hayata karşı heyecanını kaybetmek

geliyor gelmekte olan..

(bkz: depresyon)

yatağa iyice gömülmenize neden olan, depresiflik içeren duygu.

eğer son on yılda üst üste birkaç yakınınızı kaybetmişseniz, mahallenizden de çınarlar bir bir eksilmişse, bencil, umarsız bir babaya/kocaya sahipseniz, madde bağımlısı bir oğlunuz/kardeşiniz varsa; heyecanını kaybetmiş bir anne, bir kız çocuğu olabilirsiniz.

gayet makul nedenler saydım heyecanı yitirmek için, zaten dünyanın boktan bir yer olduğu bizzat allah tarafından söylenmiş, boş ve eğlenmelik bir yer denmiş. ama bir o kadar da şakaya gelmeyen garip bir uzay zamanda yaşıyoruz.

tüm bu duygu karmaşası kafa karışıklığı getiriyor, heyecanı ve sevinci ise alıp götürüyor.

hiçbir şey yapmaya motivasyon kalmaması. önceden zevk alınan şeylerin grileşmesi, yeni keşiflerin gereksiz hissettirmesi, uğruna mücadele verecek bir şeyin kalmaması. bir bakıma inziva dönemi gibi. nasibinin şarj olmasını beklemekten başka bir şey gelmiyor elden...

son zamanlardaki hâlimdir.
ben eskiden heyecandan ölürdüm. biri ile muhabbet edeceğim. biri beni arayacak. biri bir yerde beni bekliyor olacak.
uzaktaysak her sabah mesajlar, her komik anda ses kayıtları, her boş anda aramalar.
ama şimdi nasılsa sıkılır, nasılsa gider diye hiçbir şekilde heyecanlanmıyorum. hiçbir şey kalbimi hareketlendirmiyor. beni sizler yarattınız.

bu hayatın heyecanı meyecanı yok.

bok yok sayın gazap bey. hayatın kendisi bir heyacan silsilesi adeta. ve ben hergün yeni heyecanların heyecanındayım. hergün ayrı sürpriz.

develer konusunda haklısın ama.