içki içtiğini duyurma ihtiyacı

kahveden sonra bir de bu dedirten hazin olay.
sürekli bi içki muhabbeti gidiyor.
tmm kardeşim en muhabbet ehli sizsiniz.
rakıyı aslında şöyle içece…kes!

alkolün yine bir masası bir jargonu var. kısmen tıraş da olsa bir edebiyatı falan var yapılan.

americanonun, flatwhite lattenin, ice mochanın ne edebiyatı ve jargonu olabilir?

ama başlığı her gün sol framede.

millet götüne kadar atıyor bir şey yok biz bir fotoğraf atıyoruz aaaauuvv.

bu sözlüğe dair hiç anlamadığım şeylerden biri. herhalde, eskiden çok az kişi verken, herkes birbiri ile muhabbetliyken, "gel beraber olsun" gibi bir mantıkla başlamış ve devam etmiş. yalnız olduğu için yapanları bi nebze anlayabilirim ama koca koca insanların "bak nasıl da güzel içiyorum" demesini anlamıyorum. o işleri yirmili yaşlarda bıraksaydık keşke.

ben içmedeyiz muhabbetini anlıyorum, gayet de keyif alınan bir an paylaşılıyor.
buna itirazım yok, ben de paylaşıyorum içtikçe.

ama;
* sabahın körü birası
* kuşluk vakti birası
* kerahat vakti birası
* öğle birası. *
* ikindi birası
* yok güneşin batmasına 45 dakika kalan birası.

ne bunlar ya? ya gerçekten bu ne abi?
*

(bkz: paylaştıkça güzel)

duymayabilirsiniz istemediğiniz şeyleri ne bileyim ya.

hanımcı olduğunu duyurmak için bin adet başlık açmaktan evladır.

aslında hepimiz bir şeyleri duyurma peşindeyiz. burada da böyle gerçek hayatta da böyle bu. eskiden daha özenliydik tabi. en yakınımızdakilere duyurmak daha sık görülendi. ne zamanki facebook, instagram, twitter gibi sosyal medya araçları peyda oldu o zaman kantarı topuzu kaçtı. hatırlar mısın yediğimiz yemekten bahsederken bile söylemesi ayıp ile başlayan cümleler kullanırdık. söylemesi ayıp balık yedim, söylemesi ayıp güzel bir oteldeydik gibi gibi. artık söylemesi ayıp olarak görülmüyor. hatta resmedilip paylaşılıyor. ben eski zamanlarda kalmış bir adamım. benim için hala bu tür paylaşımlar bana uzak paylaşımlar. bir keresinde sözlükte dile getirmistim, annem demiştim benim çocuklar diğerleri gibi yediğini içtiğini insanların gözüne sokmazlar. en sevdiğim huyları da budur. ben yine paylaşmamaya, dile getirmemeye devam edeceğim. belki de annemin yüzünü kara çıkarmamak içindir, bilmiyorum.

(bkz: gör beni)