ödüllendirildiği, kötülüğün ise kaçınılmaz olarak cezalandırıldığı kavramsal bir denge durumudur. ancak bu kavramı sıradan bir adalet anlayışından ayıran ve ona "şiirsel" vasfını kazandıran şey, sonucun tesadüflere veya harici bir mahkeme kararına dayanmamasıdır. ceza veya ödül, doğrudan doğruya kişinin kendi eylemlerinin doğasından ve ironik bir nedensellikten doğar.

şiirsel adalette kötü niyetli bir figür, rastgele bir felaketle karşılaşmaz. başkası için kazdığı kuyuya düşer, inşa ettiği baskı mekanizmasının altında kalır veya tam da kendi kibrinin zayıf bıraktığı noktadan vurulur.
kötülük, kendi kendini yok eden bir mekanizmaya dönüşür.

yasal adalet suçluyu toplumdan izole etmeyi amaçlarken, şiirsel adalet evrendeki bozulan ahlaki dengeyi yeniden kurmayı hedefler. sanatın ve kurgunun bu kavrama sıkça başvurmasının temelinde, gerçek dünyanın kaotik yapısı yatar.

günlük hayatta her zaman adil bir sonuç gözlemleyemeyiz ama şiirsel adalet, gerçeğin olduğu gibi değil, rasyonel ve ahlaki bir zemin üzerinde olması gerektiği gibi kurgulanmasını sağlar.

"biz bu insanlara kendi zehirlerinden içirtecez ilkkan, bu işin yolu bu. poetic justice, biliyo musun ne demek olduğunu? bok biliyosun. şiirsel adalet demek, poetic justice." gibi sahnesi için

velhasılıkelam bu kavram, insanlığın vicdani pusulasını yansıtan bir aynadır. gerçek dünyada bu denge her zaman kusursuz işlemese de, bu ideali zihinde tutmak, eylemlerimizin sorumluluğunu kavramamızı ve doğru olanın doğasında kalıcı bir değer barındırdığına dair inancımızı korumamızı sağlar.

öksürük krizlerinin sonunun geldiği nokta. birbirine bağlantılı öksürük sonucunda ciddi mide bulantısı oluyor. nerde olduğunuz fark etmeksizin geldiği için ciddi manada yaşam kalitesini etkiliyor.

-ne diyon lan gavat mısın kızım hehe..

salyangozların kabuklarını çalmak -meğer ölüyorlarmış-, toprak yahut çimen gibi şeylerin tadına bakmayı falan saymazsak -yani bence nispeten normal şeylerdi- şeyi hatırlıyorum; evdeki malzemelrle insan gibi bir şey tasarlayıp camın önüne koymuştum. dışarıdaki insanların onu insan sanmasını istemiştim - baya da benzetmiştim hani- ve gizlice dışarıyı izliyordum uzun bir süre. ne tepki verecekler falan diye.. arada da hareket falan ettiriyordum. açıkçası bunun pek normal bir davranış olduğunu düşünmüyorum. baya da eğleniyordum. komik.

onun dışında normal bir çocuktum bence ya. yani öyle sanıyorum.

hani türk filmlerinde dayak yeme sahneleri olur ya, birini araya alırlar 4-5 kişi biri vurur sağa gider, biri vurur sola gider, türk milli takımı şuan o durumda.

karasinek tutunca toplu iğneye geçirirdik. uçmaya çalışmasını gözledik. manyaklık işte...aynı bokuz hala.

fatma betül'ün nasıl "tıp mezuniyet belgesi" aldığı...(bkz: turhan çömez)

gıda fiyat artışının yavaşladığı "büyülü gerçeklik günleri" geçti gitti. şimdi civarımız düşünsün:

lüks tüketim de fren yapar bu "fonki" gidişiyle. geçen seneki fiyattan zeytin aldım az önce. yazdan kalan terliklere baktım iki yıl önceki fiyattan; 200-300 te le. şimdi enflasyon canavarı düşünsün, tüketim dibe vurdu. ha ha haaa

ad hominem yapılarak çürütülmeye çalışılan gerçek.

ekonomi iyi diyen, emekli maaşıyla geçiniyoz şükür diyen kim varsa çalıyordur. pazardaki reisçi emmi röportajlarını bu bilgiyle izleyin, boşa anlamlandırmaya çalışmayın.

4-5 yaşlarındayken kuzenimle birlikte, rahmetli dayımın içip söndürmeden attığı izmariti alıp, nefes çekerek sigaranın sönmesini engellemiş ve o sigarayla birlikte yerdeki karıncaları yakmıştık. zaman makinasıyla geçmişe dönsem muhtemelen benle kuzenimi "napıyosunuz lan siz" diye döverdim ama o yaşta insan sorgulayamıyor tabi.

edit; sonrasında daha vicdanlı bir çocuk olmuştum.

biz gecenin karanlığında yanımızda kimse yokken ağlıyoruz.

yönetsel erk eşrafının hali harabını ortaya koyan "kıskanılan/çekememelik içeren" örneklemi fatma betül sayan dır.

liderin çevresindeki "dalkavuklar" işin içinde oldukları için fatma betül'ü verirsek ardından biz de gideriz diye korkuyorlar.

ama gerçeklerin kötü bir huyu vardır; "er ya da geç ortaya çıkmak".

sarı öküzü verecekler ve ardı gelecek elbet. soysuzların "emeviliğe sarılması" hep bu yüzdendir. "aslı"nda sarılacak onur bulamamaktadırlar.

şuraya leş bir folk metal bırakıyorum.

drakum - around the oak

(bkz: hezeyan)

yazdan kalma bir sabah idi...

birkaç tane var:

-konfor alanından asla çıkma
-işler kötü gidiyorsa üzül, sonsuza dek sürecek
-bol bol kafana tak
-her zaman pes et
-başaramazsın diyenlere inan

fon vurgunu. bırak tanrıyı reisin bile haberi yokmuş.