zaman tüneli

çirkin desen asla değil ama güzelde degil ama ikisinin arası hiç değil böyle garip bir çekiciliğide olan kadınları tanımlamak için kullanılabilir sanırım, çünkü çok var böyle kadın.ironik yanı normal güzellerden daha ilgi çekici yanları oluyor, sebebini çözemedim hala.
#4108296
cahil herif jolie laide kavramına bak bir, azgınlık ayrı bir şey.

gitmedim. kek de yapmadım, yaprak da sarmadım.

terörist oelarını siktik bıraktıp o ayrı mevzu.

1, buçuk dakika dayansaydık güzel para alacaktık.



3 sene sonra esamesi okunmayacak bu yavşakların.

sarımsaklıysa hem brokoli hem de karnıyaz’ı yerim. güzel de pişiririm. yarın her yer kapalı. pazartesi alayım. bayadır yapmamıştım. vitamine karşıyım.

sevmeyenleri anlamıyorum, ben şahsen düz haşlanmış tuz bile katılmamış versiyonunu severek yerim. yoğurt ve pul biberlede iyi oluyor. oysa karnabahar öyle değil, karnabaharı kızartmam şart, oysa brokoli öyle değil saf hali ile bile güzel.

öcü. tam anlamıyla korkulacaksa bundan korkulmalıdır bence. bir kere sesini duymayagörsün, taklit edebiliyor. help, help diye bağırıyor sen de yardıma ihtiyacı olan birisi sanıyorsun. bakmaya gidersen keşbiş ossun. yenildin! evet. seni yiyor. sonra senin tüm hafızana sahip diye, yaşadığın yere gidip, ailene senmişsin gibi davranıyor. sesi, mimikleri, dış görünüşü tıpkı sen. müthiş bir yetenek bir yandan ya. telekinezi ile bunun arasında kalıyorum bazen. yamyam değilim diye telekineziye düşüyorum tabii, manyak mısın?

eski arkadaşına ulaşmak icin kaydolup amacından saparak arada boş şeyler yazıp çıkan şahsiyet.

evimin dibinde demir kapıdan geçilen bir orman vardı. aylar önce taşındığım halde gitmemiştim. şimdi gittim, döndüm. sağ, sağlim evimdeyim eo. korkumla yüzleşemedim çünkü evim gibi orası da gece lambalıydı. tam bir hayal kırıklığı. sola yaklaşmak istemedim, orası kapkaranlık. üstüme skinwalker atlama riski var. tırstım haliyle.

tepeye doğru çıkan yolda şuradan sonrasını gözüm yemedi;



ama bak bu kadar yol kat ettim;



bir şey hareket ediyordu. bu sefer sağımda. cizıs fak diye kafamı çevirirken foto flu çıktı. sonrasını koşarak tamamladım. aşağılara doğru inerken portal gördüm.



çocuklarımsız başka dimensiyona atlayamam. onlarsız yaşayamam diye içinden geçmedim tabii ki. deli misin? quantum jump’sa anca beraber…

aşk bolca dengesizlikliktir. sıradan, silik şeyler yaşayıp ölmekten korkunca, allah'tan belanı aradığın zamanda karşına çıkan, denize düşen yılana sarılır misali hayatının merkezine giren, fırtına gibi esip her şeyi dağıtıp giden bir duygunun ideal versiyonu yoktur.

araya melek sokmak gerekir, kolay iş değildir.

güzel uygulama

eski bir şarkısına tesadüfen denk geldiğim, ‘ne güzel sesi varmış.’ dediğim sanatçı.

benim için doğru olmayan birisiyle mutlu olmak için dua ederken hayırlısı olsun diyemiyordum çünkü o hayırlısı değildi. beni benden çok seven bir allah varmış diyip kabullendim sonra.

yemek yemek.
tatlı yemek.
kafayı yemek.

bugun valencia'ya karsi oynanan ve 3-0 biten macta 1 gol 1 asist yapti. mvp oldu. ilk yari cok aktif degildi ama ozellikle 2. yari baya acildi. cok iyi bi asist yapti. bu mac formunda degil, kotu derken adam cok iyi bi performans gosterdi. acti kendini. ozellikle bugun arda uzerine birisiyle tartisirken adamin mvp oldugu gune denk geldik. simdi yazardim da 'noldu lan, keltos' diye. aman, neyse. bu arada tekrar hatirlatayim, son 6 macin 1'i haric hepsinde gol katkisi yapti. son zamanlarda gollerini de arttirdi, baya fazla sut cekiyor, yani gol uzerine calistigi belli. ama bence fena gitmiyor. ha golculuk acisindan bi mbappe olur mu, insallah olur da ben sanmiyorum, mbappe ayri bi boyut, lakin iyi bi golcu olabilir yine de. ama asist konusunda cok iyi bi yerde oldugu kesin.

bu arada bugun 1 litre su ictim cok fazla kucuk abdestim geldi, daha fazla tutamayacagim. ben en iyisi tuvalete gideyim, eyw. evet.

yoldaş'a butlan gelir. normal sözlük için normal yani.

" yaşamak acı çekmektir,
hayatta kalmak; bu acıda bir anlam bulmaktır. "

alman yazar, filozof ve ruhunda daha pek çok sıfatı daha barındıran friedrich nietzsche imzalı eser olup türkçe baskısının ilk olarak 2015 yılında yapıldığına dair bilgiler verilmiştir.

kitabın asıl adı hayat dediğin nedir ki? olsa da ben o cümlenin yoruma dayalı anket olarak algılanmaması için kitabı alt başlığı ile açmayı daha doğru buldum.

kitabımı erkan aslan çevirisinden okudum, çevirisi oldukça yalındı, daha zorlayıcı olmasını dilerdim.

şimdi ise kitabımıza geçelim;

kitaptaki aforizmaların yazarın diğer kitaplarından seçildiği ve derleme bir eser olduğunu belirtmekte fayda var.

hayat dediğin nedir ki? derken, hayatı katmanlarıyla ele alıyor büyük düşünür, her aforizmasının kendine özgü bir derinliği, bir tınısı var.

hayat, sanat, evlilik, aşk, ölüm, tanrı, hiçlik, bilgelik, yalnızlık, cehalet, doğruluk ve erdem, din ve öğretiler, kibir ve hiçlik, his, yücelik ve azlık, cennet ve cehennem, yazarlık, yaradılış ve fark ediş, benlik bazı aforizmaların benim için ifade ettiği anahtar kelimelerden ve çağrışımlardandı.

insan ruhuna belki de sigmund freud'dan daha keskin bir bakış atıyor nietzsche bize bu kitabında, insanın binbir türlü hâlini kendine özgü bir bakış açısıyla özümsüyor.

severek okuduğum bir kitap oldu.

okurken seçtiğim bazı sözleri bırakarak burada bir son veriyorum.

bugün hatırladım. lisedeki kar tatili.

sevdiğin bir iki arkadaşınla açık havada uzun bir yürüyüş yapmak, ardından bir yerde oturup çay kahve eşliğinde sohbet etmek…

bir süredir keyfim pek yoktu. bugün bunları yaptım, iyi geldi.
son zamanlarda günlerimin hep bir amaca hizmet ettiğini fark ediyorum. bir şeyler öğrenmek, üretmek, yetiştirmek, fayda sağlamak… sanki yaptığımız her şeyin bir karşılığı, bir çıktısı olmak zorunda. insanın her anını anlamlı, verimli ya da faydalı kılma çabası da başlı başına bir yorgunluk.
belki de hayatı kaçırdığımız yer tam olarak burası. sürekli bir yerlere yetişmeye, bir şeyleri tamamlamaya çalışırken yaşadığımız anın kendisini unutuyoruz. halbuki bazen bir yürüyüşün, dostlarla edilen bir sohbetin ya da amaçsızca geçirilen birkaç saatin hiçbir şeye dönüşmesi gerekmiyor. kendisi yeterince değerli.
zaman zaten akıp gidiyor. onu anlamlı kılmak için her anına bir görev yüklemek zorunda değiliz. bazen sadece var olmak, bir şey başarmadan da iyi hissetmek gerekiyor.

napıyorsun diyene "hiç" diyebilmek lüksmüş gerçekten. :)

yok, mesele eyleme dökmek. fark etmek yeterli değil maalesef.