düşün ki annen bunu okuyor

annecim, canım benim senin iki çocuğun daha var biliyorsun değil mi?

benim mutlu olmam yegane dileğindi. sana söz, mutlu olacağım ve sen gururlanacaksın benimle.

senin arkanda çocukların var ölene kadar da yanında olacaklar. annem mutluysa gerisi benim için önemli değil.

bazen sana çok sinirleniyorum. ama sonra düzeltemeyeceğim şeyler için öfkelenmemek gerektiğini hatırlıyorum...

bir defa bile of demedim, 5. emre istinaden.

her sabah göğsüm sıkışarak uyanmak, gece bir türlü yatmak bilmediğim saatlerde babamla ikinizi koocaaaa evde aramak, bazen fotolarınızla konuşmak... biliyorum görüyorsun bunları, beni, halimi. kokunuza hasretim anne, çok yalnızım... umarım en kısa zamanda kavuşuruz. bilmem, yanınıza gelebilir miyim, siz pamuktunuz, kalbiniz peluştu sizin. bana da öyle derdiniz anacım. size faydası olmadı, muhtemelen bana da olmayacak. ama tek bildiğim takatim kalmadı... sizi çok seviyorum hem de çok. en kısa sürede buluşmak üzere... gül kokulularım, mis kokulularım, canlarım...

dün sen gideli tam 4 ay oldu.

seninle paylaşamadıktan sonra neye sahip olduğumun hiçbir önemi kalmıyor.

sen artık uyanmanın mümkün olmadığı bir yerdesin, bense her sabah yokluğuna uyanıyorum.

anlam ve renk yok, sadece yaşıyorum.
sana en çok benzeyen kişi olduğum için yaşıyorum artık sadece.

sana bir kez daha sarılabilmek için canımı bile verirdim, seni özlemediğim tek bir an dahi yok.

huzurla uyu annem...

okuman için neler verebileceğimi ben bile bilmiyorum annecim. biliyorum ki beni hissediyorsunuz babamla. benimse tek dileğim, boş beleş akıl veren, dostluk yapıp bokluk gördüğüm şu dünyadan bir an evvel yanınıza gelebilmek. o zamana kadar birbirinize emanetsiniz... güzel gözlülerim, canımın canları...

sizi çok özleyen ve seven kızınız...