çocukken hayal edilen meslek vs sahip olunan meslek

fırtınalı denizleri çok sevdiğim için kaptan olmak isterdim . o dönem kaptan olamadım hayatımda ki kaos nedeniyle. 2 hafta önce bir hastalık teşhisi kondu ve hayatımı erdeğin en büyük ama en sessiz adasında devam ettirme kararı aldım. maddi durumum iyi olduğu için hayalimi gerçekleştirme durumum oldu ve adanın 15 metrelik 5 araba kapasiteli en küçük feribotuna ortak olup kaptanı ile birlikte yaz hariç o lodos senin bu poyraz benim diyerek dalgalar ile savaşıp nakiye yapacağım. mucize gibi bir şey. yaz bitince gidiyorum. mutluyum....

öğretmen olmak isterken sosyal hizmet uzmanı oldum. * hiç pişman değilim, iyi ki bu mesleği seçmişim. öğretmenlerimize sevgiler, çok kıymetli bir iş yapıyorlar. iyi ki varlar! ben de iyi ki varım değil mi?

ben hep dizilerdeki gibi stajyeri olduğum holdingde patronun yakışıklı ama salak oğluyla tesadüfi bir çarpma sonucu aşk yaşarım kariyer üstüne kariyer yaparım sanıyordum ama yok öyle bi' şey.. sahip olunan meslek kısmı ise eş durumundan dolayı cevaplanabilir gibi değil, bu konulara girmeyelim diyen alişan’ı anladığımız saatlerdeyiz yani. sonuç olarak sanırım bende bir sorun var ya da ülkenin coğrafi konumu, ekonomik şartları vs bu tür tesadüflere izin vermiyor. bunları yazarken bile arkada gerçekten iğrenç bir hayat çalıyor. mutlu musun karl marx?

kimyager veya jeolog olmak istiyordum. avukat oldum. garip bir dönüşüm

allaha şükür çocukluk denen zavallılık, alıklık ve geri zekalılık evremizde hayal kuracak ve bu hayalin peşinden gidecek kadar zavallı, alık ve geri zekalı değildik

çok ufak yaşlardayken bir dönem inatla sütçü olmak istiyormuşum. ne zaman sütün çeşmeden değil de ineklerin memelerinden çıktığını öğrendim, o an hayalimden vazgeçtim. uzun bir süre hayata küsüp süt içmeyi reddetmişim. idrar gibi bir şey olduğunu düşünmüşüm herhalde. aşırı derecede tiksinmişim. bir ara da jedi olacağımı umuyordum ana ondan da çabuk soğumuşum. yükseklik korkumdan ötürü uzay gemilerine binemeyeceğimi kabullenmiştim. sonraları çok uzun bir süre boyunca zaman yolcusu olacağımı söyleyip durmuşum. sinemada izlediğim ilk filmin geleceğe dönüş olmasından mütevellit, hayaller aleminde gezinmişim. gerçi bir zaman makinesi bulunsa bu işi yapmak istemiyor da değilim. bir gün belki gaza gelip icat edebilirim. şimdilik ömür bükücü olarak devam etmekteyim.

ben çocukken hep asker olmak istemişimdir. hatta öyle ki bu iş için yaratıldığımı bile düşünüyorum bazı bazı.

e haliyle bu yola girmek istemiştim büyük bilader benden önce davranıp astsubay olunca ailem beni bırakmak istemedi. dediler ki sen de okur doktor olursun, ben ve doktor???

beni mi gerçekten tanımıyorlardı yoksa bu sadece bir temenni miydi? sonuç olarak elbette doktor olamadım, işçiyim ben ve işçi kaldım.

hangi mesleği hayal ettim isem oldum.
duruma göre ve ulaşa bilecegim hayaller idi her zaman, biraz da gayret olunca da oluyor. en son hayal ettiğim mesleği ise bugün önüme çıktı inşallah o mesleği de yapacağım...

pazarcı olmak istiyordum. keşke okumasaymisim .

90 sonu ve 2000 kuşağı gibi anamız bizi facebook'ta ve ınstagram da dogurmadigi için çocukluğum ve ergenliğim de hali hazırda hayatın içinde geçti.
yaşadığım yer o dönem hâlâ ıslah edilmemiş arazilerdi, bataklık, gölet, orda burda bitmiş meyve ağaçları etrafında yıkık inşaat alanları vs. o dönem hâlâ arkadaşlarımla sefil işler peşinde koşmadan önce en büyük meşguliyetim yabani hayvan toplamaktı.
bildiğin bir zoolog gibi bir ilgim vardı. yılanlar ve kertenkeleler benjm için incelemesi beslemesi müthiş canlılardı ki eve getirdiğim anormal hayvanların haddi hesabı yoktu. canım anam artık en fazla git sal şunu deli deli işler... diye tepki verirdi.
evet uzun süre hayvan bilimci olmak gibi bir arzum vardı ama üniversitede dil üzerine eğitim aldım şimdi ise hayatımı bundan ve spor üzerinden kazanıyorum kaldı ki bu da benim ikinci hayalimdi bu yüzden oldukça istikrarlı bir ilerleme kaydetmisim.

sanırım çocukken şu anki kadar kafam karışıktı. :/

savcı olmak istiyordum, şu an avukatlığı bırakıp hukuktan elimi eteğimi çekmek üzereyim. türkiye şartları...

muhtar olmak istiyordum, olamadım.
gerçi hâlâ olabilirim.
gelecek seçimlerde adaylığımı koyacağım.
mahallenin en aydın kişisi benim.

çöpçülük ama sonuç olarak devlet memurluğu. al birini vur ötekine. sonuç olarak farksız, o yüzden memnunum ve memurum.

benim hayalim futbolcu olmaktı. 2.ligden de teklif almıştım 15 yaşımda ama '' ne topu lan! git üniversite oku! '' sözüyle hayalimi çöpe atmış oldum. sahip olduğum 2 meslek var biri aşçılık diğeri de 3d modelleme. bu işleri uzun süreler profesyonel olarak çalıştım.

çocukken doktor olmak istiyordum, oldum, pişman da oldum, istifa ettim.

artık mesleksizim, bu gün bahçedeki sebzeliği gübreledim belledim.

ne oldum değil ne olucam demeli...ibret alın sözlüğün münafık ergenleri

küçükken kendimden çok büyük bir marangoz abiye aşık olmuştum. bu yüzden en büyük hayalim marangoz bir adamın eşi olmaktı. hatta bir gün müfettiş okula gelip ne olmak istiyorsunuz diye sorunca "marangoz karısı " demiştim de 3 saat bunun bir kariyer hedefi olmadığına dair bana vaaz vermişti. ama öyle böyle bir aşk değil benimkisi harbi bir aşk. fgvbhjn
anneme sürekli onların evine gidelim diye ısrar ediyordum. karısı annemi çok seviyordu. ama ben kadından nefret ediyordum. bir gün sonradan çok pişman olduğum bir şey yaptım. kadın abdest almak için yüzüklerini çıkarıp mutfak masasına koydu. bende kadın mutfaktan çıkar çıkmaz yüzükleri cepledim. evden ayrılınca elim hep cebimde yüzüklere dokunuyordum. sonra bizim eve geçince hatice abla aradı. "yüzüğümü kaybettim en son nereye bıraktım hatırlıyor musunuz?" diye anneme sordu. ben de annemin cevabından kadının telefonda yüzüğünü sorduğunu anlayıp koşarak tuvalete gittim. yüzükleri tuvalate atıp "sen murat'ı haketmiyorsun salak kadın" dedim. yemin ederim çok utanıyorum şu an cfgvhbjn sonra ne bir daha kadının evine gittim ne de bir daha aşık oldum. annem onların evine gidince veya onlar bizim eve gelince ortamdan ayrılıyordum. ilginç valla. evinize giren bücürlere dikkat edin uzun lafın kısası.

sonra büyüdük yeşerdik şimdi endüstri mühendisliği yapıyorum. anneme" kızın ne okudu?" diye sorulunca "endüstri meslek lisesi" diye cevap verdiği bir meslek. mesleğimi çok ama çok seviyorum. ama şimdi bir marangoz karısı olmak ister miyim?
ııııı sanırım cevabım yine evet olur. fgvhb ehueheee

yav sus ben dansöz olmak istiyomuşum hani şu asena var ya o olmak istiyomuşum iyi ki olmamış hani vasıfsızlık daha iyi bi meslek kafam rahat.