gece aynaya bakamamak

izlerken bununla mı korkacağız diye dalga geçtiğimiz korku filminin gecesi yapılamayan olaydır. filmin aynalarla ilgisi olmasa bile ayna kontrol edilir, karşındaki kişi seninle eş hareket ediyor mu teyit edilir. emin olunduktan sonra koşar adımlarla yatağa sığınılarak sonlanır.

hop benim bu. aynaya bakıp da bir şey görme riskine bile girmek istemediğim için hiç bakmıyorum. kafam rahat.

çok zaman oldu korkmayı bırakalı.

en çok korktuğum şeylerden biridir özellikle yüzümü yıkarken sanki aşağıya eğilince yansımam beni izlicek gibi geliyor. ayna karku filmini izlemedim ama konusunu biliyorum. o yüzden mi korkuyorum bilmiyorum.

bu konu (bkz: hakan muhafız) dizisinde işlenmiştir.

bu bende de var ya koridordan falan geçerken yere bakıp yürüyorum falan tuhaf oluyor.

(bkz: benden korkan benim gibi olsun)

ben çok eğlenirim yüzümün değişik şekiller almasını izlerken. sonra aynadaki yansımama böööö diyip yatarım. odamın 4 yanı da aynalarla kaplı olduğu için rutinim haline gelmiştir. henüz bir cine periye rastlamadım belki gece aynaların içinden seyrediyorlardır beni toplanıp. onların da o zaman ***

'aynalar' adlı filmi izledikten sonra bir zamanlığına olmuştu.sonra aynadaki ben'e meydan okurcasına bakmaya devam edince geçmiştir efenim.şimdi her geçerken selam çakıyor bana.(normal mi emin değilim?)

birtakım kökenleri olan bazı söylentiler sonucunda filmlere, hatta müzik kliplerine ve masallara dahi konu olması nedeniyle, korkutucu bir durumla karşılaşmamak adına yapılan eylem.

eski mısır'da ayna olarak kullanılan, kırılmaz yüzeylerden yansıyan insan görüntülerinin, o insanın ruhu olduğu düşünülüyordu. vampirler ruhsuz olduğundan onlar aynalarda görülmez efsanesinin kökeni de buydu.

cam aynalar yapılmaya başlandığında ve kırıldığı görüldüğünde, ruhun bir kısmının bedeni terk ettiğine inanılmaya başlandı. ayna kırmanın uğursuzluk sayılması da bu yüzdendi.

genellikle birçok toplum ve uygarlıkta ayna, ruhlar, cinler gibi metafizik varlıklar için bir geçiş kapısıdır. bu yüzden özellikle geceleri aynaya bakmak, yatak odalarında ayna bulundurmak, bulunan ayna varsa üzerini örtmemek uğursuzluk sayılır. bazı ruh yahut cin çağırma seanslarında ayna kullanılmasının nedeni de budur. üstelik sürekli olarak aynı yerde duran aynaların da sabit bir geçiş kapısı oluşturacağına ve bahsi geçen varlıklar tarafından daha sık kullanılacağına inanılır.

bunun bir benzeri olan gece fotoğraf çekinememek korkusuna da sahibim.

gece gündüz fark etmez gördüğüm yerde bakarım aynaya.

ya aynada kendimden başka birini görürsem korkusu.

aklıma istemsiz olarak bu şiiri getirmiş başlık,

seni.

bunu ilk duyduğumda şaşırıp gece aynada yüzümü incelemiştim değişen bir şey olmadı.

aynaların başka boyutlara açılan kapılar olduğu öne sürülür.hatta çoğu korku filminde bunu tekrar tekrar görürüz sanırım hepimizin bilinç altına işlemiş bi durum.

ben bakınca azer bülbül görüyorum aynada.

komik bir takıntı. zamanınızı boşa harcamayın ne kadar bakarsanız bakın başka biri çıkıp gelmiyor.

çocukken bana anlatılan bir hikayeden sebep gece aynaya bakmakta zorlanırım. biz kızın gece aynanın önünde mum yakmak münasebetiyle üç harflilerle münakaşada bulunduğu bir hikayeydi.

yeni yeni hurafeler öğreten başlık.