genç nüfusun yüzde 68'inin türkiye'den gitmek istemesi

bizim imkanlarımız da iyi olabilirken yurt dışüna gitmek istenmesi beni üzüyor.
neden biz değil de orası?
neyse kurumuş boğazım.

fırsatım olsa hemen yarın sabah yapacağım şeydir. tozpembe bir yurt dışı hayali de kurmuyoruz. ya gerçekten şaka gibi herşey. sizleri iyi anlıyorum dostlarım. belki düzelir bir şeyler.

kalan %32 kısmının neden gitmeyi düşünmediğini düşündüren bir ortam var.

ülke yaşanılmayacak bir hale geldiyse yapıcak bir şey yok, kimse güzelim yurdunu toprağını bırakıp gitmez istemez ama artık eğitim sisteminden tutun kadın haklarına kadar her şey çok kötü bir hal aldığı için herkes kaçmak istiyor, ülkede doğru düzgün yapılan tek şey yol onu da biz napalım

kürşat ayvatoğlu gibi tiplerin nerelere getirildiğini görüp kahrolan gençliğin geldiği durumdur.

arada bana da geliyor bu istek ama ülkemden ayrılmak zor gelir bana.

genç nüfusun aklı başında olması demektir.
bu ülkede namusluya yaşam hakkı yok.

açıkcası ülkenin durumuna bakacak olursak ak partiye destek verenler dışında kimsenin kalmaya niyeti yok. milletin açlıktan ağzı kokuyor ama desteklemeye devam ediyorlar onu da anlamış değilim. neden bu kadar körler anlayamıyorum. yani o başınızın üstünde tuttuğunuz adam rahat bir yaşam sürmenizi engelliyor kendi çıkarları için. karısını saraylarda yaşatıyor. millet cebinde 3 kuruş parayla intihar ediyor. adam kendine oy verenleri s**ine takmıyor hala neyin sevgisi bu anlamıyorum. yani bir şeyi idrak etmek bu kadar mı zor? sevginiz batsın. z kuşağının ona oy vereceğini asla düşünmediğim için vicdanım rahat. rte'nin dönemi bitiyor arkadaşlar vedalaşın rte ile.

türkiye’de deyim yerindeyse gençliklerini yaşayamadıklarından kaynaklı bir durumdur. türkiye’de son birkaç yıldır yaşamak yalnızca hayatta kalmakla eş değer görülmekte. eskiden (eskiden dediğim şurada 5-10 sene evvel) çok sıradan olan şeyler artık lüks. orta sınıf kavramı ortadan kalkmış durumda. ayda 5-6 bin kazanan biri bile fakir statüsünde günümüz türkiye’sinde. en yakın arkadaşım barselona’nın göbeğinde baya en turistik yerinde ayda 750 euro kira ödeyereyek yaşayabiliyorken, ben bakırköy’de merkezi bile olmayan bir yerde 2500 liraya ev bulamıyorum. sosyal medyada zaten hergün görüyoruz kısaylamaları. şunun şurasında üç beş sene evvel, üniversite öğrencileri bile harçlıklarını biriktirerek yurtdışına tatile gidebiliyordu. şimdi markete giderken bile on kere düşünüyoruz. insanlar hayatlarının en güzel çağlarını bu şartlarda geçirmek istemiyor haliyle. politik baskılardan bahsetmiyorum bile. tüm bunlar buradan kaçıp gitmeye itiyor. biz çalışmalara başladık bile. hedef kanada. burada çok iyi bir kurumda çalışmama ve tr standartlarına göre iyi bir maaş almama rağmen, sefil hayat yaşıyorum resmen kardeşim bu nedir?! gider garsonluk yaparım daha mutlu, huzurlu bir hayatım olur en azından.

ülke, gençlere bir şey katmayınca bu sonuç gayet normal.

bunun en büyük sebebi sevdiğin istediğin işi yapamak. onun yerine köpek gibi çalışıp yeni geldi bu iş yerine diye, üzeriinde ego tatmini yapan insanlarla gün boyu ayni ortamda olmak. ohh be icimi döktüm.;)))

69 oldu

70 oldu

71 oldu

.
.
.

sadece genç nüfusa ait olmayan istektir.

evet hayat zor ama trde daha zor

ülkemiz yöneticileri tarafından ıncıtılmış ve kırılmış gençlerin hayali.

sosyal medyada farklı ülkelerden insanlarla konuştukça bu gitme isteği daha da arttı bende. adamların okuyup araştırma gibi bir dertleri yok çünkü okulda zaten öğreniyorlar. depresyona yakalanma oranı çoğu ülkede daha düşük çünkü hem terapi ücretleri uçuk değil, hem doktorlar işlerini baştan savma yapmıyorlar hem de zaten maddi ve manevi olarak durumları gayet iyi. hakları var, haklarını kullanabiliyorlar. hobi edinebiliyorlar. bir çikolata alırken bile 'ya acaba almasa mıydım?' diye düşünmek zorunda değiller. tatil yapabiliyorlar. bu şartları görünce gitmek istemeyen gerizekalıdır zaten. keriz miyim lan ben bütün paramı vergilere vereyim?

ama bir yandan da şöyle düşünüyorum, acaba ben o ülkelere layık mıyım? sorun bende mi yoksa ülkede mi? kafam çok karışık.

gitmek isteyen çok var ama onları alacak ülke var mı?
zaten kafası çalışan, iyi eğitim almış, iyi bir meslekte uzmanlaşmış gençler ülkede gayet güzel işlerde çalışıp ekonomik olarak refah bir hayat sürüyor.
ama dandik okullardan mezun olmuş, öğrencilik yıllarını ders çalışarak, kendisini geliştirerek değil king oynayarak veya aldığı kyk kredisini 3-5 tane paçozun peşinde harcayarak geçirmiş kekolar kalmak istese ne olur gitmek istese ne olur?
en fazla gidecekleri memleket somali, kenya veya doğuda türkmenistan , özbekistan falan olur.

gidecekleri yerde bunları bekliyordu zahar. gitmek isteyeni salın gitsin. dönmek istediklerinde geri almayacaksınız ama.

gitmek istemesi çok normal ülkede değer görmiyorsun. üniversite okusan deneyimin yok diye almazlar ,okumasan okumadı diye almazlar. fazla gençsin, fazla yaşlısın, şu eksiğin var gibi bir çok bahane . değer verilmiyor suç işleyen insanı hapse atmayan bir ülkedeyiz. zekayı sadece ders notları olarak görüyorlar. aklı olan gitmek ister tabi.

şaşırtıcı olmayan orandır...
bu koşullarda hangi genç barınmak ister ki?