her şeyi arkada bırakıp ülkeyi terk etmek

bu da bir tercih nihayetinde ama bana uymaz.

zorluklar karşısında kuyruğunu kıstırıp kaçan birisi değilim.

20 sene esir düştük diye ülkemi bu ne idüğü belirsiz arap sevicilere mi bırakacağım? eminim onlarda en çok bunu istiyor zaten bizimle yüzleşmeden hazır ganimetin üzerine konacaklar.

yook ama o iş öyle kolayca olmaz önce testiler çarpışacak kim kırılırsa o adaya veda edecek.

hâlâ nefes alıyorsak bir şansımız var demektir ki biz bundan daha zor şartların belini bükmüş yolunu açmış bir milletiz. ağlayıp sızlanmanın gereği yok hele vaktimiz hiç yok.

ne hissettiğinizi gayet iyi biliyor ve anlıyorum gitmek isteyene de diyecek sözüm yok.

ben kendi adıma konuşuyorum mücadeleye bıkmadan yılmadan devam edeceğim gerisi takdiri ilahi.

çay koy abidin yeniden başlıyoruz.

çok istiyorum şu an şu gün şu saat

bazen yapmak istedigim sey. annem izin verse keske. ulan hala 1 yere gidemiyoz ha.

artik gercek olmasi gereken hayaldir. hatta dunyayi da birakicam tutmayin.

keske. ama nerede..

kesin kaos sevdam var yoksa gidip gidip geri geliyorum istanbul'a.
ha yapılmalı mı evet bence yapılmalı çünkü en basitinden bir imei kaydı için bu kadar para istenen yerde bir akıl tutulması yaşanıyordur.
para lazımsa ingiliz beye kamu mercedeslerini satsın.

bu derenin karşısı bulgaristan, ara ara geçiyoruz ama ülkeyi terk etmeme sebeplerim var...

yalnız başına yapılacak eylem değildir. bir sevgiliniz ya da eşiniz varsa birbirinizden güç alarak pek ala yapılasıdır.