feridun düzağaç

bir insanın hiç mi kötü şarkısı olmaz diye hayret ettiğim sanatçı. tarzı ve duruşunu yıllardır koruyan, keyifle dinlediğim kişidir.

t: hastası olduğum bir sanatçı.

şöyle anlam dolu iki mısrası var;

"...kimse kimsenin her şeyi olamaz-mış,
di'li geçmişten tek yaramsın sen..."

candır can.

tabi ben hep boş ders ile hatırlıyorum.*

eğitimli insan ozanıdır.

“hiçbir şey diyen bir cümlenin ortasına terkedilmiş bir kelimeyim, öznesiz, zamansız, zarfsız...mektupsuz, adressiz…” şuan bile dinlediğim anları hatırlıyorum.

"hadi beni beni biraz heyecanlandır. yüzüm gülmüyor çoktandır." diyerek duygularıma tercüman olan sanatçı.

şarkıları hikâye gibi olan ama müziği ve işlemekte aşırıya kaçtığı "aşk" teması yüzünden, çok istesem de gönlümü fethedemeyen düpdüzgün ve duygulu, iyi bir insan, şarkıcı.

şarkıları ile içimize işleyen bir şarkıcı
(bkz: beni bırakma)

belki güneş bir gün ikimiz için doğar
belki korkuları hayallerimiz boğar
o masal günü gelinceye kadar
susuyorum, susuyorum..

susadıkça yüzün düşer aklıma
korkar oldum düşlemekten
adını anarım çoğalır sesim
konuşmaktan düşünmekten, özlemekten

gel bak bir elimde gökyüzü var hala
ötekinde kayıp giden yıldızlar
korkularda benim umutlarda
beni bırakma
beni bırakma

üniversite yıllarımda bir bahar şenliğinde konserine gittiğim kişi. buram buram kalite kokan birisidir. seviyoruz tarzını.

2000’li yılların ortalarında, ankara üniversitesi festivallerinin demirbaşı olarak görev alan sanatçı.

canlı performansları o dönem iyiydi hoştu. konser öncesi ve sonrası aramıza katılıp, bizimle içip eğlenen bir kişi. ego kısmı o vakitler mevcut değildi yani.

ve hatta çoğu festivale çok cüzi bir miktar paraya geldiğini birinci elden bilirim. işte ekipman nakliyesi, personel gideri konaklama vesair giderler dışında döneminin 15-20 bira parasına sahne aldığı gün bulunmaktadır.

tabii bunda, o dönem aktif olarak sahalarda olması, popülaritesi, çıkarttığı büyün albümlerin büyük olay yaratması, muhalif duruşu, sözünü esirgememesi gibi etkenlerle birlikte o dönem için geçerli mütevazi kişiliğinin etkisi yadsınamaz.

şu aralar sessiz. artık ne dinleyicileri eskisi gibi, ne kendisi eskisi gibi.

(bkz: good old days)

yıllar yıllar önce misafir çocuklarını uyutmak için dinlettirdiğim şarkıcı. başlığı görünce aklıma geldi.

orijinal alt yazılı ve beni rahatta dinleyin adlı albümlerine bayıldığım sanatçı

alternatif müziğin 2000lerdeki en büyük temsilcisi olan şarkıcı. sesi tartışılır ama kalemi çok iyidir.

ağır başlı, oturaklı bir imaja sahip bir sanatçı.
dipteyim sondayım depresyondayım şarkısı favorim.

türk rok müzik tarihinde bir iz bırakma şansım olsa; bırakmak isteyeceğim izi betimleyebileceğimüç dört sanatçıdan biridir.

yine mi seks hikayesi yazıyorsun feridun abi

şaka bir yana da, şu z kuşağı denen kendini bilmezlere zorla, sandalyeye bağlayarak dinletilmesi gereken ender, nadir bulunan ozandır kendisi. tanıdığım, şarkıları ile kah hüzünlenip kah neşelendiğim için şanslı görüyorum kendimi.

ayrıca; nilüfer ile gerçekleştirdiği kavak yelleri düeti de mükemmel. eh be feridun iyi ki varsın.

gecemi güzelleştiren, türk müziğinin en nadide sanatçılarından birisidir.

biraz önce ilk olarak alev alevi, şimdi düşler sokağını dinliyorum. 2003 çıkışlı orijinal - alt yazılı albümü kanımca en iyi albümler sıralamasında rahatlıkla ilk 10'a girecek düzeydedir.

çok farklı bir yorumu olan, sözleriyle düşünmeye müzikleriyle rahatlamaya yönlendirir insanı. iyi ki varsın feridun düzağaç.

kendimi arıyorken olmaktan korktuğum yerdeyim sendeyim