atma recep din kardeşiyiz

kendini bi'şeyden anlamaz, bi'şey bilmez gösterenlere de söylenen söz grubudur.

[bu hincime daha napsın daa.*]

osmanlı devleti’nin, hudutları içinde onlarca devleti barındırdığı devirlerde, elbette asayişi sağlamak her zaman her yerde pek mümkün olmuyordu. zaman zaman, ayaklanmalar çıktığı gibi, otoritenin uzaklığından istifade eden eşkıyalar, sık sık dağlara çıkıp kendi halklarını soyup soğana çevirmenin yollarını arıyorlardı. işte arnavut recep adındaki bir eşkıya başı da, böyle biriydi ve çetesiyle birlikte dağa çıkmış, halka zulmederdi.

işi iyice azıttıklarının haberi hükümet merkezine ulaştığında peşlerine bir birlik gönderilmiş ve recep ile arkadaşları saklandıkları yerde kıstırılmıştı. recep, bir kurtuluş, bir hâl çaresi kalmadığını anlayınca askerlere doğru bağırmaya başlamış:

“etmeyin more, hep din kardeşiyiz. atmayın, teslim oluyoruz!”

teslim olan recep ve çetesi yakalanıp, bu seferlik az bir cezaya mahkûm edilmiş.

sonraları recep, bu olayı kahve köşelerinde anlatırken:

“more, vallahi gebertecektim zaptiyeleri. çolukumuz çocukumuz var diye ağladılar da acıdım” diye palavra atarmış. bir gün dinleyenlerden, işin aslını bilen

biri, “atma recep” demiş, “biz de din kardaşıyız.”

atalarımızın ileri görüşlü olduğunu söyleyen muhteşem bir türk atasözüdür:

kelenderis, öykü için teşekkürler.. ama malum bu toprakların ne recepleri ne de palavraları bitmiyor malesef. ve işin kötüsü de din kardeşi olduğumuz aldatmacası..

din kardesi miyiz.