zaman tüneli

sosyal deneymiş de bilmem ne,
bizi kurban seçmiş kendine.
biz kobay faresi miyiz bre.
şimdi git kendi işine.

ilk tanımına hasta oldum. çok şükür renk geliyor sözlüğe. bir sözlük klişesi olarak inş kızdır demeyeceğim. hiç fark etmez.

600 derken baba? 600 yıl derken? altı yüz mü tam olarak? dökül, ben okurum. bayılırım böyle şeylere, devam, devam.

pentagram çizimlerinde senden destek almak isterim. bartimäus çağırmak istiyorum.

vallahi cumartesi akşam rakı içeceğiz klasik, buyursun müsait olan adana'da olan bir haber etsin, oturup içeriz.
başka ne yapacağız? hafta sonu dediğin içkiyle geçer. pazartesi tövbe günümüz şükür ki. sağ kalırsak.

(bkz: ahu tuğba)
(bkz: ahu türkpençe)
ben ahu türkpençe hanımefendiyi daha hoş buluyorum. ne bileyim farklı bir aurası mı denir nedir ondan var kendisinde.

(bkz: are you dead yet) mükemmeldi.

x’i başa koymuş, a’yı katmış araya,
birkaç harf dizmiş, çıkmış söz meydanına.
nick desen şifre sanki, çözülmez bir muamma,
aşık atışmasına gelmiş, kim tutar ki çarı?

keşke biraz daha devam etseydi
sözlük neşelenmişti
erkekler yusuf yusuf ederken
dinsizin hakkından gothic gelmişti

haftasonu icin yapılan programdır.

ben bu uc gun eve kapanıp kral kaybederse izlicem. 30 bolum. ben 9. bolumdeyim. uc gunde biter bence;)

sonra kiralık aşk a baslamayı dusunuyorum.
uzun zamandır aklımdaydı. o 70 bolummus. bi ayda anca bitiririm gibi.

doyumluk 1 saatlik uyku asmr videom:

bir sayedar ve sansar salvo şarkısıdır. nakaratı beni felfena sarıyor. oldukça akıcı ve leziz bir duyu şöleni.

kolbastı var halay var * düğün yok. bin beş yüz yıldır gitmedim. gönlüm isterdi ki salsa bachata yapayım yarimle. hem dans kursu eksik, hem de salsa bachata yapacak zevklı şahıs.

2026 nobel edebiyat ödülü’nü kazanan yazar. ayrıca 2025 yılında zbigniew herbert uluslararası edebiyat ödülü’nü de almıştı.

nobel vesilesiyle autobiography of red kitabı ile başlamak bana mantıklı geliyor. öncesinde, kendisini yeterince tanımıyordum.

abla sen de hem şerefsiz diyorsun, hem de dans edemiyorum bu erkekler yüzünden diyorsun. merak ediyorum, erkek cinsi yok olsa ne konuşacaksın acaba?
t: dans etme eylemini icra etmeyen kadındır.

bir çift tatlı söze kanıp çıktınız meydana,
hayaller kurdunuz daha varmadan sabaha.
perde kapanıp gerçek çıkınca ortaya,
her aslan dönüverdi usulca yuvasına.

karga gelmiş hoş gelmiş
tarafımdan, dgko denilmemiş *
tanımlara denk geldikçe okunur
abilerden birinin var sende gönlü

deniz kızı var orada meşhur. onu görmeden ölmek istemiyorum.

benzinliğe uğradım eve gelmeden. aldım 3,50 chardonnay. wc gittim yüzüm bembeyaz, yanaklarım yanıyiiiii. pembe renk olmuş. çok nadir böyle allık sürmüş gibi olur yüzüm. iş yerinden çıkmadan zırıl zırıl ağladığım için. hem içtim hem ağladım neys’ okumak isteyenin ciğerini sökerim birazdan. benimki bi tık …

chardonnay ya işte bugün.

gothic geldi sözlüğe, erkekler düştü paniğe,
bir selam çaktı millete, herkes başladı gerilmeye..
“sosyal deneydi!” deyince erkekler başladı gevşemeye,
derin bir nefes alıp döndüler eski hallerine..

(bkz: nişaburi)

im doing anything, anything might sound fun to try to keep my state positive. knowing it will always end up not working at all. who am i more than just a insane person who yaps, having frequent and constant mood changes; sometimes looking idiot then to so called smart talks, from looking funny to a person who looks like lowest person they have ever seen?

im, tired of my mood swings. i dont know who to be, i dont know what to think about. i dont know which path to choose. im thinking about if im expecting you only because i had lack of the things you gave me. but in reality, what if even us is a lie my dear friend? do you see me as a lie? am i a lie? considering my potential nihilistic mind, are we also nothing? im missing you, then i feel light-minded; i feel like laughing, then i am drowning in my tears. i feel like im finding a straight mental path then i lose myself once again. i feel like an insane person who thinks they could be normal, breaking down and going calm, watching the landscape.

i am tired of the fact that, im not even considering "love", i am not even able to have a close friend for myself. so called smart-minded is maybe random jerk who is running away from their only cure, the death. then causing struggling past to anyone im trying to be close to. i can not feel normal somehow. even if im fooling myself so much that i feel like im happy even though nothing in my life, my mind changes.

feeling tired but cannot go to sleep.
feeling like sleeping but i am afraid of tomorrow.
could you call me my name once again?
saying "you are helpful to me"
then im going, "thats what i always hear" once again?
none of em feeling true after some point.

dont compliment me, curse me. i dont wanna turn into someone egoistic. i dont wanna feel like i accomplished something even though only thing i do is type brainlessly. without realising i might regret it later.
usually, every time i get that breeze in my body, im asking "am i going to see you again after im dead? or at least something good?"