düşünmeden konuşmak

zaman zaman hepimizin düştüğü kötü durum.

demişler ki; söz ağızdan çıkana kadar sizin esirinizdir, ağızdan çıktıktan sonra siz onun esiri olursunuz.

biliyorum bazen boş yapmak zevkli ama, yine de iki düşünüp bir konuşmak lazım gelir.

kelime aralarında ıııııı aaaaa diye sesler çıkarmamak kaydıyla desteklediğim düşünce.

patavatsız insanların ilk özelliğidir

"düşünmeden konuşmanın cezası,konuştuktan sonra düşünmeye mahkum olmaktir" diye bir söz vardı.

ne güzel; çamları devire devire, potları kıra kıra..

kimin yanında düşünmeden konuşabileceğinizi düşünürseniz sorun çözülecektir. ki gördüğünüz gibi yine düşünmeniz gerekiyor.

aslında akıldan geçmeyen dile varmaz fakat dile varan sözcüklerin uyumsuzluk ve eksiklik içerisinde olmasına, kulağa anlamsız saçma gelmesine karşılık olarak bulduğumuz tanımdır; düşünmeden konuşmak. genel olarak kafamız karışık olduğu, dikkatimiz dağıldıği yada dikkat vermediğimiz ve rahat olduğumuz ortamlarda mesela yakın arkadaşlarımız ile olduğumuz zamanlarda düşünmeden konuşmak dediğimiz, ağzımızdan çıkan laflara ekstra özen göstermediğimiz eylemi gerçekleştiririz.

insanların çoğunun yaptığı bir davranış biçimidir. tanrı sana o beyni düşün diye vermiş değil mi?

en kötü huyum, bazen saçmalayıp onarılamayan bir şekilde kırıyorum karşındakini.

pot kırmaktır, gaflet haliyle yüzleştirir insanı.

insanlar genelde önce düşünmeden konuşup sonra sebep olduğu şeyi düşünür. ama kırdın bir kere al şu şişeyi kır sonra da yapıştır bakalım eskisi gibi olacak mı.

ağır gelir insana, pişman olsan da nafile. ama yine de iyi bir aynadır bana göre, sen nerede ne konuşacağını bilemezsen böyle öğrenmek zorunda kalırsın.

aslında bu da çok kötü değil, daha da kötüsü bir başkası da düşünmeden sana karşı konuşur iliklerine kadar hissedersin yaptığını.

ama insani meseleler işte, biz hep deneme yanılma yöntemiyle öğrenenlerdeniz belki de doğal akış böyledir.

konuşmak da kötü tabii ama yazmak ondan da kötüi..

söz ağzımdayken söz benim esirim , söz ağızdan çıktıktan sonra ben sözümün esiri olurum. vesselam.

boş ver konuştuktan sonra düşünürsün, ben ne dedim diye.

her ne kadar düşünmek hakkında konuşurken sanki hepsi aynı minvalde ve aynı derinlikteymiş gibi ele alsak da düşünmenin de çok farklı şekilleri ve dereceleri vardır. örneğin konuşma sırasında düşünmek denildiğinde esasında söylenmek istenen şey, bazı kuralları gözeterek konuşmayı sürdürmektir. kimse konuşurken derin bir düşünme içerisinde olamaz. konuşma hali garip gelse de aşırı bilinçli bir durum değildir tamamen akışta olmakla ilgilidir. bu akış içerisinde ise bazı küçük kurallar akla gelip, konuşmanın gidişatı değiştirilebilir. örneğin karşımdaki insana kendim hakkında bir şeyler anlatırken bir an aşırı kendimi kaptırmış olduğum ve belki de karşıdakine fazla bilgi vererek onu sıkabileceğim fikri oluşmuş ve bir anda kısa kesmiş olabilirim. bunu da düşünme olarak aldığımızda, düşünme içerisinde çok büyük bir kavram karmaşasıyla karşılaşırız. oysa bu hayat içerisinde ya tecrübeyle ya birinden duyarak öğrenilmiş bir denetleyici kuraldır.

düşünmenin kendisi ise sanılanın aksine çok nadirdir. kimse aslında oturup da derin düşüncelere girmez kolay kolay. düşünmek sanılan şey çoğu kişi için başkalarının kırıntılarını, söylem kalıplarını sıraya dizmek, olurunu olmazını o sözler üzerinden değerlendirmekten ibarettir. oysa düşünmek var olan şeyi en ince ayrıntısına kadar parçalamak, öyle ki onu tekrar birleştirememeyi göze alarak yıkmak anlamına gelir. bu acı verici ve uzun bir süreçtir. dışarıdan biri böyle anlarda eğer düşüncelerinizi duyabilse büyük bir ihtimalle deli olduğunuzu söylerdi. cemil meriç'in dediği gibi her yüzyılda birkaç kişi düşünür, diğerleri ise onların düşündüklerini düşünür. tabi bu düşünürler düşüncelerini dile getirenler ve bir şekilde ünvanlarıyla, desteklerle fikirlerini yayabilenlerden oluyor yoksa o kadar da az değil sayıları.

kısaca düşünmeyi eğer derin bir analiz olarak ele alırsak düşünmeden konuşmak gayet normaldir, yok düşünmeyi içerisinde o ufak kural kontrollerini de barındıracak şekilde çok geniş bir kavram olarak ele alırsak evet düşünmeden konuşmamak gerekir. bu durum daha çok süper egonun ne kadar baskın olduğuyla ilgili, düşünmeden konuşan olarak adlandırılan kişiler esasında süper egolarının devreye girmemesinden dolayı patavatsız insanlar oluyorlar.

bir de konuşmadan düşündüğünü anlatmak var, bu daha kötü, 1.5 yaşıma dönmek istemem.

genelde buna kılıf olarak da açık sözlü ve dobra bir insan olduklarını idea ederler oysa bunun karşılığı densizlik kendini bilmezliktir
her şeyin bir adabı vardır özelliklede konuşmanın

bi dusunmeden karar vermek dusunmeden yasamak değildir sonucta. en fazla ne olabilir

bu yüzden yazıyorum ben sözlük de büyük özgürlük.

yapmayın...