zaman tüneli

tartışmayı sonlandırmak adına, iç çamaşırları toplum için, diğer kıyafetler kendin içindir. donun ütülü olsun ki medeniyete katkın bulunsun, gömleğin kırışık olsun ki bireyselliğini koru. zaten toplum dediğin şey de senin donunun ütüsünü değil, başkasının donunun ütüsünü konuşmayı sever.

ne kadar iyi vasıf varsa; dürüstlük, hoşgörü, çalışkanlık, sevecenlik, tatlı dillilik, güler yüzlülük, farkındalık, duyarlılık vs. hepsinin ama hepsinin bünyesinde toplandığına kendini bile inandıracak kadar sahte olması.

ulaşımın kolaylaşması, internetten sonra her şey ele ayağa düştü. insanlar artık antika hikayesi arar gibi hikaye arıyor.

sözlük keyif içindir...

sözlük sözlük içindir.

sizin için, bbg evinden hallice tartışma yeri. herkes tartışıyor. hatta bazıları sıradan girdileri (nedense entry yazmak istemedim) kendi üzerine alınıp, laf sokmaya filan çalışıyor.

böylelikle herkes hırçın. laf sokma enflasyonu oluştu.

ben mi? sakinim kuzum. *

o konuda herkese ben de çok kırgınım.

bakış açısı meselesi olsa gerek. sadece memeye değil, nefes alsın yeter diyerek akciğere saygı duyan insanlar tanıyorum. çıtayı bu kadar düşürünce memenin itibarını korumak da bize düşüyor tabii.

2018 yılında vixen tarafından piyasaya sürülen, laurent sky tarafından yönetilen, angela white ve manuel ferrara'nın yer aldığı 47 dakikalık karı koca temalı erotik film

2009 yılında brazzers tarafından piyasaya sürülen rachel roxxx ve rachel starr'ın yer aldığı lezbiyen temalı erotik film

bir arkadaşa "akşam seni arayayım mı?" diye sordum, "yok, gerek yok" dedi.

aramadım.

ertesi hafta "insan bir arar, hatır sorar" diye trip yedim.

2011 yılında brazzers tarafından piyasaya sürülen asa akira ve zoe voss gibi oyuncuların yer aldığı lezbiyen temalı erotik film

işin en ironik tarafı, her şeyi ciddiye alıp laf sokan yazarın bunu sanki hiç ciddiye almıyormuş gibi yapmasıdır. sözlükte neredeyse kimseyi tanımıyorum, buna rağmen bana bile laf sokmaya çalışan kezbanlarımız oldu.

arkadaşım, ben kendimi bu kadar ciddiye almıyorum, sen beni niye bu kadar ciddiye aldın? hayatımda bu kadar önemli bir yerin olduğunu bilmiyordum. *

kurtuluş savaşını lojistik yönden kazandıran isimsiz kahramanlarımızın mekanı.

1909 yılında harbiye nezaretine bağlı bir fabrika olarak istanbul’da kuruldu. 1918’te mondros hükümleri uyarınca ingilizler istanbul’u işgal etti, fabrikayı kullanmak istemiş iseler de işçilerin direnişi sonucu başaramadılar.

1920 yılına gelindiğinde fabrikanın malzeme ve tezgahları topçu birlikleri tarafından ankaraya kaçırıldı ve o zamanki süvari kışlasının ahırlarında silah ve mühimmat üretmeye başladılar.


fabrikada çalışanların çoğusu cephede şehit düşmüş askerlerimizin eşleri ve çocukları ile kimsesiz kadınlardı. burada savaş boyu tam mesai ile top tüfek mermileri yaptılar.


atatürk imalat-ı harbiye’de üretilen bir tüfeği denerken.

ayrıca bu fabrikada çok hoş bir gelenek de vardı, üretilen top mermilerinin üzerine ustanın ismi yazılıyor, mermi sandıklanıp cepheye gönderilirken yanına pirinç bir kalem iliştiriliyor ve cephede mermiyi kullanan asker de kendi adını yazıp boş kovanı tekrar imalat-ı harbiye’ye gönderilmek üzere sandıklıyordu.


bir mermi bu şekilde tam 8 kez cepheden fabrikaya gidip gelmişti, bu kovana imalat-ı harbiye’de gazi kovan deniyor, cepheden her boş sandık fabrikaya geldiğinde tüm mühendisler ve işçiler sandıklar içinde gazi kovanı bulmayı ümit ediyor, cephemiz her seferinde daha batıya taşındıkça imalat-ı harbiye’de bayram havası esiyordu.

nihayet türk ordusu izmir’e girdiği gün gazi kovan tekrar imalat-ı harbiye’ye geldi. üzerinde karahisarlı seyfi çavuş yazıyordu, ancak bu sefer yanında bir mektup da vardı.

imalat-ı harbiye ustalarından kamil usta mektubu açıp heyecanla okumaya başladı, yüzbaşı talat imzalı mektupta seyfi çavuş’un şehit düştüğü yazıyordu, künyesi emaneten imalatı harbiye’ye gönderilmişti.

imalat-ı harbiye’de herkes ağlıyordu. artık savaş kazanılmış gazi kovan son kez sandıklanıp rafa kaldırılmıştı.

ta ki 29 ekim 1923 gününe dek!

29 ekim 1923 günü ankara kalesinde 101 pare top atışıyla cumhuriyetin ilanı kutlanıyordu.

sıra 101. mermiye geldiğinde teğmen hamdi vasıf, kurtuluş savaşının 4 yılına her cephesinde tanıklık eden, şehit karahisarlı seyfi çavuş’un emaneti gazi kovan’ı kundağa sürdü. bu şerefi en çok o hak ediyordu.

o merak değil. doğal seçilim. en uç değerle birleşme ve üreme arzusu. göz rengi de böyle. nüfusun %2 si 190.cm ve üzeri. mavi göz %4-5 yeşil göz %2-3 oranında ortalama.

biraz rakı. az. hayırlı akşamlar ne yaptınız ya.

ben bu şiiri sokak kedilerine yazmışım sanırım:

eyy ​kedi, kedicik,
bilir misin seni hiç evime almadım ama,
seni evinde krallar gibi yaşatanlar var.

ve yine bilir misin,
mamanı kuş tüyü yataklarda yerken sen,
çöp kutusunda bir kemik parçası arayan,
kediler var.

ve yine bilir misin ki,
bizde de durumlar hiç farklı değil.

aynur'ları ayrı tutun lan. ilk eşimin adı aynur'du ve ateistti, babası da atanamamış stalin'di. iyi kızdı. mutlu mesut olsun. benden uzak tabii. benimle olabilseydi, benimle olurdu zaten. değil mi? sonra bir de aynur aydın var mesela. aynurlar iyidir.