zaman tüneli

sıcak sohbetli, seri fava boğan yazar. sözlük turunç'u. teşekkürler.

bir arıza hali..
benim ruhum göçebe.. hiçbir yere ait hissedemiyorum kendimi. o nedenle çok şehir değiştirdim. bu çok yorucu bir özellik. huzur vermiyor bana dünyada..

bunun için parmağımı oynatmam. karşımdaki çabalar ben de çabasına değer veririm...

peki nasıl istersen öyle olsun!..
ben de yoluma giderim

en fazla kaç tanım sürer yirmibirinci asırlarda çaylaklık sırası..?

doğru yapanların bir zamanlar yaptığı şey. bu eylemden korkmayın. yanlış yapmaktan korkan, doğrusunu asla öğrenemez. nasıl ki emeklemeden yürüyemezseniz, yanlış yapmadan da doğru yapma kabiliyeti edinemezsiniz.

öfke geçiyor, tutku bitiyor, sevginin ufak tefek kırıntıları anılarda kalıyor, fotoğraflara bakılmıyor, türküler dinlenmiyor...

“ne ben sezarım,
ne de sen brütüssün..
ne ben sana kızarım,
ne de zatın zahmet edip bana küssün...
artık seninle biz,
düşman bile değiliz... *

kemal sunal'ın inek şaban karakterinden esinlenildiğini düşünüyorum.

geçenlerde bir köylü işyerine geldi, daha kapıdan girerken;
“osmanlı geldi abla” dedi.
ben bir an durdum. osmanlı nereye geliyor? bana mı geliyor? neden geliyor? hangi osmanlı..? saltanat geri mi döndü, ben niye en son öğreniyorum?
adam hiç istifini bozmadan,
“ister misiniz?” diye ekledi.
ben hala olayı tarihi bir hadise zannediyorum.
“çok tatlı valla ablam, sen fasulye seviyorsun diye soruyorum” dedi.
“kardeşim” dedim, “osmanlı fasulye mi? fasulye çeşidi mi yani?”
“evet” dedi.
meğer fasulyeymiş...
bu fasulyelere neden böyle isim verirler bilmem. birden tarih sayfaları açılıyordu gurme gönlümde..
ayşe kadın da bizim mahalledeki ayşe sanki.. fasulyeyi bilmeyenin yanlış anlamasına müsait bir isim.

mal taklidi yaparak insanları kandırmayı seviyorum hehe..

her gün gidip bana zorbalık yapanlarla oynamaya, onlarla arkadaş olmaya çalışırmışım. * beni her gün döven ve oyuncaklarımı, cebimdeki harçlıkları çalan bir tipin annesi anneme beni şikayet etmeye gelmiş. oğlun oğlumu rahat bıraksın diye. * *

nefes alsın yetercilere yeni bir boyut kazandırmak ve bir araya toplamak. bir kere katılayım dedim hatunların salça olmasından rahat edemedim. kimin eli kimin cebinde bekli değil..

#4081144
vay be ne hayatlar var bee, biz izlemeye gelmişiz hehe...

yorgunsun. dinlenmeye, beslenmeye, eğlenmeye, keyfe ihtiyacın var. hissetmiyorsun ama yorgunsun yorgun.. *

zuurvlees - maastricht’in ekşi-tatlı et yemeği.
yerel, ağır, doyurucu ve kesinlikle denenesi…

maastricht’e gelip de “yerel bir şeyler yemeden dönmem” diyorsanız önünüze çıkması muhtemel, limburg’un meşhur yemeklerinden biri. yerel ağızda zoervleesj diye söyleniyor.

ismi “ekşi et” demek ama öyle sadece ekşiden ibaret sanmayın. et, sirke ve baharatlarla marine ediliyor, sonra ağır ağır, saatlerce pişiyor. içine elma pekmezi (stroop) ya da zencefilli kek (ontbijtkoek) girince ortaya ekşiyle tatlının birbiriyle karıştığı koyu ve değişik bir sos çıkıyor.

eskiden at etiyle yapılırmış. şimdilerde daha çok dana eti kullanılıyor. yani atın hatırası tarifte kalmış, şu an dana tabaklarımızı şenlendiriyor diyebiliriz…

sonra bu lokum kıvamına gelmiş et, koca bir porsiyon çıtır patates kızartmasının üzerine ya da yanına geliyor. mayonez, ketçap ve elma püresi ile servis ediliyor.

ilk bakışta “bu ne şimdi?” dedirtebilir ama bir çatalla tadına bakınca insanın fikri değişebiliyor. ekşi, tatlı, baharatlı, yoğun… tam bir limburg karakteri. ben sevdim mi? denediğim için pişman değilim, ama damak zevkime göre değil.

şahane.

sadece ben böyle düşünüyorum:

bir taze fasulye çeşidi.
esnaf ağzıyla ayşe hanım fasulye. *

eskiden sen güzel insandın. ihtiyarladıkça huysuzlaşıyorsun..

killerqueen
dön artık be kadın
çok özledim
hani kıyamazdın sen bana...