zaman tüneli

bissürü seviyorum ukdelerini ve görmeyi.


bekliyrıum kim asacak beni acaba. ahahahahahhaa.

bissürü seviyorum kendisini ve kalemini..

hakikaten bir şeyler olmuş burada. kavga gürültü hep olurdu ama bu sefer sanki ipin ucu kaçmış.

neyse biz işimize bakalım.

mantar denilen şey sadece şampanya şişesinin ucunda olmaz, uyandırayım...öööğgkk...

uzun bir aradan sonra tanımını görmemin çok mutlu ettiği yazardır.
hafızamda hep şu görsel beliriyor kendisiyle ilgili.

küçük iskender sevgisine atıfla.
ve tabii ki şu görsel de olmazsa olmaz.

gökyüzüne tırmanan merdivenler örersin,
aklında, fırtınaları dindiren büyülü bir ses.
tek bir adımda çatırdar o göksel basamak
gerçeğin ayazı keser nefesini.

kendi kurduğun dünyada hükümdarsın sanırsın,
sınırları çizilmemiş umutlar ülkesinde.
fakat hayatın taş duvarında uyanırsın birden,
yalnızlığın o kaskatı, buz tutmuş gölgesinde.

​savaş başlar karanlıkta, çekilir kılıçlar,
biri hülyalı bir çocuk, diğeri taştan bir dev.
savrulur etrafa narin, kırılgan ahlar,
küllere karışır sığındığın o sonsuz, sıcak ev.

​sessizlik çöker nihayet savaş meydanına,
ne bir kazanan kalır geriye ne dikili bir taş.
hayallerin ile gerçekler çarpıştığında
ölen hep sen olursun,
geride kalan ise; bir masal.

echoes...

1- terlik
2- tehdit

birinciden iyi kötü kurtulursun, ıskalayabilir ama ikinciden sıyrılmak o kadar kolay olmayabilir;

- bak annen olmam
- südümü helal edmem

hoş gelmişsin. sizi yeniden görmek güzel sayın yazar

kim bilir kaç defa yıkılır insan, kaç defa kendi enkazının altında kalır da yine de hayatta sayılır? hangi sabah bağışlar kendisinden önceki geceyi? hangi zaman geri verir insanın elinden alınanları?
ve insan, bütün bunların ortasında, yaşamak denilen bu ağır mecburiyetin neden hâlâ devam ettiğini düşünür..

“leylâ, zalım leylâ!
bu, benimki dördüncü. oysaki senden bir tek mektup aldım. o belâlı ve korkunç ilk mektubun, yani 4-1, ben mağlubum...”

ne diyorduk, zalım leyla...

charles dickens'in on üçüncü romanı, dickens'ın dergisi all year round'da 1860-61 yılları arasında bir seri olarak yayınlandıktan sonra 1861 yılında chapman ve hall romanı üç cilt halinde yayınladı.

roman 19. yüzyılda baş karakter pip'in ekseninde londra'da geçer. romanın renkli bir karakter kadrosu vardır. dickens'ın temaları arasında zenginlik ve yoksulluk, aşk ve reddedilme, iyinin kötülüğe karşı nihai zaferi yer alır.

21. yüzyılda roman eleştirmenlerin büyük beğenisini toplamış ve 2003'te bbc'nin big read anketinde 17. sırada yer almıştır.

çok dokandı, ayıp yav.

f harfi gruptan ayrıldı.
(bkz: çiftlik olmadı çitlik oldu o da olumlu)

o iş için güğümde su ısıtma gibi bir zorunluluk kalmaması. otantiklik bitti hocam. modern zaman insanı her konuda tutkusuz, heyecansız bıraktı. aynı evde 8562 kuşak yaşamayınca da bazı şeylerin eski tadı kalmadı. bakın eski kuşağa en iyi ilişkileri onlar yaşadı. zaten organik besleniyorlar köy yerinde. hastalık, sağırlık yok. geleneksel toplumda kadının erkeğin rolü belli. ilk gece göbek deliğini zorlayan adamlar, günümüzdeki kama sutra, tantrik falan bilen erkeklerden daha mutluydu.
uzun lafın kısası bence şu mesaj önemli.
(bkz: hadi gelin köyümüze geri dönelim)
(bkz: ama 60'lı yıllarda falan)

(bkz: ismet özel)

hep "domuzlar" bozdu buraları.

lümpen "domuzlar".

ilk defa denk geldim ama başlığını sevdim.
(bkz: jelatini açılmamış erkek)
paketli gıda olduk asdahdhada.

biri hemen seks istiyor, diğeri biraz daha sonra.