adres tarif etmek

sağını solunu bilmeyenler için oldukça meşakkatli bir iş. ben biri bana adres sorduğunda eğer işin içinden çıkamıyorsam ve o an müsaitsem, karşımda güvenilir bir insan olduğunu da fark ettiysem "isterseniz sizi gideceğiz yere kadar götüreyim." diyorum. gülüyorlar. bir kere üç tane yaşlı teyze yaşadığım şehri gezmeye gelmişti, bana tren garını sordular. tarif ederken saçmalamaya başladığımı anladım ve "ben sizi götüreyim en iyisi" dedim. kabul etmediler ve yanımdan defaatle teşekkür ederek ayrıldılar. oysa gar bulunduğumuz yere çok yakındı ve benim sokaklarda aylak aylak gezmekten başka bir işim yoktu.

bir kişi ordan düz yürü diye tarife giriyorsa telefonda; yatırıp silkelemek isteği geliyor ama tarifsiz , cayır cayır avuçlarım kaşınıyor.

eğer ki yabancı bir memlekette adres arıyorsanız ve etrafta tüpçü dükkanı varsa, soracağınız kişi dükkan sahibi veya çalışanı olmalıdır. bir şehrin mahallesini, caddesini, sokağını, kapı numarasını, kısaca a'dan z'ye her şeyini bilenler, mutlak surette tüpçülerdir. akla ilk gelecek kişi muhtarlar olur, fakat muhtar dediğiniz kişi, mahallesindeki apartmandan bihaber olabilir.

benim alnımda turistlere adres tarif etmekten sorumlu şahıs yazıyor görünmezce.. dolanıyorum asıl ist'de tak bi rus aile nasıl gidecez buraya diyor constantine hotel binbirdirek sarnıcı bilsem bile unfortunately idk diyorum thx diyorlar.. avrupalılar elinde haritayla gelir genelde, bilmiyor kerkenezler her gün yolların değiştiğini burada, onlara da aynısını diyorum. özellikle alm*n tiplilere asla tarif etmiyorum. balkanik bi tip gördüğümde ellerimle bırakıyorum gidecekleri yere..

kime sorsan gösterir.

zaman zaman "bilmiyorum" demeyi kendime yediremeyip bilmediğim halde "eeee, faruk eczanesiiii" diye geveleme gafletine düştüğüm, bir turlu beceremedigim seydir . sanırım o kadar çok istiyorum ki yardım etmeyi, adamın o an mutlu olup adresi doğru bulmasını, o kadar çok istiyorum ki, bilmediğim gercegini unutup harala gurele tarif için ter akitiyorum. adresi bulamayınca noluyor bu insanlara, benim asil merak ettiğim konu bu.

bilmediğimiz halde milletçe usta olduğumuz şeylerden biri.

az önce çankaya valiliği nerede diye soran bir vatandaşa bilmiyorum dedim. bilmiyorsam bilmiyorum derim. be hamuanagoduğum çankaya il mi de valiliği olsun demek isterdim ama.

en büyük korkum. bildiğim yeri anlatamam. o yüzden ben her yerin yabancısıyım.

sağ elimle işaret etmekte olduğum 684 rakımlı tepenin kuzey cenahını kesen ırmağın devamındaki balık sırtı kayalığın…

bana denk gelenlere üzülüyorum.

çok basit değilse tarif edemem. zaten istenen noktanın konumunu zihnimde canlandırmam, rotayı oluşturmam çok uzun sürer. rotanın bir iki adımını tarif ettikten sonra orada birine sorun gösterir diyorum.

bazen de gergin hissediyorum. uçan kuştan koşan tavuğa kadar herkese ve her şeye patlayasım geliyor. işte öyle onlarda, dışarıda sigara içerken biri gelip buluyor beni. abi diyor, falanca yer nerede… işte o an “anneee sevgilim nerede” videosunu oynatıyorum kafamda.

sanattır.
insanları yol tarifinde başarılı olanlar ve beceremeyenler olarak ikiye ayırırım. kendimin iyi olduğunu düşünüyorum. hele beylerin bu konuda yeteneksiz olanına resmen üzülüyorum ya. yazık.

şimdi kullanıcı adı verip rencide etmek istemediğim bi arkadaşın bize kızlarağası'nı bi tarif edişi var.
anlatamayacağım. 10 sene olacak bu yaz. unutamıyorum...