birini gözünde çok büyütmek

zamanla insana kendi değerini unutturan o baş belası eylem.



iki gün önce denk gelen bir post..

şöyle bir düşününce yine bir hasssittttlllrrrr anı gibi bir an derken kişi kendisini de ispatlar nitelikte gözüne gözüne sokuyor aslında tam bir göt olduğunu.. hımm ee arkadaş zaten götmüş diyerek şöyle bir anda bir o dev gördüğün kişi aynı gözden de bir anda çölde bir kum tanesi oluyor zaten..

çok şükür ki gerçeklerin er geç ortaya çıkmak gibi bir huyu varmış.. yani gitmek isteyeni bırakmıyorsunuz sonra arkanızdan daha beter sövdürüyorsunuz..

bütün salaklar böyle yapar zaten. önce göklere çıkarır sonra yerin dibine gömerek dengelemeye çalışır. aman kalsın. kimseye ihtiyacım yok, ben kendim çıkar, kendim batarım.

seni yukarıda ya da aşağıda görmeye bayılırlar, bir tek olduğun gibi göremezler, görmek istemezler. ya tanrısın, ya da hiç, sadece kendin olamazsın, ona izin yok. mal la bunların hepsi.

büyüttüğün şey aslında o algılayış biçimin.sonra gerçekçi bakmaya başlayınca hatalı değerlendirdiğini fark edip soğuyorsun.

o insanı tanımış olduğumuz dönemin duygu durumunun etkisi büyük bu mevzuda