hediye olarak kitap almak

beni en çok sevindiren hediye. hele de almak istediğim bir kitapsa.

bilen bilir en sevdiğim hediyelerdendir.

lise 2 de yılbaşında en yakın arkadaşımdan gelen hediye, kitap okuma alışkanlığımı oluşturmamı sağlamıştı. burdan öpüyorum onu <3

dümdüz kitap almak mı? kesinlikle kolaya kaçmak. biri için kitap okumak ve onu düşünerek altını çizdiğin kitabı hediye etmek mi? üfff işte buna hediye derim.

(bkz: hediye olarak rakı almak)
ihtiyaç var gibi.. toplu bir rakı masasına.
içmeyi bilmeyen de gelmesin kardeşim!

doğum günümün geleneklerinden biridir.

eskiler sevdiğini bi kitapla bildirirdi
şimdiler öyle mi ...

benim bu; yeni tanıştığım kaynaştığım insanlara kitap alırım. yanımda kitap taşırım bir yere giderken kime bile vereceğimi bilmeden. sonra bir an gelir çantamdan çıkarırım.hatıra olarak veririm. kitap okumaya teşvik etmek kadar güzel bir hediye yok insanın kendisine.

sevdiğim birinden böyle bir hediye almak hayaliyle yaşıyorum.

en sevdiğim hediyedir.

kitap okumayı seven biriyse ve hoşuna gidebilecek türde bir kitapsa çok mutlu eder. aksi halde yalandan "aa çok güzel, teşekkür ederim." dedirtir. hediye alırken kendi beğendiğimizi değil de alacağımız kişinin beğenisini düşünmemiz gerekiyor.

bir kişiye verilebilecek en güzel hediye

müthiş bişey bence, karşılıklı olarak yapmak istediğim birileri var, bence kitap hediye etmek çok değerlidir.
(bkz: amaterasu)

hayatım boyunca 2 kere kitap hediye edildi bana. ilkini okudum yalan yok. markus zusak'ın kitap hırsızı'ydı. karakterlerin adını hatırlamıyorum ama kitaptaki küçük kızla çocuğun arkadaşlıkları çok tatlıydı, etkilenmiştim. ergenlik sayılabilecek yıllarda ergence bi ilişki yaşadığım sevgilimin hediyesiydi. kitabın ilk sayfasına bana olan hislerini yazmış, altına rujlu dudaklarla bi öpücük kondurmuş, kitabın içine de saçından bi tutam kesip koymuş(gülmeyin, bizim gençliğimizde böyle şeyler vardı). ikinci hediye edilen kitap da nicholas sparks'ın defter adlı kitabıydı. onu okumadım hala aile evinde duruyor galiba.
bunu da aynı dönemde sonraki sevgilim hediye etmişti. ben de ona bana hediye edilen kitap hırsızı'nın ilk sayfasını yırtarak vermiştim.

neyse, asıl konuya gelecek olursak; kitap okumayan insana kitap hediye etmeyin arkadaşım.

en sevdiğim hediye olur kendileri.
yalnız bir kesim vardır ki "kitabı" hediye olarak görmezler. bence hediye alınacak kişi kitap seviyorsa onun için en güzel en anlamlı hediye kitaptır. ah! bir de içine bir kaç not yazdıysa tadına doyum olmaz.

başka ne isterim ki. :) candır o insan.

tabii ki kitap gurularını çok mutlu eden bir şeydir.
ancak
insan bi süre sonra senin için hiç düşünülmeden "kitap alalım ya." dendiğini fark edince artık sevmez oluyor. bir de sen karşındaki için o kadar kafaf yorarken, onun en sevdiği şeyleri ya da kullanacağı şeyleri düşünürken karşındaki seni hiç düşünmez oluyor. o sebeple zamanla geçmiştir beni mutlu etmesi.
bir de
artık okumadığım ya da bende olmayan bir kitabın bulunması oldukça güçleşmiştir. bu da elimde her kitaptan ikişer tane olmasına sebep olmaktadır. bu da kötüdür.
lütfen bana kitap değil de çorap falan alın yemin ederim daha çok ihtiyacım var.

kitap iyi bir armağandır. ama her zaman ve her kişi için değil. (unutmayın: bu seçim ve zamanlamanın doğruluğundaki isabetin faturası da size ait.)

kitap almak aynı zamanda karşında ki kişinin düşünsel dünyasını anladığını gösteren bir eylemdir, benim aldığım hediye türü.

solcu ve sağcı arkadaşlar ısrarla kitapçınızdan isteyiniz aynı yerde durmanızı başka türlü açıklayamazsınız.