zaman tüneli

şarkılarda düşen gözyaşlarımı topladığım kabı bu akşam diktim kafama. kendini bulamayan çocuk oldum bu gece. sonra saklambaç oynarken birden karşısına çıkan çocuğun şaşkınlığını yaşadım yine çocuk olarak.
ve melodik duygularımın defterinin içinde kayboldum. kendimi çizmeye çalıştım bir kağıda. renkli kalemlerim vardı. morlardan kocaman baloncuklar ve kırmızlardan dudaklar çizdim gülümseyen.
yitip giden gençliğimin üzerine bir yudum şarap bir lokma peynir serptim,
korkmuyorum dedim. zamanın şimdisinde korkmuyorum dedim, açık penceremden gelen soğuğu doldurdum ciğerlerime ve karar verdim. bu yolculuk bitmeyecekti.

mutsuz oldum çünkü kendimi çok yalnız hissettim bugün. kaybolmuş gibi. bir çeşit uzayda yolculuk gibi ya da gölün dibinde susuz gibi. bir kurbağa mıyım tatlı suda yaşayan... çirkin dişi kurbağayı öpen prensin olmadığı bir dünyada belki de keyfini çıkarmak lazım tatlı suların. ve ayrıca çirkin ördek yavrusundan gösterişli bir kuğuya dönüşen erkek kuğulara da selam olsun.

mutsuz oldum çünkü kendimi biraz dışlanmış hissettim bugün. mekandan ve zamandan dışlanmış. cennetten kovulan havva'nın dünyaya sürülmeden hemen önce yere fırlattığı elma çürüdüğünde, içinde oluşan kurdun akıbeti gibi sevimsiz yaşantım. bu sevimsizliği paylaştığım binlerce hemcinsimin olması ama kendi aramızda hiç konuşmuyor olmamız canımı sıkıyor. bir çeşit ortaklık mı aradığım?

mutsuz oldum bugün. kendimi uçağın motoruna yerleşmiş bir uçan hamamböceği gibi hissettiğim için. insan denilen ama insan olmayanlar tiksiniyor benden. uçabiliyorum ama gitmek istediğim yere götürecek güçte kanatlarım yok. uçağın geniş gövdesinin yanında bulunan motora sığındım. nafile bir çaba belki de.

mutsuz olurken biraz ağladım bugün çünkü fazla geldi çaresizlik, kısıtlanmışlık, serbest duran ellerime bakıp yine de elimden bir şey gelmemesi. gündelik yaşantının çilesine kaptırma işini bile beceremiyorum. öyle bir başıboşluk.

ve şimdi yazarken biraz mutlu oldum, göğsümün üzerine oturan çirkin dişi kurbağa yalnızlığına ağlamasın diye başını okşuyorum, uçan hamam böceği gürültülü motor çalıştığında savrulurken kendini özgür hissettiğini biliyorum. kuğulara gelince… oldum olası sevmem ve insanın sevmediği şeylerin ayırdına varması güzel bir şey.
yetmez ama evet
abajurum yamuk duruyor kaç gündür.
elim gidip de düzeltmiyorum.

iğrenç bir canlı işte. olduğu yerde denize girmem. çocukken kovalara doldurup kızgın kumların üstüne atardık, erirdi.

gerginlik dolu bir bekleyişin boş çıkması.

cidden bir tişörtünü alamadık adamın. sısısıs

lanet gelsin böyle yoldaşlığa. s

entrylerimin vergisini mi ödediniz oğlum, siliyorum işte karışmasanıza. alkollüydüm memur bey...

#1571296 şunun üstüne çıkan olmadı. ah ilbi, nerelerdesin ahahahah.

psycho ama tatlıyım bazen.

üzüntü, stres veya aşk acısı sonucu teselli bulmak için aşırı yemek yeme.
"duygusal sorunlarla baş edememenin atfedildiği obezite"

olayların beklenenin tersine gelişmesi.

seksi şey. hala bu yaşımda ne fonksiyonu var anlayabilmiş değilim.
ayrıca bana kartonpiyer kelimesini hatırlatıyor her duyduğumda.
yok benim.
mor olanını bulmak zormuş. bir arkadaş dedi.
her sene jartiyer başlığına yazmaya karar verdim.
jartiyer sevdiğimden değil.
konseptin unutulmaması bağlamında.
jartiyerler ölmez düzen bölünmez bacak omuza her yerde görülen sekiz işareti sonsuzluk işareti değildir, her jartiyerin kumaşı yenilmez.

yırtılmaz.

sökülmez
aralanmaz

neden her şey fakirlere, başarısızlara, eziklere, çirkinlere vaad ediliyor kardeşim. böyle olmayanlar neden bir şeyler kazanamıyor, hediye alamıyor, söylenenler yapılmıyor. safi hayal kırıklığısınız yeminle

pdf gönderilebilir. evinde okumadığı, kapağı açılmamış pdfleri olan varsa benim mega drivea yüklesin de onu da kullanmış olayım. kapanacak yoksa.

vazgeçemediğim içki. tadını seviyorum. ve evet. göbeğimle ben bir süre daha beraberiz bu yüzden.

acı lan bu


işten gelince, o yorgunluğun üzerine iyi gidiyor be! sevgilim benim
tuborgtur.
ama bira yok ya.. ne hortlattınız başlığı?

gündüz içilir.
evi temizledikten sonra içilen bira gibisi var mı beaaaaaaahhhh.
keyif şeysi.

he ya, vardı öyle vicdansal şefkatsal sadakasal iyilikler. ama biz vaad edilen tişörtü hiç alamadık. o zamanlar herkes elfti. elf olmayanlar da şirin. buralar da dutluk. dut yerdik datlı datlı.

kalbin çıtırtısı.
belki de değil.

okan buruk’un askeri, arı kovanına çomak sokan yaramaz bir çocuk gibi canlanıyor gözümde.

insanı aynı zamanda canlı tutan duygulardan biridir. öfke geldiği zaman sebebi bulunmalı ve neden kaynaklandığına bakılmalıdır. haksızlık karşısında hissiz olunacağına akıllı bir öfkeli olunabilir. kesinlikle biriktirilmemelidir. ufak ufak salınmalıdır atmosfere.

anlamadığım durumlarda boy gösteren ya da yine anlamsız ortamlarda bulununca zihnimde beliren kemirgen.

kendine öfke var. niye öyle yapmadım da niye böyle davranmadım da nasıl olur da demedim de...
oysa belki de o an yapılabilecek en iyi şey susmaktır. başka yerde başka şekilde konuşulmayanlar konuşulabilir ya da yazılabilir.
hala aktif. çaresi ne bunun ya?
buldum.

nahl 56. tutuyor, kendilerine verdiğimiz rızıklardan, hiçbir şeyin farkında olmayanlara pay çıkarıyorlar. allah'a yemin olsun ki, iftira edip durduğunuz şeylerden kesinlikle hesaba çekileceksiniz.

gülüm....

(bkz: sahipsizler)

eski tanımı silip aynısını tekrar paylaşmak, ben böyle bir şey yapıyorum, sayılır mı?