her durumda çocuğunu suçlayan ebeveyn

benim babam böyle bi adam.yasadigim her olaydaki mantığı,sen kesin bir şey yapmışsındır.artık bu duruma alışsam da mantığını bi türlü anlayamadım.

çocuğunun psikolojisini mahveden, sağlıklı ilişkiler kuramamasına sebep olan ebeveyn türüdür.

ebeveyn olduğu için pişmandır. içinde böyle bir istek olmamasına rağmen toplum baskısıyla çocuk sahibi olmuş ancak bu sorumluluğu kaldıramamış bunun hıncını da çocuğundan çıkaran kişidir.

çocuğuna, bir ömür her şey için kendini suçlamayı miras bırakan ebeveyndir.

çocuğun ileride olacak özgüvenine kafa göz dalan ebeveyndir. o çocuk ileride ne yaşarsa yaşasın, acaba bunun suçlusu ben miyim? diye düşünmekten, hakkını yeterince savunamaz hale gelir. yazıktır.

iyi aile yoktur ama bütün çocuklar iyidir. çocuklar doğruyu yanlışı ayırt edemez. onlara yapılan yanlışın yanlış olduğunu bilemeyecek kadar masumlardır. "problemli çocuklar yoktur; problemli ebeveynler, problemli öğretmenler çok problemli toplumlar ve çok problemli okullar vardır."

sorumsuzluğunu kapatmaya çalışan, eksik ebeveyndir.

zayıf bir insan yetiştirmiş olan ebeveynlerdir. kocaman güçsüzlük psikolojisini miras olarak bırakırlar.

bir hayatın katilidir. hem de kronik bir cinayettir bu.

benim annemdir. bir keresinde misafirlikte evin çocuğu bardak kırdığında "niye engel olmadın" diyip beni dövmüştü. çocuk benden 4-5 yaş büyüktü bu arada.

tanıdık geldi.

kendi ezikliğinin hıncını çocuğundan çıkartan aciz anne baba modelidir.

narsist olması muhtemel olan bir ebeveyndir. #1107377 burada anlattıklarıma ek olarak, çocuklarından birini illa ki günah keçisi seçer, diğer çocuğu ise altın çocuktur. günah keçisi iseniz, her zaman her şey için sizi suçlar, ne yapsanız ona yaranamazsınız ama altın çocuğu ise hiçbir şey yapmadığı halde el üstünde tutar. (bkz: toksik aile ilişkileri) kitabını okuyana kadar günah keçisi olma durumumdan kurtulabileceğime inanıyordum. bazen isyan ederek, bazen de onunla sakince konuşarak, bu durumun düzeleceğine inanıyordum ama o kitabı okuduktan sonra anladım ki, hiçbir şey değişmeyecek ve ben, artık annemden ümidimi kestim ve kendi hayatıma odaklandım, bana ne kadar haksızlık yaptığını ona anlatmakla uğraşmıyorum ve yaşananlardan dolayı en azından artık kendimi suçlamıyorum. öyle huzurluyum ki...

kendi yetersizliklerinin acısını çocuğundan çıkaran dandik ebeveyndir. herkesin çocuk yapmamasının kanıtı olan ebeveyndir. çocuk yapmak dünyanın en zevkli işi de gerisini düşünmeyince felakete neden oluyor.

esasında kendini suçluyordur.

her çocuk anne ve babasının eseridir, bugün sen onu birşeyi eksik yaptığı için suçluyorsan tamamını yapmayı öğretmediğin içindir.

çocuk dediğin oyun hamuru gibidir, ona ne şekil verirsen bunu benimser, çünkü kopyacıdır taklit eder.

sonuç olarak bilinçsizce yapılan bir işten bilinçli bir sonuç beklemek ahmaklıktır.

doğmak bile benim suçummuş gibi davranan bir adet narsist anne ve bir adet gamsız baba.

olgun bir insan değildir. sorumluluk almasını bilmiyordur. aslında ebeveyn olmaması gereken biridir. kesin mahallede oyun oynarken mızıkçılık yapan çocuktur.

cocugun ilerde bir seyler basaramadiginda intihara kalkismasina sebebiyet veren ebeveyn. dolayli yoldan cocugunun katili

türk çocuk eğitim sisteminin en büyük hatası. çocuklar da "özgüven eksikliğinin" oluşmasına sebep olan ana done...

hep hayret etmişimdir. alman kızları, erkekleri teee 4 yaşındayken acayip bir özgüvene sahip olurlar...ben buna hep hayret ettim...

bak birini buraya yaziim--> 30'lu yaşlarda bi alman anne, kızına, kız dediğim de 5 yaşında bi velet ;;)), giyecek bişey alıyo , ben de aynı yerde başka bişey bakıyorum, kulak misafiri oluyorum, kız annesine "o sana yakışır, ben sen diilim ki biz bana uygun bişey bakalım!!" dedi !!...hiç unutmam bunu...annesi de tamam kızım, sen beğen, dedi !!...

lan 5'i geç bi türk kızı 25 yaşında annesine böyle bişey diyebilir mi?!...

çok düşünmüştüm bunun üzerinde...

kardeşimin eski karısı almanya'ya beni beraber ziyarete geldiklerinde alacağı şeylerin fotoğrafını çekip annesinden "onay" alıyordu, o kadın o zaman nerden baksan 30 yaşındaydı!!

sen o lafı 5 yaşında annesine söyleyen kıza 15 yıl sonra, erkek arkadaşı olarak, daniela, sen onu giyme, şunu giy, diyebilir misin?! .

dersen ne tepki alırsın?!...

o mağazadaki o 10 saniyelik sahneyi hiç unutmam!! 5 yaşındaki kız annesine "ben sen diilim, bırak ne giyeceğime ben karar veriim!!" diyo !! annesine bi de!! "en üst otorite" ye...

sözlük yazarı düşünsün bunu.