çayı süt ile içmek

çayın türkiye'de kolay ulaşılabilir olmadigi zamanlarda insanların keyfi arttirmak için yaptıkları yöntem zamanla sütlü içmek fakirlik göstergesi sayılmış bazı köylerde o yüzden sadece dem veya sutsuz çay icilmis. zamanla kendi kültürümüze adapte edip gunumuzdeki türk çayı formunu almış ve sütten uzak durulmustur

her zaman güzel gitmez ama zamanını yaklarsan tadındanda yenmez...

turkiyede tutmayandir. rusyada cok mesurdur. "cay s malakom" cok uyarsiniz kafelerde.

çay sütsüz daha güzel.

avrupalıların ve arapların tercihi. süt normal sütten öte sek olarak içemezsin çok yoğun. çayı seyreltip içiyorsun ne çay ne süt. beğenmedim.

şeker yoksa çay içebilmenin diğer bir yoludur. çeşitli nedenlerden dolayı şeker kullanamıyor iseniz şiddetle öneririm. bir büyük fincana bir yemek kaşığı * süt. ben bunu 1/3 oranında tercih ederim ama siz bana bakmayın.
neymiş (bkz: ingiliz çayı) ymış. hadi be ordan * has be has asya geleneğidir.

ingiliz veya arap olmadığım için bana berbat, babaanneme harika gelen eylemdir. *

yaptığı işlere hiç anlam veremediğim birinin işiydi.
çaya da yazık sütede.
ha ingilizsen o başka.
sen ne dersen o, you know.

ingiliz çayıdır ama ben türküm çayı ince belli bardaktan tavşan kanı severim.

her çay ile gitmediği için türklerin pek ısınamadığı kombindir. halbuki doğru çay ile sütün buluşması harika bir tercihtir.

tatarların ( yani bizim ) çaya süt katması yetmez, tereyağ, tuz ve karabiber ekleyerek içeriz. gayet lezzetli olur. adı tatar şay, karmık şay, ayak şaydır. ebet ayak şay, yanlış duymadınız ayaklı taslarda içildiğinde bu adı almıştır.

nogay (tatar) çayı aslında bahsettiğiniz büyüklerin bilip severek içtiği.
aslında bozkır insanının sert geçen kışlarda tükettiği her derde deva kış çayı olarak tüketilir.
siyah çayın, farklı baharatlar ve tereyağı ile karıştırılıp süt ile demlenmesi ile yapılır.

dünyada özellikle de tibet, hindistan ve ingiliz kültürlerinde kendine yer bulan süt ve çayın birlikteliği temelde 3 farklı şekilde tüketiliyor. birincisi hindistan kültüründen geldiği düşünülen ve çayı doğrudan sütte demleme ile elde edilen sütlü çay, ikincisi tibet kültüründen dünyaya yayılan ve içine tarçın, kakule gibi farklı baharatlar da eklenerek hazırlanan sütlü çay, sonuncusu ise hepimizin bildiği, süt ile servis edilen ve sonradan içine süt ilave edilen meşhur ingiliz çayı.
nogay çayına gelince, içine tereyağı ve çeşitli baharatlar eklenmesi ve tıpkı bir çorba gibi tüketilmesi nedeniyle en çok tibet çayıyla ortak özellikler gösteriyor.

cocukken, beraber en cok zaman gecirdigim insan olan bir abla, beni de buna alistirmisti. ingiliz idi.

denedim ve önermiyorum. mideyi rahatsız eden bir hal alıyor,çayı o şekilde içmek.

mizah kısmı bittiyse maliyeti yüksek olan bu eylemin görünmeyen gerçeklerini anlatıyorum o zaman. toparlan bakalım, arka taraf!
çayı süt ile içmek ortacag ingilteresinin emekçi ciftcilerinin yakıştırması olarak ortaya çıkmıştır. vergi toplamaya gelen arsiduklerin bu eylemi fark etmesiyle derhal ellerinden alınmış ve saraya getirilmiştir. kraliyet ailesinin kendine yakışanı içmesi olarak tarihe geçirilen bu eylem gerçekte tam da bu şekilde uydurulmustur. günümüz teknoloji dünyasının en önemli iletişim aracı olan genel ağ üzerindeki sosyal paylaşım alanlarının vazgeçilmez ismi czn burak in yaptıklarının yanında oldukça masum olan bu karışımı isteyen, arzu eden veya dileyen herkes deneyebilir. şayet, denemiş ve beğenmemiş ise bu şahsi begenisizligini dile de getirebilir. ancak sözüm hiç tadını bilmeden yorum yapıp başka şeylere benzeten on yargılı pokemonlar buraya kadar okuduysaniz ben amacıma ulaştım. kirin zincirlerinizi, yıkın duvarlarınızı. demleyin çayı dokun sıcak sütü içine mis gibi. afiyet olsun.

oldukça lezzetli bir kombinasyondur. özellikle nogay çayı içmenizi tavsiye ederim. çayı tencerede süt ile birlikte demleyerek hazırlanan bir çay türüdür. zamanında kafkasya'dan adana'ya yapılan yoğun göçler dolayısıyla adana'da meşhur olmuş bir çaydır.

bergamotlu çay ile daha güzel olur.

çaya ihanet etmektir.

yok ice tea, yok süt, yok karanfil. darlanıyorum.

çayı çok severim ve her türlüsünü içmekten büyük zevk alırım. sadece "hâlâ şekerli mi içiyorsun?!"* gibi yermeler canımı sıksa da o lafları es geçer, eser miktarda şekerimi atar ve keyfime bakarım:)

astringency yani burukluk dense de türkçe karşılığı tam olarak bulun(a)mamış, siyah çayın sebep olduğu o tadın/dildeki hissin kırılmasında limon en etkili ürün olsa da süt katmak tadı yumuşatacağından yine çok etkilidir. (en belirgin şekilde, muz kabuğunun iç kısmının dilinizde oluşturduğu hissiyattır astringency.)

ingilizlerin çay seremonileri fazla ün yaptığından ingiliz çayı dense de adamlar teee~ 17.yy'da bu şekilde içmeye başlamışlar. orta asya'da kim bilir ne zamandır içiliyor? hemen öyle ingiliz demeyin canım!

orta asya'dan göçtüğümüz rivayetleri eşliğinde babam sayesinde küçüklükten beri çok severek içtiğim ve türk geleneği olarak bildiğim bu içiş şekli keyif için yapılır bizde.
eğer evde süt pişirildiyse, kaynar süt çayın sadece demiyle beraber 1 bardak dahi olsa içilir. onun dışında pek içmeyiz. bu içiş şeklinde çaya su koymamanızı tavsiye ederim. demi bol tutup kaynar sütü ekleyeceksiniz direkt.

zaten marketten alma, yağı alınmış pastörize sütlerle o güzel tada ulaşamazsınız. sütünüz illa ki yağlı olacak. sıcak içilmesi bir diğer tavsiyemdir. orta asya'da da ayrıca tereyağ, tuz ve farklı baharatlar atılarak yapılması bundan sebep olsa gerek. ayrıca çayı şekersiz içen babam bile sütlü çayı az şekerli içer. yani sevmeyenler çayı nasıl içiyorsa tam tersi şekilde bir daha denesinler bence ve eser miktarda tuz tadını patlatır, çok yakışır.

#2952515
çayı şekersiz içen ve kahveyi tam da tanımındaki gibi şekersiz içemeyenim. yani nokta atışı bir gözlem, bir tespit yapmış yine çok değerli, pek nadir yazarımız.

bu tanım vesilesiyle siyah çayı tarifindeki gibi deneyeceğim mutlaka. baharatlı yeşil çay ile denemiş ve çok sevmiştim. bunu da seveceğime eminim.

bir de astringency için türkçe karşılığı bulunamayan tat olarak kendimce şöyle bir karşılık algısındayım;

umami tatlardan olan yeşil çayın o muz kabuğundaki tada benzer halini benim zihnim hep "kekremsi" olarak algılıyor. yeşil çayın işlenmesiyle beraber elde edilen siyah çayımız da dolayısıyla aynı etkiyi yaratıyor. yani kekremsi desem karşılık bulmuş olamam ama kurtulmuş olurum düşünmekten. "ımmm, siz türkler ne diyor?" heh "kekremsi"

çayı sütlü içmek, yakın zamanda mutlaka deneyeceğimdir.