kafede kitap okuyan tip

sağa sola salça olmayan, servis elemanını abartılı talepleriyle bunaltmayı hüner saymayan saygılı biri olabilir bu.

belki de o gün kimseyle konuşmak gelmiyordur içinden. evde unutulmuş biri gibi oturmak yerine; kafeye kadar gelip yanınızdaki masaya oturarak 'ben varım ve siz pek umurumda değilsiniz kudurun' demek istiyordur. gürültü yapıp ilgisini çekmeye çalışırsanız kulaklığını takıp sizi iyice delirtebilir.

isteyen istediği yerde okusun kitabını niye karışıyorsunuz ki?

kendini akıllı sanan bir tanıdığım kitap kafelere gidip kadın avına çıkıyordu. dediğine göre kitap okuyandan zarar gelmezmiş. tabii kendisi de bu sıra kitap okuyormuş gibi yapıyormuş avlanırken. burdan anlayın artık nasıl kafalar. *

ben.
ne yapalım okumayalım mı?
dışarıda okuyacağım kitabın türü başla olur.
düşünce kitaplarını okuyamam.
ama hikaye, öykü tarzı kitapları okurum.

kitap okumayı seviyor ve herkese bunu benimsetmek isteyen tiptir.

kitabı nerede okuduğunun ne önemi var ki. kitap okumanın ne yeri varsır ne de zamanı boş bulunduğunda oku. tip diye adlandırılmaktadır zorunda değilsin oku gitsin kime ne?

kafe değil de barda çizgi roman okumayı çok seviyorum.
biram buz gibi geliyor, bir yandan da kitabımı okuyorum. hayat o an çok güzel geliyor. hem taze basılmış kitap kokusuyla daha güzel oluyor.

herkesin inek gözüyle baktığı..
“aaa hiç arkadaşı yok . salak herhalde “ diyerek tasvir ettiği, dünya işlerinden elini ayağını çekmiş , yeni maceralarını sayfalarda arayan , her ortamda temayüz eden sessiz bilir kişi.

yıllar önce ankara'da olgunlarin biraz üstünde kafka diye bir mekan vardı. o dönem çok sessiz sakin olurdu böyle tam 5-6 gibi. sonrasında kalabalık artardı. işte o vakitlerde arkadaşlarda bir masaya kurulur yavaştan da içmeye başlarken kitabımı okurdum. gecenin ilerleyen saatlerinde ya insanları izlerdim ya da merak edip masaya sohbete gelenlerle iki üç cümle sohbet ederim.

özetle sıradışı olmayan tiptir. herkes yapabilir.

cidden takdir edilesi bir tipdir tabi altında kötü düşünceler yatmıyorsa. bazı tipler sırf hava atmak yada kendini modern medeniyetli bir insan gibi gösterme çabası içinde olabiliyorlar.

o kadar gürültünün,konuşmaların içinde, günlük akışın uyumsuzu olarak gözüken tiplerdir. kitap okumak bir hobi olmamalı. kitap okumak bir ödev, bir özel çalışma olmalı onunla hemdem olup haman olunmalıdır.

korona öncesi çeşitli nedenlerde kendi karantinamdaymışım gibi pek kimseyle görüşemediğim sürekli odamda vakit geçirdiğim dönemde farklılık olsun, dışarı çıkmış olayım diye dadandığım aktivite. her hafta gider aynı kafede oblomov okurdum. evde o enerjisizlik üstüme üstüme geldiği için özellikle dışarı çıktığım zaman okuyordum. en son garsondan bir bitiremedin şu kitabı uyarısı alınca kafeyi değiştirmek zorunda kalmıştım. takılacak insan bulamadığımda kendi kendime takılmaya çalışırken bile insanlar beni rahatsız ediyor diye de atarlanmıştım bir dönem. neyse güzel aktivite. uygun bir mekan varsa gider ders de çalışırım, kitapta okurum. çünkü neden yapmayayım. korona bitse de devam etsem yav. kitaplığımda tek oturuşta okunacak kitapları kafe kaçamaklarına saklıyorum. artık aynı kitapla belli bir mekanda takılmaca da yapmam zaten.

kafa dinliyordur. ellemeyin, sakince uzaklaşın.

sosyal fobi hastalığıyla mücadele ettiğim dönemde doktorumun tavsiyesi niteliğinde yapmış olduğum eylemdir. buraya baktığımda malum ön yargılı tipler yine konuya istemsizce yargı dağıtmış ancak herkesi genellemek yanılgıyı da beraberinde getirir. misal benim o dönemde yaptığım şeyi dikkat çekmek gibi yapma durumdan ziyade hastalıkla uğraştığımı insanların bilmesini isterdim. nitekim asosyallik ve yalnızlığın tedavisi uzun ve zor bir süreçtir. lütfen ön yargılı olmayıp , kişinin yanına gidip bir konuşmasında fayda var. zaten amaç insanlarla iletişime geçebilmek . bilmem anlatabildim mi ?

ben yaparım arada. özelikle bunun için çıkmam ama isim vardır vakit harcamam gerektir geçer oturur kahvemi söylerim kitabımı okurum benim çantamda mutlaka bir kitap vardır zaten her boş boş oturduğum da elime alırım. bazen insanlar saf saf bakiyo acayip ayar oluyorum sözde kankimle gelip elimde telefonla oturacağıma yalnızlığı tercih ederim

özendiğim insan tipi. özellikle sessiz bi kitapkafede kahveni yudumlarken tek başına tadını çıkarılması gereken nadir anlardan bence

yalnız başıma yürüyüşe çıktığım zaman yaptığım hede. hatta hangi kafe, ya da kafenin hangi köşesinde oturup okuyacağım da bellidir her daim. öyle abartıp anlam katacak bir durum yoktur. kitap okumayı seviyorsanız, bazen farklı yerlerde yalnız takılıp okumak istersiniz, hepsi bu. hem çoğunlukla kafeyle sınırlı kalmaz bu durum. otobüs ve şehirler arası yolculuklarda da okumayı sever bu kişi. baktı ki kitabını okuyamıyor, kulaklığını takar, kafayı cama vurur dışarıyı seyre dalar. çünkü bu durum, etraftaki insanlarla sürekli göz göze gelmekten çok çok iyidir.

beyni vardır.

sen okuma. senin için zaman kaybı olur.

şu sıralar yapmaya ihtiyacım olan etkinlik.