attila ilhan

bizim solculara 40 beden büyük gelmiştir.

bak niye elestiriyor husamettin yapraksever. "büyük doğu -necip fazıl- fikrine karşı türklerin yönettiği cumhuriyeti savunur" adı türkiye olan ülkeyi türkler yönetince ırka dayalı baskı rejimi oluyormuş. iyi, güzel. o zaman niye "ülkeyi yönetenlere bak bir tane türk yok" diye başka entryde yırtıyorsun bir taraflarını hüso? adam senin olması gerektiğini söylediğin şeyi savunuyor işte.

"semih tufan günaltan'ın söylediğine göre ergenekon denilen derin devlet yapılanmasının fikir babasıdır" hüso doğru söyle la. maklube kaşıklıyor muydun bak delikanlı gibi söyle don koklayarak kendinden geçiyor muydun? ulan ergenekon mu kaldı dava 2013'te sonuçlandı ancak 2013 sonunda fetö'nün hükûmeti hedef aldığı çeşitli soruşturmalar sonucunda başlayan "paralel yapı" ile mücadele sürecinde şüpheliler tekrar yargılandı. yeniden yargılama sonucunda ergenekon örgütünün varlığına delil bulunamadığında davanın fetöcülerin siyasi amaçları doğrultusunda açtığı bir kumpas davası olduğuna hükmedildi ya hüso. ergenekon diye bir örgüt hiçbir zaman olmadı ki attila ilhan fikir babası olsun.

diğer bir konu da "bu ülke bunlar yüzünden siyasi islam'a teslim oldu bunları gören halk solu tu kaka saydı." bence onlardan değil de sizden kaynaklı olabilir hüso. türkiyeyi lağvedip komün halde yaşayan yerleşim yerlerine bölmek sizin işiniz.

"onun için kemalizm halk ve emek düşmanıdır." kemalizmin halkçılık oku sözde işçi-emekçi dostu özde vatan, millet düşmanı m-l'nin bir tarafına saplansın.

her şiir denildiğinde "adını mıh gibi" aklımıza kazımış, yetenekli büyük şairlerimizdendir. namı diğer kaptan..biraz divan sevdası taşır.. ve içsel bunalımlarının sürüklediği çıkmaz dışında da yazsaydı keşke..

sen bir beyaz kadınsın - attila ilhan

geceye armağan ediyorum…

open.spotify.com/track/3QYp...

büyük türk şairi.

sadri alışık hasta olduğunu öğrenmeden önce atilla'ya karnını gösterip, "yahu baksana bana, ne oldu böyle, şiştim?" deyince, atilla, "göbekli adam çoktur, olur öyle." dermiş.

bilmeden.

sen bu şiiri nasıl yazdın usta.

barakmuslu mezarlığı'nın yazarı. böyle bir şiiri bir insan nasıl yüreğinden çıkartmıştır aklım almadı, almayacak.

güzel şiyir okurdu.

defol git başımdan ayten abv
diye bi şiiri vardı
severim.

kendisini pek okumadım. daha doğrusu okumayı tercih etmedım. lisedeyken şu alttaki şiirini okumuştum ve etkilenmiştim. derin, güzel ve delice. kendını tanıyan delileşmeyi örnek almak istemiyor. alttakı şiiri derin ve delilik hali bence.

''her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet
sarışın başladığım esmer bitiyor
anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli
dudakları keskin kırmızı jilet
bir belaya çattık / nasıl bitirmeli
gitar kımıldadı mı zaman deliniyor
kimi sevsem sensin / hayret
kapıların kapalı girilemiyor

kimi sevsem sensin / senden ibaret
hepsini senin adınla çağırıyorum
arkamdan şımarık gülüşüyorlar
getirdikleri yağmur / sende unuttuğum
hani o sımsıcak iri çekirdekli
senin gibi vahşi öpüşüyorlar
kimi sevsem sensin / hayret
in misin cin misin anlamıyorum''

türk edebiyatına belma sebil, ben sana mecburum, aysel git başımdan, pia, sisler bulvarı, yağmur kaçağı, emperyal oteli, kirpi gibi onlarca harika şiiri kazandırmış şairimiz. bu başlığı da sözlük kurulduğunda koşarak açmıştım, öyle çok severim şiirlerini. sevdiğim şiirlerinden biri olan belma sebil'i sizlerle paylaşıyorum müsaadenizle, bu şiir benden tüm şiirseverlere, sevip de sevdiğine ulaşamayanlara gelsin.

seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
sen beni görmedin, görmedin
kapıları çaldım, adını sordum
söylemediler, öğrenemedim
seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
bir daha görmedim, bilmedim
belma sebil adını yakıştırdım
aklıma geldikçe her sefer
gözlerinin mavisini bitirdim
saçlarının siyahına başladım
kallavi sokağı'nda güvercinler
benim karanlık istanbul'um
bir esnaf kahvesine oturdum
belma sebil ya geçti ya geçer
rüzgârını içime doldururum
kallavi sokağı'nda güvercinler
bunca yıl sönmemiş umudum
nisan değilse mayıs
perşembe değilse pazar
ben belma sebil'i bulurum

bunca yıl sönmemiş umudum
nisan değilse mayıs
perşembe değilse pazar
ben belma sebil'i bulurum. şu mısraların güzelliğine bakar mısınız, kafayı yersin. buradan dinleyebilirsiniz şiiri, pişman olmazsınız.

kendisi ile tanışmam tahmini 9-10 yaşlarımda oldu. evde annemden kalan eski bir attila ilhan tüm şiirleri kitabı vardı, sanırım ben sana mecburum olan. bayağı eski olduğu için dikkatimi çekmişti. sürekli o kitaptan şiirler okuyup kendimce yazmaya çalışırdım.

farklı bir bağ hissediyorum ben bu adama. şiirlerini okumak benim için her zaman çok özel, ilk tanıştığım şair olduğundan mıdır bilemem. ne zaman bir şiirine denk gelsem, aşkı, ayrılığı ve yalnızlığı bu kadar doğal ama bir o kadar da vurucu anlatabilmesine hayran kalıyorum.

dizelerinde insanı usulca içine çeken tatlı bir hüzün var. büyük harf kullanmaması veya imla kurallarını kendine göre esnetmesi, onun kendine has tavrının ve ruhunun en güzel yansıması bence.

günlük hayattan kelimelerle, hepimizin içinden geçen duygulara bu kadar doğrudan dokunabilmesini seviyorum.

iyi ki vâr olmuş bu dünyada. iyi ki var. neyse son olarak da içimden pia şiirini bırakmak geldi,

ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
içlenip buzlu bir kadeh gibi
buğulanıp buğulanıp durmasam
ne olur sabaha karşı rıhtımda
çocuklar pia'yı görseler
bana haber salsalar bilsem
içimi büsbütün yıldız basar
bir hançer gibi çıkıp giderdim

ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar yorgunum
üstelik parasızım pasaportsuzum
ne olur sabaha karşı rıhtımda
seslendiğini duysam pia'nın
sırtında yoksul bir yağmurluk
çocuk gözleri büyük büyük
üşümüş ürpermiş soluk
ellerini tutabilsem pia'nın
ölsem eksiksiz ölürdüm

hem fena halde leman hem de oradaki yan karakterlerden birisinin geçmişini konu alan haco hanım vay romanları benim için, onun dehasını kabule yeter. ilkinde en bıçak sırtı olabilecek seksüelliğin odak noktasında olduğu bir kurguyu, ucuzluğa ve erotizme düşmeden anlatmış, ikincide ise osmanlı'nın son senelerinde geçen bir hikayeyi tamamen eski dille aktarmıştır.

yalnızca şair ve romancı değildi. “ali kaptanoğlu” takma adıyla senaristlik ve yönetmenlik de yapmıştır.

aşağıda yer alan ahmet kaya tarafından seslendirilen sevdiğim bir şiiri;
"akşam olur
mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü.
siperden sipere ateş tokuşturanlar
karanlıkta dem çeken
ishak kuşu

bu civarlarda benim
bir cennetmekânım olacak
aslan sıfatlı johnny hisarboylu silahşör
arkasında mısır el kahire
ehramlar cana can katan nil
cüzamlı dilenci trahomlu insan
sağında mavi gözlü dilber akdeniz
solunda çöl
ve balta girmemiş orman

biz dünyalılar yemin içtik
imanımız var
hürriyet için, hürriyet aşkına
savulacak döne’m savulacak düşman

dehrin cefasını çektik
safasını süreceğiz.
biz sudanlılar
kıbleye karşı namaza duranlar
aragon’dan bıçak gibi çekilmiş yedi mısra
sydney’den bir muhalif rüzgâr

akşam olur
mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü
dost ağlar karanfilim dost ağlar
marş söylemeden ölmek bize yakışmaz
ve biz yine yıldızlara bakarız
ve yine yıldızlar bize bakar

duadır
güneşbaht olasın civan oğlum
hürriyet için dipçik tutan el dert görmesin"

akaretler’de komşumun bahçesinde dostlarıyla kahve içerken görürdüm kaptanı.
ruhu şad olsun.