agora meyhanesi radyo yayını

bence, anlaşılmanın da dindiremediği şey, yalnızlıktır. herkeste hiç geçmeyecek bir yalnızlığın uyandığı bir an var. yalnızlığın korkunç olmaktan çıktığı an da, bence bu süreçten sonra gerçekleşiyor.

26 yaşıma kadar mutsuz bir şekilde hep yalnız hissetim. bir gün çok sevdiğim birini, çok genç bir kadını, yerin 2.5 metre altında yalnız bırakıp gidince, hissettiğim şey artık yalnızlık değil, yoksunluktu. yoksunluk nöbetleri geçince, yalnız hissetmek, belki de onunla paylaştığımız bir şey olduğunu düşündüğüm için benim için özel olmaya başladı.

belki de daha kötüsü vardır, edip cansever'in deyişiyle;

bilmem ki nasıl anlatsam?
yalnız bile değilim.


kaybedenler kulübünden brit'e bağlamadan kaçıyorum, iyi yayınlar.

izninizle yalnızlık olgusuna yeniden modern zamanlar bakış açısıyla yaklaşmak istiyorum. genç yaşlı ayırt etmeden, özellikle son on yılda sosyal medya dediğimiz mecralar hepimizin hayatına girdi ve kendini sadece bu mecralarda paylaştıkları hayatları üzerinden tanımlayan pek çok insan var. öyle ki, kimilerimizin sosyal medyada arkadaş olarak gördükleri insanların sayısı, binler ve on binlerle ifade ediliyor. burada merak ettiğim konu ise sosyal medya dostluğunun, ne ölçüde gerçek dostluğun göstergesi olduğu. hissiyatım o ki, günümüzde dostluk da giderek yüzeyselliğe kayıyor ve bu insanların çoğu da temelde buyük bir yalnızlık çekiyor olabilirler.

sizlerle duygularımı çok paylaşmak isterdim ama bu aralar o kadar yalnız ve üşengecim ki.

size can babanın bu güzel şiirini paylaşıyorum.

yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla,
yaşlanmak hoş değil, duvarlara baka baka.
bir dost göz arayışıyla,
saat tıkırtısıyla….
korkmam geçinip gideriz biz mutlulukla,
ama;
“günün aydın, akşamın iyi olsun” diyen biri olmalı.
bir telefon çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.
yoksa, zor değil, hiç zor değil,
demli çayı bardakta karıştırıp,
bir başına yudumlamak doyasıya.
ama; “çaya kaç şeker alırsın?”
diye soran bir ses olmalı ya ara sıra…

can yücel

hassasiyet erkek için duygusal olarak güçsüz görüleceği için kadınlar tarafından otomatik olarak elenirler. kadınlar güç sever.

o kadar zor bir konu seçmişsiniz ki bir kamyon bira içsek sabaha ülkeyi kurtaramayız.

yalnızlık bir sudur ve içilip içilip kudurulmalıdır.

sesini hafif açın alttan vursun ...

çok teşekkür ederim mesajımı seslendirdiğiniz için. ağzınıza sağlık efendim, güzel program oluyor vesselam, bravo..*

ben sokak çocuğuyum kankam bana sorabilirsiniz.

eveeeet kafam 7.den sonra geldiği için bana yalnızlığın hissettirdiklerini size paylaşmayı bir borç bilirim.
yalnızlık bana göre sessiz çığlık,hıçkırıklı ağlamak ... yalnız kalmaktan çok korkarım ama etrafta yaşayan iğrenç insanlardan ötürü çoğu zaman sürüklenirim bu yola.evet siz insanlar iğrenç varlıklarsınız. ben de mi ? evet sen de ! kendimi düşündüm cümlesi altına saklanmaktan bıkmadınız mı ? tek parmağınız ile güzelleştirecek kapasiteye sahipsiniz dünyayı, güvensizlikler küçük ya da büyük sapıklık düşünceleri , bencillikler daha aklıma gelipte sayamadığım bir sürü şey. haklı olduğunuz ufak tefek kavramlar olabilir ama arkasına saklanmayın savaşmaktan kaçmayın korkak olmayın. insanları üzmeyin, sizi üzenleri de çizginizi asla bozmayın . size ne kadar kötülük gelirse gelsin çizginizi bozmayın.

"yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılırsa yalnızlık olmaz." denmişti. coldboy'a cevaben.

uzun süre sonra sözlüğe girip, ilk defa sözlüğün radyo yayınına katılıyorum, gerçekten çok güzel bir fikir olmuş, yayınlarınızın ve sözlüğün gidişhatı için başarılar dilerim.
yalnızlık hakkında 2 kelam etmek istedim, insanın kendini en özgür ve en ferah hissettiği an yalnız olduğu andır en azından benim için.
zaten milyonlarca zorunlu ya da keyfi ihtiyaçlara muhtacız, insan faktörü aradan çekildiği zaman en azından mecburluğumuz azalır.
zaten yalnızlık denilen kavram, ebedi de değildir kanımca, dünya denilen gezegen büyük, insanlar oldukça fazla.

epey zor bir konunun altından başarıyla kalkarak bize şahane bir program dinlettiğiniz için teşekkürü borç bildiğim yayın.

açılıştaki hikayenin kirpisi**nin ne kadar haklı olduğunu ve yalnızlığın esas ilacının, herhangi bir şekilde paylaşmak olduğunu gördük bana kalırsa. kavramsal olarak itirazlar gelmiş olsa da sevgili coldboy'un bitirişe yakın paylaştığı fikre ve pozitivizmine katılıyorum. öyle ki, yalnız değiliz aslında. yalnızlığı bile burada paylaşabiliyoruz ve bu çok değerli.

yalnızlığın artılarından bahsedelim biraz da...

ufak tefek şeylere yıkılamazsın. eşiklerin değişir, üşüme, acıkma, hobiler...

kolayca hasta olamazsın nazlanacak kimse olmayınca.
en güzeli ise insan sarrafı olursun. bir cümleden, bir jest-mimikten bir sürü çıkarım yapabiliyorsun. neyi kimden isteyeceğini öğreniyorsun. yalnızlığı zaten kabullendiğin ve büyüdüğün için, seçici oluyorsun. zoraki ilişkilere asla boyun eğmiyor tavrını küçük yaşlarda bile net olarak koyabiliyorsun. kendini terbiye ediyor, kendi ahlakını, kendi dinini, kendi siyasi görüşünü etkilenmeden özgürce seçebiliyorsun. her ne kadar biz biziz desek de aile, arkadaşlar illa etkiliyor. kendin büyüyorsun. asla üst limitin olmuyor. sonsuz bir sevgi, sonsuz bir anlayış, sonsuz bir saygı ve daha sayamadıklarım....

paralel evrenler nedir, ne değildir, çoklu evrenlerden bir farkı var mı?

olayın bilimsel açıklaması nedir, fantastik bir bakış açısıyla düşününce hayal gücümüz bizi nerelere götürür, sinema dünyasındaki yansımaları nasıl gibi konularla karşınızdayız bu hafta. kemerlerinizi sıkıca bağlayın ve evrenler arasında bir yolculuğa hazır olun.

bu akşam 20:00'de agora meyhanesi'nde...

edit: canlı yayındır. bilginize efendim.

siz hiç verdiğiniz kararın doğruluğundan tereddüt ettiniz mi? yanlış trene bindiniz veya otobüsünüzü kaçırdınız mı? eski sevgilinizle ayrıldığınıza pişman oldunuz mu? bu kararı değil de, şu kararı verseydim ne olurdu diye düşündünüz mü?

öyleyse merak etmeyin, paralel evrenlerdeki bir versiyonunuz sizin yerinize tüm bunları gerçekleştirmiş olabilir. konu ilginizi çektiyse akşam 20.00'da agora meyhanesine bekliyoruz sizi.

paralel evrendeki yansımam umarım iyi işler yapıyordur. görürseniz ona selam söyleyin benden yani bana off kafalar şimdiden karıştı. iyi yayınlar diliyorum iyi iş çıkaracağınıza eminim.

deminden beri adını hatırlamaya çalışıp da hatırlayamadığım, sundance ödüllü (sanırım 2011 ya da 2012) çok enteresan bir psikolojik filmi bana çağrıştıran bir konu ile ilgiyle beklediğim yayın. sevgili coldboy belki hatırlamıştır.

eureka'lı edit: buldum, buldum sonunda. another earth filmin ismi.* paralel bir dünya ve hayata dair umut dolu bir bakış açısı sunan bir filmdi.

meyhane diyince içip içip müzeyyen senar’a salça olcağımızı zannettiğim; fakat teke tek bilim tadında olduğunu okuyunca içip içip programı dinleyerek müzeyyen senar’a salça olmaya karar verdiğim yayın.

olivia dunham ve peter bishop'ın heyecanla beklediğim duygusal birlikteliği paralel evrende gerçekleşmişti. buna bağlı olarak, benim için paralel evren, mutluluğa açılan kapıdır. yanılıp yanılmadığımı öğreneceğim yayın olacaktır, heyecanla beklemekteyim.