attila ilhan

gençlik fotoğraflarındaki yakışıklılığı su götürmezken, kalkıp; biraz çirkinim diye başlayan şiir yazan türk şair.

yeri dolmaz.

çolpan ilhan'ın kardeşi , sadri alışık'ın kayınbiraderidir.

telsizci hamdi şiiri aklımdan çıkmamaktadır.

nedense artık ölmek istemiyorum dizesi ise şiirin bence en vurucu dizesidir.

sadri alışık’ın dayısı olan şair, şiirleri kadar tartışmalarıyla da gündeme gelmiştir. türk edebiyatında hemen hemen sataşmadığı kimse yoktur, kaosu sever.
hemen hemen herkes onu bireysel şiirleriyle tanır ama ilk dönemlerinde halk edebiyatı geleneğinden çokça yararlanarak toplumsal şiirler de yazmıştır.
savaşları, özgürlük sorunları, marksizm gibi konuları işlemeyi de ihmal etmeyen bir şairdir kendileri.
(bkz: tutuklunun günlüğü) adlı şiir kitabında (bkz: muhayyer) adlı bir şiiri var ki insanınokudukça okuyası gelir:

öz be öz hemşehrim. sevdiğim şairlerden birisidir (bkz: emperyal oteli)

attila ilhan o kadar çok şairin içinden en çok sevdiğimdir,nedeni ise yoktur. sadece çok seviyorum.

iyi şair, kötü siyasi.

çolpan ilhan’ın abisi.

attilâ ilhan

1925 izmir doğumlu türk şair, yazar, düşünür, senarist, gazeteci, çolpan ilhan'ın da ağabeyidir.

okulda üzerinde nazım hikmet şiirleri ile yakalandığı için 3 hafta gözaltına alınmış, 2 ay hapis yatmış, türkiye'nin hiçbir yerinde okuyamaz belgesi verilmiştir..

bu karar daha sonra kaldırılmış, hukuk okumuştur, ilk şiirleri dergilerde yayımlanmış, bir yarışmada ikincilik kazanmıştır.
ilk kitabını 23 yaşında kendi cebinden verdiği parayla güç bela bastırabilmiştir.
gezmeyi sevmiş, paris'te bir süre yaşamıştır.
sakal bıraktığı için kendisine kaptan denmiştir, ayrıca kaptan adında şiiri vardır.

uzun yıllar senaryo yazarlığı da yapmış, marksizm ile de yakından ilgilenmiştir.

üretken bir hayat yaşamış, 1985'de geçirdiği ilk kalp krizini atlatsa da, 2005 yılında ikinci kez kalp krizi geçirmiş ve 80 yaşında hayatını kaybetmiştir kaptan...


gözlerin gözlerime değince
felâketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım
felâketim olurdu ağlardım

ne vakit maçka'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgâr aklımı alırdı
sessizce bir cıgara yakardın parmaklarımın ucunu yakardın kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felâketim olurdu ağlardım

akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felâketim olurdu ağlardım..

şiir kitapları

"ben birinin hiçbir şeyiyim
en çok da bu koyuyor
ortak tek bir fotoğrafımız bile yok
bugünlerde ben adsız bir özlemim"

yağmur yemiş bir deniz gibiyim..."

"kim kaldı ittihat terakki'den" dizesinin sahibi.

"doğum günün kutlu olsun kaptan!"
biz sana mecburuz, bilemezsin...

tek t mi 2 t mi ile yazıldığı konusunda geçen gün tartıştığımız kıymetli insan saygılar ve sevgilerle.

acının umutları yok ettiği anda
umutları yeşertecek bir sevgiye ihtiyac duyarsan
ben hep o bildiğin adresteyim*

o kadar güzel gülüyor ki.
tamam diyorum. bu kadar yaşadığım yeter.*

kendini çirkin bulan yazarımız ne kadar yakışıklı olduğundan bi haber.

en sevdiğim şiiri olan üçüncü şahsın şiiri’nden bir bölüm :

gözlerin gözlerime değince
felâketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardi duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felâketim olurdu ağlardım

şiirlerinde "hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim" dediği halde oldukça yakışıklı olduğu bilinen türk şair.
güldü mü cenazeye benzerdi dediği kişinin aslında kendisi olduğu rivayet edilmektedir.

biz sana mecburuz sen yoksun.

ben aşk nedir bilmem
eski kafalıyım.
bir seni bilirim bir de adın geçince sıkışan kalbimi.*

ellerinden öperim mustafa kemal'im.
nasıl böyle varıp geldin,
hoş geldin.
çıngı kaymış,
yalazlanmış gözlerin.
şol yüzünde güneş sütü sıcaklık.
ellerinden öperim
mustafa kemal.
senin dalın yaprağın, biz senin fidanların.
mustafa'm, mustafa kemal'im *