bak

bir pilli bebek şarkısı.

--! spoiler !--

öfke yangınlarından kurtulsan
kendi kıyılarına yakın bir yerde
toz pembenin üstüne bassan
gök mavinin altında uzansan
uzak geliyor hayatın uzak sana
yakamam kendimi, yakamı bıraksana
hayaller içinde gün görmeye bak
saklı kalan güne can vermeye bak
parıldayıp duran insanlara bak
kendi düşlerine düşmanlara bak
parıldayıp duran insanlara bak
kendi düşlerine düşmanlara bak
gittikçe yükselen haller içindeyim
insandan örülmüş duvarlar içindeyim
gittikçe yükselen haller içindeyim
insandan örülmüş duvarlar içindeyim

--! spoiler !--

hiç behzat ç izlemeyen bünyemi dahi küt diye ankara'ya ışınlayan şarkı. daha ilk saniyesinden üstelik.

şarkıyla ilgisi yok.

bak.
bak kaç sene olmuş. sen doğalı, hayata alışalı. üzülmemek için kurduğun düzenle bak nasıl da hiç fire vermedin yaşayıp gitmişsin.
bak etrafına. herkes nasıl mutlu, beraber...
senin yarın kadar bile öğrenim görmediler.
senin kadar bilmiyorlar hiçbir şeyi.
yazdığın, okuduğun, izlediğin, anlattığın dinlediğin hiçbir şeyi bilmeden yaşayıp mutlu mesut idare ediyorlar.
bak... sen kaldın.
dönüp kendine bak.yanlış mı yaptıkların?

çok güzel bir kayıt olmuş.

müziği çok güzel olan bir pilli bebek şarkısıdır. sabah sabah behzat ç. izlerken keşfettim. ayrıca şarkı nedensiz bir şekilde bana ankara'yı hatırlatıyor her seferinde.

pilli bebek şarkısı.

garip bir sarhoşluk hissi veriyor bu şarkı bana.
nerede ve ne halde dinlediğimden bağımsız olarak ağzıma bira tadı geliyor. kafam hafif sallanıyor ve sanki birinden hoşlanıyormuşum da ona tebessüm ediyormuşum gibi hissettiriyor.
kızım’dan sonra ve belki olsun’dan da sonra en sevdiğim pilli şarkısı.

"parıldayıp duran insanlara bak"

10. tanımımı ithaf ettiğim doksanlı yılların ankara bar kültürünün tavizsiz sahne disiplininden akıllara kazınan parça.

grubun enstrümantal yetkinliğini ve rif merkezli şarkı yazarlığını zirveye taşıyan işlerden biri. stüdyo kaydındaki hırçın öfkesine tezat, canlı elektro-akustik icrasındaki o kabullenmiş melankoli dinleyeni doğrudan ayaz bir ankara gecesinde paltosuz bırakır. buradaki chuck schuldiner şaheseri voice of the soul'u andıran gitar girişi, the rolling stones esintili ritmik icrasıyla birleştiğinde insanı anında olduğu yere çivileyen cinsten. cem kısmet 'in öfkeyi bağıra çağıra değil de tane tane ve sakin sakin kusması, parçayı düz bir rock şarkısı olmaktan çıkarıp bambaşka bir yere taşıyor. geniş kitlelerin zihnine behzat ç. atmosferiyle kazınmış olsa bile popüler kültürün tüketip kenara atamayacağı kadar sağlam eser.

gittikçe yükselen haller içindeyim
insandan örülmüş duvarlar içindeyim.

parıldayıp duran insanlara bak

bak

buram buram ankara kokan grubun ankara kokan şarkısıdır.

hayaller içindeeeeeeeee
günnn görmeye baaaaak