dışarıda yemek yemek

ayda bir, maksimum iki kez dışarıda yerim. her ay bir arkadaşımla bulusurum, lüzumsuz masraf yapmam. zaten dışarıda da ne yediğimiz belli değil.

bazan değer.

dışarda yemek her zaman yaptığım,yapabileceğim şey değil maalesef. hadi bütçeyi de zorladın diyelim ne yeiğinizi bilmiyorsunuz ki.içine ne koyuyor,ne atıyor belli değil.

tukiyede gercekten cok pahali.
soyle birebir ornek vereyim :
buyukcekmecede siradan bir restoranda 2 lahmacun 1 kolaya 400 lira gibi bir fiyat veriyorsun.

ayni lahmacunu, hatta dahada iyisini moskovanin en pahali yeri olan yerlerden birinde, gokdelenlerin merkezindeki bir foodcenter de( kiralarin turkiyeden kac kati pahali oldugunu sen hesapla) cok daha ucuza yiyorum. ustelikte adamlarin kirasi daha fazla ve yabanci isletmeci olarak masraflari daha cok.

turkiyede bir haftada sadece restorana ( tek basima gittim, buyukcekmecede gittim ve oyle pahali yerlerede gitmedim) 10 bin tl kadar bir para harcadim. ve bu ulkede emkli maasi 20 bin tl. bu korkunc bir rakam.

enayiliktir artık.

artik iyice cılkı çıkmıştır. kalitesiz yemek ve kalitesiz hizmete çok para verilen bir düzene geçtik.
yani gerçekten yemeklerin kalitesi o kadar düştü ki, daha yapımını izlerken mideniz bulanabilir.
dolayısıyla bu ülkede artik dışarda yemek yemek, kendinizi keriz gibi hissetmenizi neden oluyor.
youtube'da her türlü yemeğin tarifi var, alın malzemelerinizi, evde tertemiz yapın yiyin valla.

konuyu sulandırmak istemezdim (gerçi çok ciddi bir konu olup olmadığı da tartışılır) ancak dışarda yemek yemek ifadesi garip bir ifade. böyle iç içe geçmiş ve sonsuza kadar giden ayna görüntüleri olur ya, onun kelime karşılığı gibi yani.

dışarda yiyelim dediğinizde aklınıza ev dışı geliyor haliyle ama mesela kapalı ve açık alana sahip bir işletmeye gittiğinizde, bu kez aynı ifade bambaşka bir anlam kazanıyor. girdiniz böyle bir yere, hava da güzel, sigara filan da içmek istiyorsunuz, yanınızdaki arkadaşınıza, eşinize, dostunuza diyorsunuz ki, " ya içerisi güzel ama hava da güzel ne yapsak dışarda mı yesek acaba, hem sigara da içeriz".

yani dışarda yemek yemek o an x2 şekline bürünüyor. eve gelince diyorsunuz ki dışarda yemek yedik hatta yetinmedik gittiğimiz mekanda da dışarda yemek yedik. eyyorlamam bu kadar.

açlıktan ölmek üzere değilseniz kazıklanmaktır, sağlığını riske atmaktır.

yakın geçmişte iki - üç günde bir arkadaşlarla yemeğe çıkardık. artık fiyatlar öyle abartıldı ki ayda bir anca yapabiliyoruz bu etkinliği. hadi fiyat artmasıyla lezzet artışında da bir orantı olsa neyse. aynı lezzet ve sürekli artan fiyatlar insanın sinirini bozuyor. bu yüzden de dışarda harcayacağımız parayı birleştirip eve alışveriş yapıp canımız ne isterse onu hazırlayıp yiyoruz. hem daha sağlıklı ve hijyen konusundan emin oluyoruz. son olarak da canının çektiği bir şeyi istediğin zaman yiyebilmenin lüks olduğu bir hayat yaşamak zorunda kalmamalı kimse. teşekkürler.

her mekana gidip, her yerde görünmekten hoşlanmam.

bir de para kavramı ile ilgili düşünmem gereken bir durum yok ama hijyen öyle değil.

mesela geçtiğimiz aylarda ankara’da 3 ay boyunca su kesildi ama bütün restoranlar arı gibi çalıştı. hepsinin mi deposu vardı? depoları vardı da 50 ton kapasiteli miydi? hadi bardağı tabağı yıkadın da garsonlar tuvaletten sonra ellerini şarıl şarıl yıkayacak suyu nereden buldu? iyi mekan-kötü mekan fark etmez, 3 ay su kesintisinden sonra ben babamın oğluna güvenmem.