zaman tüneli

özsaygının sevgiden ağır basmaya başlamasıdır.

neden hep ben çabalıyorum, neden hep çabalayan taraf ben oluyorum, neden hep ben ilgi, alaka, sevgi ve saygı görmek için kendimden ödün veriyorum?* neden bunları hak etmek için kendimi bu kadar yoruyorum? ben neden hep anlamaya çalışan, alttan alan, karşısındakinin davranışlarına anlam yükleyen ve her şeye rağmen bir yolunu bulup kalmaya çalışan tarafım? neden birinin hayatında yer edinebilmek için kendi değerimi unutacak kadar uğraşıyorum?*

bir noktadan sonra insan, sevdiği kişiden çok kendine kırılmaya başlıyor. onca şeye rağmen, onca saygısızlığa rağmen neden kaldığını, neden kendini bu kadar ihmal ettiğini sorguluyor. çünkü mesele artık sevip sevmemek değil, sevdiğin insanın yanında kendini ne kadar değersiz hissettiğin oluyor. birinin sana göstermediği sevgiyi ondan alabilmek için çabalarken, kendine göstermeyi unuttuğun sevgiyi ve en çok da saygıyı fark ediyorsun.

ve sanırım vazgeçme eşiği tam olarak burada devreye giriyor. hala seviyorsun, hala özlüyorsun, belki hala bir şeylerin düzelebileceğine dair içinde küçücük bir umut taşıyorsun. ama artık aynı şeyleri anlatmaktan, aynı şeyleri beklemekten, aynı hayal kırıklıklarını yaşamaktan yorulmuşsun. birinin seni sevmesi için kendini bu kadar yormak zorunda kalmanın normal olmadığını anlıyorsun. ve bingo... tertemiz eşikten geçtiniz.

sonra da ilk defa onu kaybetmekten değil, kendini daha fazla kaybetmekten korkuyorsun. ve belki de ilk kez, onu ne kadar sevdiğinden bağımsız olarak kendini seçiyorsun.*

2 sene olmuş boşanalı, arkadaşlarım, yeniden birlikte oluyorlar. ikisi de itten pişman. bende destekledim. bugünümün güzin ablalıkı da buydu. 9 yaşında bir çocukları da var.
baktım erkek mahcup, kadın erimiş kalmış 50 kilo.

ikisi de zaten bitirememiş, halen sevgi var.

arada çocuk varsa, o çocuk yüzü hürmetine, *ike *ike kendi egolarınızdan arınacaksınız demedim de, anlattım.

iki rekat kendinize gelin. yürüyün gidin hadi evinize. sizi bu saatten sonra kimse çekmez birbirinizden başka.

-arada sevgi ölmemişse-

arkaya bakarak yürüyor ve aniden önünüze dönüyorsanız mümkündür. aksi durumlarda lütfen bir psikiyatri kliniğine görünün.

odadan çıkarken kapıya kolun takılır, ayağını sandalyeye vurursun, önündeki direği görmeyip kafayı toslarsın da, köşeyi dönerken alnını vurmak nedir.

duvarı cezalandırmakla sonuçlanacak eylem. ne işin var lan duvar senin orada?

yeğenimin küçükken başına gelen şey, minigim, babası da köşeyi dönememişti..

adettendir.

bir dünya markası. yöreselden evrensele.

evet ya. bir yerde suratına çiçek yiyecek biri varsa o benimdir. çünkü öyle ne yapayim? arkada gülen zafer önen belki de siz olabilirsiniz.

kutlu olsun.
elimizden almaya çalışanlara karşı ben ve yetiştirdiklerim dimdik ayaktayız.

zorla hastaneye yatış kararı çıkmış. gerekçe: topluma karşı tehlikeli olma. ahahahha şu adamı salın bilader ya yıllardır mahkeme mahkeme sürünüyor mk. arabası da yok, metrobüslerle yapayalnız gidip geliyor.

youtube.com/shorts/BUZPbhGd...

sıcak, nem, genleşme, yükselen hava, soğukla karşılaşma, birazcık bulut

yok ya leş oldu kfkdjfjd kafam yeterince iyi değil yaratıcılık ölü şu an

oral seks sınıfsaldır dediğimde 3 gün sözlüğe banner atmışlardı, yazarlar abdestli olduğunu kabul ve beyan etmeden giriş yapamamıştı. halbuki sadece şaka yapmak istemiştim. ne kadar inkar etseniz de sözlük gelişiyor.

efsaneyi hatırlayalım, ben hatırlayamadım ama neyse, ewd.

tam olarak konum atmasını beklediğim yazardır.
+90 782 976 42 00

"yoruldum patron! insanların
insanlara saldırmasından,
çocukların ömrünün kelebekten
az olmasından, adaletin bozguna
uğradığı bu dünyada yoruldum!"

"hangi çiçek, diğerini 'sarı açtı' diye
ayıplar? hangi kuş 'farklı ötünce' diğerine
yasak koyar? derisinden, dilinden ötürü
ölüyor insanlar. ah insanlar! her şeyi
bulan, kendini bulamayan insanlar..."

-the green mile

sixi yoksa pekini ördek yapın.

anlıktır efenim. o an gelince paldır küldür.

küçükpark otantikte nargile tüttürür

ikinci nesil hoş gelmiş yazar. inşallah beybifeystir. koştursun birader.

(bkz: six pack'e giden yol)