alzheimer

iliklerime kadar yaşamış olmanın verdiği hüzün hep içimde bir yara. canım anneannem keşke sana daha iyi bakabilseydik. seni çok özlüyorum.

hatirlamayi unutmaktir.

öyle acayip ki anlatamam.
hasta açısından değerlendirmek olası değil elbet ama gün be gün bu süreci yaşayan bir hasta yakınıysanız allah evlerden uzak etsin derim.
hayat boyu en kıymetlisi olduğunuz insan önceleri alışık olmadığımız şekilde davranmaya başlıyor, ilerledikçe siz bazen tanıyor, bazen tanımıyor. sona doğru artık hayatına hiç girmemişcesine tamamen unutuyor.
60 sene önceki kapı komşunun adını hatırlıyor mesela ama koynunda büyüttüğü göz bebeğim dediğini bilmiyor.
insanın tahammül etmesi çok zor bir süreç.

az evvel bir arkadaşım, anneannesi bulaşık makinesi bozuk diye bulaşık tabak çanağı üç sokak ötedeki kızına bu soğukta getirdiğini söyledi.

arkadaşıma "acaba anneannen alzheimer olabilir mi?" diye sorunca donup kaldı. bu lanet hastalık böyle saçma şeyler yaptırıyor.

çevrenizdeki bir yaşlı, hayatı boyunca yapmadığı saçmalıkları birden yapmaya başladıysa, kızıp bağırmadan evvel durup bir de bu seçeneği düşünün.

bilim insanları, hindistan cevizi özünün koklanmasının, alzheimer gibi hafızayı bozan yıkıcı hastalığın erken belirtilerini tespit etmek için potansiyel bir yöntem olabileceğini öne sürüyor. buradan

mitokondriyal proteinin keşfi, gerçek ve olgusal bilime olan desteğimizi geri kazanırsak kalp ve alzheimer hastalığı için terapötik ilerlemelere giden bir yol açıyor..buradan