çocukken okunmuş unutulmaz kitaplar

(bkz: robinson crusoe) ,(bkz: vadideki zambak) ,(bkz: monte kristo kontu).

gülten dayıoğlu - ölümsüz ece.

herkes için harry potterken benim ilk kendi isteğimle okuduğum kitaplar peggy sue serisidir. anılarını ve hayal dünyama katkılarını unutamam. açıkçası bu başlık altında da insanların ödevlerle, zorla okutulmuş kitapları yerine kendi seçtikleri ve hevesle okudukları kitapları görmek isterim.

charlie'nin çikolata fabrikası, sanırım tamamen okuduğum ilk kitaptı.

göç çocukları.

kibritçi kız.
heidi.
jane eyre/ kısaltılmışı.
göç çocukları.

victor hugo_sefiller

"merdiven" diye bir roman okumuştum. babası kapıcı olan bir çocuğun hikâyesini anlatıyordu. bir yılbaşı ertesinde dairelerin çöp torbalarını toplarken, hindi kemiklerinin üstündeki et kırıntısını parmağıyla almak isteyince, babası "bizim de onurumuz var" diyerek engelliyordu oğlanı. sonra bunun henüz bebek olan bir kız kardeşi vardı. "yine oturdukları kapıcı dairesinden kardeşinin acı çığlıklarını duydu" cümlesini hatırlıyorum. yemeyi çok istediği bir çikolatayı nihayet alacak parayı buluyor ama iştahı olmadığı için bakkaldan çıkıyordu. derken ortaokuldan mezun olup yatılı öğretmenlik okuluna günün bir gece öncesinde annesiyle bir arkadaş gibi geç saatlere kadar sohbet ettiği yazıyordu. serpil öğretmen vardı. çocuğun adını hatırlamıyorum. hayatı merdivene benzetiyorlardı. "ağır ağır çıkacaksın basamakları" sözü aklına geliyordu oğlanın, dairelere eşya taşırken. aradım taradım google'a "merdiven romanı" yazdım fakat yazarın adını da hatırlamadığımdan bulamadım hiç. hatta orta 1'deyken bu kitaptan etkilenip bende bir kısa öykü yazmaya çalışmıştım naçizane. türkçe öğretmeni sınıfta okutmuştu. sene '99 idi.

sadako isimli kitabı okumuştum beni küçükken etkileyen kitaplardan biride o'dur.

kibritçi kız...

beyaz diş

(bkz: kenti yiyen çocuk)

yazarı hasan izzettin dinamo

martı jonathan livingston, hatta bi kaç yıl sonra yaşar kurtun bu kitaptan esinlenerek bir şarkı yaptığını öğrendim;
.

seksen günde devri alem

jules vernenin 2 yıl okul tatili kitabı.

okuduktan sonra keşke bizim de okulumuz böyle 2 yıl tatil olsa diyordum , hayal kuruyordum ki pandemi çıktı.

ipek ongun- bir genç kızın gizli defteri serisi
bu kitap yüzünden izmir diye ölüyordum. üniversiteyi oraya kazanmak için didindim durdum. triplere girdim ağaç tepelerinde günlük yazdım. her gün bende vazoma çiçek alıcam dedim allahın unuttuğu bir yer kazandım çiçekçi yok. benim kitaplara bağlanmamda işte..

ilkokulda mine tansel'in büyüyünce ne olacaksın kitabını okumuştum ve beni çok etkilemişti. hayat felsefemi şekillendiren kitap desem yanlış olmaz. kitabın baş karakteri feminist olmanın ne demek olduğunu öğreniyor ve türk tarihinde bir ilk olan kadınların hayatlarını araştırıyor. kitaba nostaljik bir gözle baktığımdan belki bana mükemmel geliyor da olabilir. şimdi okusam aynı tadı alacağımı sanmıyorum ama ilkokuldayken ufkumu açan bir kitap olmuştu.

suç ve ceza
evet evet minik bir morbius'ken okumuştum.
ilkokul zamanı aşık olduğum öğretmenim bahsetti diye hırs yapmıştım bittirmek için.
raskolnikov'un balta macerasına geldiğimde kurban bayramı zamanlarıydı tesadüf bu ya.
etrafta irili ufaklı baltacıklar görüyordum.
neyse ki kendini spider man sanıp balkondan atlayan ufaklık gibi bir çılgınlık etmedim.
anti karakter olmak kanımda var halbu ki.

çocukken kitap mı okudunuz lan.ben hep sokaklarda ya da tv başında idim. vay anasını.millete bak.

epey küçükken (bkz: tom sawyer) okumuştum, çok da keyif almıştım.