ayrılan sevgililerdeki keşke hiç başlamasaydık pişmanlığı

ilişkiye başladıkları ilk zamanlardaki sevinçlerinin, coşkularının, birbirleri için onca özenin, emeğin, birbirlerine ayırdıkları vakitlerin günün sonunda bünyelerinde pişmanlık yaratmasıdır.

başlamasaydınız o zaman kardeşim. birbirinizi yere göğe sığdıramadığınız günlerin sorumlusu sizsiniz. niye bu sözler için o kadar acele ettiniz? hiç akılanmayacaksınız galiba...

oturun keyfinize bakın, ne dürtüyor sizi? değmez anam değmez.

aldatılmak, şiddet görmek gibi nedenlerden ötürü çok kötü biten ilişkilerde var olan durum.

ama bazen de gerçekten sadece anlaşamayıp yolları düzgünce ayırıyoruz. onlarda yaşanmıyor bu pişmanlık.

hiç yaşamadım ya, hepsi benim için değerli insanlardı hala değerliler. gerek benim stabil olmayışımdan, gerek beklentilerin uyusmazligindan gerek bazı dusunce ve fikir ayrılıklarından olmadı, olduramadık ama keşke tanismasaydim demedim hiç.

aldatan sevgilim de oldu onun hakkında bile aynı düşüncelere sahibim. değerli biriydi sonuçta su an olduğum insan olmamda ve insanlara kolay kolay guvenmemek gerektiğini öğretti sağolsun

iyisiyle kötüsüyle yaşanmış olanların tamamına büyük bir saygısızlıktır bence. asla gerçekten sevemeyen, sadece kendi egosuyla barışık kalma peşinde olan, bencil, günü birlik ve keyfine göre yaşayan, kendi duygularından bile habersiz değişik tiplerde görülür. karakterli olup; yaptıklarımızın, yapmadıklarımızın, yaşadıklarımızın arkasında durmak ve sahiplenmek gerekir. bizi biz yapan geçmişimiz de, bugünümüz de, yarınımız da bizim sonuçta.

hiç öyle bir insan olmadım biliyor musunuz? lise zamanlarımda inanılmaz keko birisine aşık olmuştum dızoydu bildiğiniz bayağı da sürdü ilişkimiz. ona bile hiç tanımasaydım demem. iyi ki tanıdım hatta geçenlerde ona önemli bir işim düştü arayıp bulmak zorunda kaldım ve işimi halletti. hayat çok tuhaf gerçekten. yıllar yıllar sonra lise zamanlarındaki eski sevgilime işim düştü.
şu an iş güç konusunda ne yapıyor hâlâ dızo mu bilmiyorum konuşmadık orasını ama fotoğrafından gey vibe’ı aldım. şaka değil gey bence artık…

hayatıma kendi isteğimle aldığım ve sonrasında koptuğumuz hiç kimseyle kavgam yok. herkes bana bir şeyler kattı, ben katmışımdır. ben kırmışımdır, onlar kırmıştır bunlar hep olağan şeyler. herkesin yolu bahtı açık olsun kafasındayım ben.
benim bu hayatta kimseyle kavgam yok aslında. hayatımdaki en büyük zorlukları en yakınlarım çıkardı ama ben onlarla bile kavgalı değilim.

eski sevgilisinin arkasından konuşan insanın gözümde değeri sıfıra iner. bir abi var burda, burdan bir ablayla birlikte oldu. sonra ayrıldılar. abiyi masum ve delikanlı sandığım (ki bütün sözlük hâlâ öyle sanıyor) zamanlarda konusu olunca kadın hakkında iğrenç bir ithamda bulundu. o gün içimden dedim “abi sen şerefsizsin” ve zaten o günden sonra abi dışımdan da söylememi sağlayacak şeyler yaptı.

birlikteyken dünyanın en iyi insanı da ayrılınca niye kötü oluyor insanlar ben anlamıyorum. hele erkekler ağza alınmayacak şeyler söylüyor. nerden baksan adilik.

psikopat olmadığı sürece kimse için böyle bir cümle kurmam. insan yaşadığı duygudan neden pişman olsun?