kar

her kar yağdığında ilkokulda öğrendiğim ali ulvi elöve'ye ait şu kar şiiri aklıma gelir;

her yağdığında aklıma gelen şiir #1814382.

ben çok seviyorum dediğimde herkes savunmaya geçip bak yolları kapatıp, insanların işlerine gitmesine engel oluyor filan gibi şeyler diyorlar ama ağaçların kartpostal gibi görünmesi bana büyülü bir şey gibi geliyor ve aşırı soğuğu gerçekten kırdığına ve yumuşattığına inanıyorum. canım kar. :).

9 mart çarşamba günü, istanbul'dan başlayarak sibirya soğuklarıyla birlikte yurdumuza girecek ve 14 mart tarihine kadar kalacakmış.

87 den buyana en yoğun kar yağışı olacakmış.
o kışı hatırlıyorum. istanbul'da araba boyu kar olmuştu.
ankaralı çocuk olarak çok sevinmiştim.
soğuğu kolay atlatmamızı sağlasın allah.

bayağı fazla yağdı maşallah, evde de donduk yeterince.

bu gün sinema çıkışı akşam saatleriydi. sokakta çok fazla kişi yoktu. kulaklığımı takıp ışıkların altından yavaşça, okarın yağışının keyfini çıkartarak yürümek çok huzurlu hissettirdi. uzun zamandır böyle huzurlu olduğumu hissetmemiştim.

her şey bulunduğu yerden yukarı yükselmeye başladı. oysaki kardan beklentim, her şeyin üzerini örtmesiydi.

öyle olacak sandım, yanıldım.

yoğun yağış sonrası bilhassa asfalttan çekilme şekli hoş değildir. çamur, rahatsız edici ve bitmeyen bir ıslaklık kaplar caddeleri.

kendisine buradan seslenmek istiyorum. yağacaksan adam gibi yağ ya da yağma güzel kardeşim. götümüz donuyor doğalgaz faturalı bugünlerde.

şöyle bir şey. ne de güzel yakışıyor çam ağacına.

yağarken izlemesi zevkli olan hava olayıdır.

karın rengi, çekirdeğini oluşturan toz zerresinin renginden etkilenir. daha soluk ya da parlak olabilir. sahara'dan kalkan kumların etrafında oluşan kar zerrelerinden mükellef karın kırmızı yağdığı bile görülmüştür.

özledim cocuklar gibi oynamayı.

dün akşam saatlerinde yağmaya başlayan gece usul usul sevenlerine güzellikler hazırlayan sabah uyandığımda mesai için geçtiğim bir saatlik yolda kartpostal gibi manzara ile gözlerimi ruhumu şenlendiren beklenen doğa olayı.

5 şubattan itibaren istanbul genelinde yoğun kar yağışı olacak. okullar yüksek ihtimal çarşambaya kadar tatil olur. 10 şubat gibi çok kuvvetli bir sistem daha gelme ihtimali hayli yüksek. bu şubat bol kar yağışı alacağız.

havanın aniden soğuyup bişey olmasıyla filan filan gökten düşüyor işte aaa.
çocukluğuma inersek perişanlıktan öte bir şey değil. köy hayatı göğsüme kadar gelen kar soğuk buz bazende eğlence kayak. annemin yine üzerini ıslattın hasta olursun bağırışları...
bir kıza aşık oldum lisede hayatımda iki defa aşık oldum gerçi. sonncusu buydu işte bir insan o kadar mı güzel olur o kadar mı saf tertemiz olur?
ap ak bembeyaz o yüzden karla bağdaştı bende. aralık ayı yılbaşında filan kar bekleniyor ben o aralar gizliden gizliye kızı kesiyorum. okuldayken kar yağdı teneffüsde herkes dışarı çıktı ben karlı havaları hiç sevmem. penceremden baktım dışarı bembeyaz karda daha bir güzel. o aralar niyeyse dilimde (bkz: sezai karakoç) un kar şiiri. öyle mi güzel olur bir şiir öyle mi güzel olur bir kadın. sonrasında reddetti tabi beni.
insan hayatında karın ve sonbaharın bambaşka yerleri var.

benim hayatımda kar nostalji ve aşktı 6 şubat depremine kadar.
7,8,9 şubat arasında maraş'ta ve adıyaman'da enkaz üzerine yağan karla kara küstüm ben. depremden birkaç gün önce dükkanda karın videosunu çekiyordum seviniyorduk ne bileyim kefen yağdığını dedi biri. bir kez daha kara küstüm.
depremin ilk günü soğuktan yağmurdan korunmak için bir serada uyumaya çalışırken 300 metre ötemdeki enkazdan imdat çığlıklarını duydukça yağmura da kara da küstüm ben.
50 bin can 50 bin kan pınarı akar durmaz.
şimdi bende kar sadece küskünlük. kar acıdan başka hiçbir şey değil.

sesin nerde kaldı her günkü sesin.
eskimiş güzel şarkılar için
bu kar gecesinde uzaktan yoldan
rüzgar gibi taa eski anadoludan
sesin nerde kaldı
kar içindesin.

bu seneki ilk kar fotoğrafımı bırakmak için başa düşürdüğüm başlık.


lokasyon: çubuk.

beklemekte olduğum şey, aynı zamanda kıyamet alameti.
(bkz: kıbrısta kar yağışı beklemek)

kâr olarak algıladığım başlık.