221.
ay başında yatan maaş.
ikinci gün yok.
ikinci gün yok.
devamını gör...
222.
gece uykusu.
bir bakıyorsun sabah olmuş, alarmlar bizim için çalıyor.
bir bakıyorsun sabah olmuş, alarmlar bizim için çalıyor.
devamını gör...
223.
bazı akşamlar.
devamını gör...
224.
(bkz: yıllık izin)
devamını gör...
225.
heves.
devamını gör...
226.
bir paket sigara.
devamını gör...
227.
masaj
devamını gör...
228.
kadınların bana olan ilgisi.
devamını gör...
229.
en mutlu olduğun anların tamamı. ben bunu insanın zamanı yavaşlatabilmesine bağlıyorum. bence insan algısal olarak kendisine etki edebiliyor. çok zevk aldığımız zamanlarda, çevredeki her şeyi çok hızlı algılıyoruz. bitmesini istediğimiz her an ise, inanılmaz yavaş akıyor. bence zaman algısı biraz insana bağlı bir olgu. zihini %100 çözdüğümüzde, tüm bu sorularında cevabını çözeceğiz.
devamını gör...
230.
iş molası.
devamını gör...
231.
viski, tobleron çikolata ve danone.
devamını gör...
232.
bira
devamını gör...
233.
zaman
devamını gör...
234.
güzel olan her şey.
devamını gör...
235.
empati?
devamını gör...
236.
tahammül
devamını gör...
237.
bi paket sigara
devamını gör...
238.
cips.
devamını gör...
239.
özellikle güzel geçen zamandır. oyuncağım kırıldı yenisini istiyorum şımarıklığı, dün öğlen saatlerinde yaşanıyordu sanki. hiç bitmeyeceğini sandığım okulumu, bir dönem daha uzatmadan mezun olmalıydım iki saat önce ama uzun felsefe mesaileri sonucunda, “kariyer” denilen yanılgı için gerçek zenginliklerden feragat etmeme kararını vereli yaklaşık 12 dakika olmuş gibi.
sevdiklerimiz ile farkında olmadan son defa konuşuyoruz, kalp kırıyoruz. pişmanlıklar aşılmıyor, kavgaları bile özler oluyoruz. son defa kahvaltı ettiğimizi bilmiyoruz insanlarla. aradan zaman geçtikten sonra kırgınlıkların unutulduğu, sadece güzel anların hatırlandığını tecrübe etmek için 3 saat gerekiyormuş aslında. kendime kızdıktan sonra, aslında en tecrübeli ruhun bile benzer acemilikler yaparak o forma ulaştığını anlayalı 25 dakika oldu. 2 koca seneydi aslında yaşarken.
en sevdiğim kitaptan birkaç alıntı,
"herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. zamanın bu garip kısalığı ve uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. çünkü zaman, yaşamın kendisidir. ve yaşamın yeri yürektir."
"yaşanılan gün içinde çok büyük bir sır vardır. bu büyük sır zamandır. onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır, ama bunlar hiçbir şey ifade etmez."
"oysa zaman yaşamın kendisiydi. ve yaşamın yeri yürekti. insanlar zamandan tasarruf ettikçe zaman azalıyordu."
sevdiklerimiz ile farkında olmadan son defa konuşuyoruz, kalp kırıyoruz. pişmanlıklar aşılmıyor, kavgaları bile özler oluyoruz. son defa kahvaltı ettiğimizi bilmiyoruz insanlarla. aradan zaman geçtikten sonra kırgınlıkların unutulduğu, sadece güzel anların hatırlandığını tecrübe etmek için 3 saat gerekiyormuş aslında. kendime kızdıktan sonra, aslında en tecrübeli ruhun bile benzer acemilikler yaparak o forma ulaştığını anlayalı 25 dakika oldu. 2 koca seneydi aslında yaşarken.
en sevdiğim kitaptan birkaç alıntı,
"herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. zamanın bu garip kısalığı ve uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. çünkü zaman, yaşamın kendisidir. ve yaşamın yeri yürektir."
"yaşanılan gün içinde çok büyük bir sır vardır. bu büyük sır zamandır. onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır, ama bunlar hiçbir şey ifade etmez."
"oysa zaman yaşamın kendisiydi. ve yaşamın yeri yürekti. insanlar zamandan tasarruf ettikçe zaman azalıyordu."
devamını gör...
240.
heves.
devamını gör...