bir kitaptan vurucu bir söz

cottard, grand'a şöyle demişti:
''iyi bir çocuk, tanıklık edebilir.''
''neye tanıklık edebilir?''
cottard duraksamıştı.
''benim kötü bir adam olmadığıma.''

albert camus-veba

senin için bir üzüntü kaynağı olan,
onun için sadece bir seanstan ibaret.

elias canetti
saatin gizli yüreği
s/ 42

bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarına göre, kitaplarda bir şeyler olmalı.

fahrenheit 451 / s. 72

“beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma. boş yere mağaramdan çıkarma beni. alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme. boşuna tedirgin etme beni. bu sefer geride bir şey bırakmadım, tasımı tarağımı topladım geldim, neyim var neyim yoksa ortaya döktüm, beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim, beni uyandırma”

oğuz atay - tutunamayanlar

"asıl körlük umudunun tükendiği bu dünyada yaşamaktı."

" yüreğinden geçenleri hiçbir öykü anlatmaz.

belki hayatta veya ölümde bir daha karşılaşamayacağız;
elveda! "

j.r.r. tolkien
silmarillion

herkes gibi değilsen bu genellikle insanların hoşuna gitmiyor.

mutluluk, kendi kendinle baş başa kalmakta görünüyor.

(bkz: suç ve ceza)
(bkz: fyodor mihayloviç dostoyevski)

"insanlar kazanılmalı ya da kökleri kazınmalıdır. çünkü az zarar gördüklerinde intikam almaya çalışacaklardır ancak ayaklarınızın altında ezdiğinizde bunu akıllarına bile getiremezler."

"gerçek yaşamla hayal edilen yaşam arasında öyle bir uçurum vardır ki, hayallerinin peşinden koşan elindekinden de olur."

" açıklanamaz bir şekilde öykünün çoktan yazıldığı­nı, bittiğini de hissediyorum.

tıpkı yaşamlarımız gibi... "

disiplinli güzel günler

“gecenin bu saatinde kibar adamlar yalılarda, köşklerde ve kasırlarda uyuyup rüyalarında cariyelerin peşlerinde koşarlarken sizler, uyanık olarak buradasınız. çünkü kan dökülmesi gerekiyor. dilerim ki, dökülen sizin kanınız olmaz. biliyorum ki, döktüğünüz kanı siz değil, yalılarda yaşayan ve şiir yazıp sizi hakir gören nazik adamlar içecektir. kostantiniye'nin kibar insanları kanla beslenir, ama siz değil! bu yüzden siz onlardan temizsiniz! ancak kan görünce bayılan ve vahşetten nefret eden bu beyzâdeler, sizleri daima ayaktakımı olarak gördüler ve göreceklerdir. onların ruhlarının ve vicdanlarının temiz olması için, bizzat sizler, ellerinizi çamura sokacaksınız. getirdiğiniz ganimetin neredeyse hepsi, bu kibar efendilerin kesesine girecektir. ocağımızın kanunu odur ki, onların içmesi için sadece kan dökmeyecek, ayrıca şu koca kostantiniye'nin sokaklarında dönüp sizin suratınıza bile bakmadıkları zaman onlara tahammül de edeceksiniz! şairler mersiye, destan, gazel yazacak. ne ile mi? mürekkeple değil elbette! kanla yazacaklar ve ünlerini ebediyete kadar sürdürecekler! sizden istenen de bu: kostantiniye'ye kan getirin!”

bilenler titretsin yakın dönem edebiyatına dair bazı mülahazalarda bulunasım var!

evrenin en değişmez ilkeleri rastlantı ve hatadır. - dune

" do ı contradict myself?
very well then, ı contradict myself
ı am large
ı contain multitudes."

- song of myself by walter whitman.


her ne kadar sembolik bir dili olsa da, türkçeye çevirince büyüsü fazlasıyla bozuluyor. yine de merak edenler için türkçeye çeviriyorum:

" kendimle çelişiyor muyum?
peki o zaman, kendimle çelişiyorum.
ben büyüğüm.
içimde çokluklar barındırıyorum."

- walter whitman

" yaşamı hangi aynada gördüm? "

şükran kurdakul
ökselerin yöresinde

gittin! seni benden, beni senden koparttılar! kahpe bir intihara dönüş bileti kesti gişedeki azrail! tımarhanelere kaldırdılar beni, kollarıma kocaman serum şişelerinde gözyaşları bağladılar!

“oku”